Social Icons

Featured Posts

Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2014

Χριστούγεννα θα πει Χωριό!

Καλησπέρα και χρόνια πολλά!

Σε λίγες μέρες είναι Χριστούγεννα. Οι βιτρίνες στολίστηκαν από καιρό, οι άνθρωποι τρέχουν να ψωνίσουν ότι αντέχουν μιας και η εποχή μας δεν επιτρέπει τα μεγαλεία του παρελθόντος και όλοι μας ελπίζουμε να απλωθεί παντού το Πνεύμα της αγάπης.

Για μένα, όπως και για αρκετούς που ζούμε στην μεγαλούπολη, τα Χριστούγεννα έχουν ένα συνώνυμο : το Χωριό. Όσοι λοιπόν επισκεπτόμαστε τα χωριά μας για τις ημέρες των Χριστουγέννων αντί να βλέπουμε τον ερχομό του νέου χρόνου, συνήθως γυρίζουμε το ρολόι μας πίσω. Πίσω στο χρόνο. 

Εκεί που ήμασταν κάποτε μικροί. Με άλλα μάτια...παιδικά... 

Χριστούγεννα λοιπόν θα πει Χωριό! 

Χωριό

Χριστούγεννα θα πει Χωριό!
Μες στης γιαγιάς το σπίτι 
άρωμα στο τζάκι από καπνό
και η τσίκνα σπάει τη μύτη.

Τρέχω παντού σαν αστραπή 
ψάχνοντας αγκαλίτσα
κι ύστερα ψάχνω για αφορμή 
για βόλτα στην πλατεΐτσα.

Η θεία μου δίνει μποναμά
δέκα ευρώ μονάχα,
μα μου φαντάζουν αρκετά 
να πάρω όλη την Άρτα...

Απ´ το χεράκι στήριγμα
πιάνω το θείο Γιάννη,
να ιστορεί στη διαδρομή
τα απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη!

Κανόνες, τάξη, πρόγραμμα
φεύγουν από το σπίτι
και ο παππούλης τρυφερά
χαϊδεύει το σπουργίτι.

Ο μπαμπάς στολίζει στη γωνιά
τα φώτα στο δεντράκι,
γιορτές, χαρές και κάλαντα
όλα στο χωριουδάκι!

Καλά Χριστούγεννα με υγεία!

Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014

Ζήσε Αληθινά ...

... αν το κάνεις για τα λεφτά ή τη φήμη, τότε μην το κάνεις ...
... αν το κάνεις για να μοιάσεις σε κάποιον άλλον, τότε μην το κάνεις ...
... αν είναι δύσκολο ακόμα και να το σκεφτείς, τότε μην το κάνεις ...
... αν πρέπει πρώτα να το διαβάσεις στον φίλο ή τη φίλη σου, τότε μην το κάνεις ...

... εγώ θα έλεγα "αν δεν το κάνεις με όλη σου την καρδιά, τότε μην το κάνεις ..." δείτε αυτό το βίντεο και ίσως να αλλάξετε τον τρόπο που σκέφτεστε !!!


Κάντε αυτό που αγαπάτε περισσότερο και προσπαθήστε γι' αυτό με όλες σας τις δυνάμεις και για όσο χρόνο χρειαστεί ... αξίζει να περιμένεις και να επιμένεις και να κουράζεσαι μέχρι να φτάσεις εκεί που θα νιώσεις γεμάτος !!! 

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

Ποιές ακαδημαϊκές και επαγγελματικές δυνατότητες έχουν οι Μαθηματικοί

Το 2014 όπως και σε αρκετές  προηγούμενες χρονιές ο Μαθηματικός είναι κορυφαίο επάγγελμα στην Αμερική (Αναλυτικά εδώ).

Οι ακαδημαϊκές και επαγγελματικές δυνατότητες που έχουν οι Μαθηματικοί αναλύονται στα παρακάτω κείμενα.

Καριέρα στα Μαθηματικά
Καριέρα στα Εφαρμοσμένα Μαθηματικά

Πηγή : http://sep4u.gr/
(Αναρτήθηκε από : Καλοδήμος Δ., Υπεύθυνος ΣΕΠ, ΚΕΣΥΠ Λαμίας)

Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

Αυτό-οργανωμένα Περιβάλλοντα Μάθησης (ή SOLE)



Νικητής του βραβείου TED 2003 είναι ο εκπαιδευτικός ερευνητής Σουγκάτα Μίτρα. Το ένα εκατομμύριο δολάρια, καθώς και η υλικοτεχνική υποστήριξη της κοινότητας του TED για την πραγματοποίηση της προσπάθειάς του. Στόχος του Σουγκάτα Μίτρα είναι «να δημιουργήσει ένα ηλεκτρονικό σχολείο». Ένα πρωτότυπο πείραμα γνώσης, όπου τα παιδιά θα μπορούν να μαθαίνουν το ένα από το άλλο αλλά και από καθηγητές ανά τον κόσμο, συνδεδεμένους στο internet.
Ο Σουγκάτα, μας είπε στην ομιλία του, πως - όταν ήταν καθηγητής πληροφορικής και προγραμματισμού στην Ινδία - του έκανε εντύπωση ότι οι γονείς του κολεγίου στο οποίο δίδασκε, καμαρώναν πόσο έξυπνα ήταν τα παιδιά τους και πόσο καλά χειριζόταν τον υπολογιστή. Αναρωτήθηκε, λοιπόν, «μόνο τα παιδιά των πλουσίων είναι έξυπνα;» Δίπλα ακριβώς από το κολέγιο υπήρχε μια φτωχογειτονιά με αγράμματα παιδιά. Και έτσι ο Σουγκάτα σκέφτηκε να κάνει το πείραμα της τρύπας. Άνοιξε μια τρύπα στον τοίχο του κολεγίου και εγκατέστησε έναν υπολογιστή με σύνδεση στο internet και ένα προστατευτικό τζάμι. Εγκατέστησε ένα ποντίκι και μια κάμερα. Τα παιδιά της φτωχογειτονιάς τον ρώτησαν «τι είναι αυτό;» και ο Σουγκάτα τους είπε «δεν ξέρω». «Μπορούμε να το ακουμπήσουμε;», τον ρώτησαν. «Μόνο άμα θέλετε», τους απάντησε και έφυγε χωρίς καμία άλλη εξήγηση.
Μέσα σε 8 μόνο ώρες τα αγράμματα παιδιά της φτωχογειτονιάς είχαν αρχίσει να πλοηγούνται στο δίκτυο. Το ένα εξηγούσε στο άλλο τι να κάνει. Μετά από λίγες μέρες τα παιδιά είχαν απόλυτη άνεση με την πλοήγηση. Όταν ο Σουγκάτα τα ρώτησε πώς τα κατάφεραν, μια εξάχρονη του εξήγησε, σε σπασμένα Ταμίλ, ότι αυτό δεν ήταν σωστό να τους δώσει μια μηχανή που δουλεύει μόνο στα αγγλικά, γιατί πρώτα έπρεπε να μάθουν τη γλώσσα το ένα στο άλλο για να μπορέσουν να το χειριστούν!
Ο Σουγκάτα επανέλαβε το πείραμα της «τρύπας στον τοίχο» σε απομακρυσμένα χωριά της Ινδίας, όπου κανένας κάτοικος δεν ήξερε γράμματα, με τα ίδια πάντα αποτελέσματα. Σε λίγες μόνο μέρες τα παιδιά μπορούσαν να λύνουν δύσκολα μαθηματικά προβλήματα, ακόμη και πολύπλοκα Ιατρικά θέματα.
Το εκπαιδευτικό σύστημα που υπάρχει αυτή τη στιγμή σε όλο τον κόσμο έχει πια ξεπεραστεί γιατί ο σκοπός που υπηρετούσε στο παρελθόν δεν υπάρχει, πια. Η εκπαίδευση δημιουργήθηκε πριν από περίπου τριακόσια χρόνια στη βικτωριανή εποχή, με στόχο τη δημιουργία μιας γραφειοκρατίας στην οποία θα μπορούσε να βασιστεί η διοικητική μηχανή. Για τον λόγο αυτό η εκπαίδευση ήταν «στρατιωτικού τύπου» με έμφαση στην ομοιόμορφη γραφή και μαθηματικές πράξεις, με το μυαλό χωρίς ατομική έκφραση, δημιουργική σκέψη και εξατομικευμένη μάθηση. Το σχολείο, όπως το ξέρουμε έως τώρα, είναι μια ομοιόμορφη γραμμή παραγωγής πανομοιότυπης γνώσης.
Αυτό το εκπαιδευτικό σύστημα δεν είναι κακό ή δυσλειτουργικό, μας εξηγεί ο Σουγκάτα. Είναι απλά άχρηστο στη σημερινή εποχή. Δεν εξυπηρετεί τις ανάγκες της κοινωνίας μας σήμερα και, κυρίως, της κοινωνίας του αύριο. Τα παιδιά δεν χρειάζεται να μαθαίνουν καλλιγραφία ή υπολογισμούς με το μυαλό, αλλά να εκπαιδευτούν πώς να μαθαίνουν μόνα τους. ΟΙ γνώσεις αυξάνονται κάθε χρόνο εκθετικά και το εκπαιδευτικό σύστημα του αύριο βασίζεται στο να καλλιεργεί αυτή τη δεξιότητα κατάκτησης της γνώσης και όχι τη συσσώρευσή της. Η ευχή του Σουγκάτα είναι να δημιουργήσει ένα «ηλεκτρονικό σχολείο» που τα παιδιά από όλο τον κόσμο θα μπορούν - με μια σύνδεση internet - να έχουν πρόσβαση σε όλη τη διαθέσιμη γνώση και να μαθαίνουν μέσω δασκάλων-μεντόρων. Αναρωτιέται κανείς, αν αυτό το «πρωτοποριακό» μοντέλο διδασκαλίας, θα μπορούσε - δεδομένου ότι λειτουργεί - να ωφελήσει κάποια παιδιά στην Ελλάδα σε απομακρυσμένα μέρη και νησιά σε άγονες γραμμές με σοβαρά προβλήματα πρόσβασης σε εκπαίδευση.
Βραβείο TED 2013:
Στη σκηνή του TED2013, ο Σουγκάτα Μίτρα, διατυπώνει την τολμηρή ευχή του -βραβευμένη με το Βραβείο TED: Βοηθήστε με να σχεδιάσω το Σχολείο στο Σύννεφο, ένα εργαστήριο μάθησης στην Ινδία, όπου τα παιδιά μπορούν να διερευνούν και να μαθαίνουν το ένα από το άλλο--με τη χρήση μέσων και καθοδήγησης από το σύννεφο. Ακούστε την εμπνευσμένη ομιλία του για τα Αυτο-οργανωμένα Περιβάλλοντα Μάθησης (SOLE). 


πηγή: http://www.protagon.gr
Δημήτριος  Νατσής
Instructional Designer - elearning Consultant (M.Ed) 

Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

Ένα - δύο - τρία παίζουμε με ομοιοκαταληξία!


Καλησπέρα σε όλα τα παιδιά, είτε μικρά, είτε λίγο μεγαλύτερα. 

Είμαι καινούρια στην παρέα, οπότε είναι σωστό να σας συστηθώ : είμαι η Αριάδνη Δάντε. Βασικός μου ρόλος είναι να είμαι μαμά δύο μικρών αγοριών. Όμως είμαι και μια υπάλληλος που ασχολείται με το μαγικό κόσμο των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Κι όταν δεν ασχολούμαι με τα παιδιά και τους υπολογιστές...μαγειρεύω : ή φαγητά ή στιχάκια...

Από τα "Μαθηματικά και πολλά άλλα" θα σας γράφω τις σκέψεις μου. Δε νομίζω να σας γράφω Μαθηματικά...μάλλον πολλά άλλα! Ελπίζω εξίσου ενδιαφέροντα.

Απόψε, θα σας συστήσω ένα φίλο μου, που μας κάνει παρέα τα βράδια πριν κοιμηθούμε. Ψάξτε λοιπόν στα ράφια σας, πάρτε ένα μικρό ποντικάκι και αρχίστε να τραγουδάτε : 

Έχω ένα ποντίκι
που το λένε Ντίκι.
Μένει σε ένα μπρίκι,
δεν πληρώνει νοίκι
όλο τρώει φιστίκι 
και γλυκό φιρίκι...

Βάζει το μπουρνούζι,
πάει προς το τζακούζι
πίσω απ'τις τσουλήθρες
κάνει μπουρμπουλήθρες
ο μικρός ο Ντίκι
με τη μαύρη μύτη...

Έχει κι ένα φίλο,
δε μιλάω για σκύλο!
Και εκείνος ειν' ποντίκι,
ο γκριζούλης Ρίκι
που κάτω απ'το μανίκι
κρύβει ένα μπολ τζατζίκι!

Όταν φεύγει η μέρα,
χορεύουν στη σκακιέρα,
τα άσπρα-μαύρα πιόνια
δένουν με κορδόνια.
Κι εκεί πάνω στη πίστα
μας λένε καληνύχτα...




Καληνύχτα και καλή μου αρχή! 

Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

Αλγεβρικοί Αριθμοί

Algebraic numbers – mathandcode.com

Αυτή είναι μια εικόνα των αλγεβρικών αριθμών στο μιγαδικό επίπεδο, του David Moore που βασίζεται σε παλαιότερο έργο του Stephen J. Brooks, και διατίθεται μαζί με άλλα στην ιστοσελίδα του Moore, Math and Code.

Οι αλγεβρικοί αριθμοί είναι οι ρίζες των πολυωνύμων με ακέραιους συντελεστές. Οι ακέραιοι 0 και 1 είναι οι μεγάλες κουκκίδες κοντά στον πυθμένα, ενώ το i είναι κοντά στην κορυφή.

Σε αυτήν την εικόνα, το χρώμα ενός σημείου δείχνει το βαθμό του πολυωνύμου του οποίου είναι μια ρίζα:
  • κόκκινο = ρίζες των γραμμικών πολυωνύμων, δηλαδή ορθολογική αριθμούς,
  • πράσινο = ρίζες των πολυωνύμων τετάρτου βαθμού,
  • μπλε = ρίζες των κυβικών πολυωνύμων,
  • κίτρινο = ρίζες των πολυωνύμων quartic, και ούτω καθεξής.

Το μέγεθος του σημείου μειώνεται εκθετικά ανάλογα με την «πολυπλοκότητα» του απλούστερου πολυώνυμου με συντελεστή ακέραιο του οποίου είναι μια ρίζα. Εδώ η πολυπλοκότητα είναι το άθροισμα των απόλυτων τιμών των συντελεστών του πολυωνύμου αυτού.

Υπάρχουν πολλά διαφορετικά πρότυπα σε αυτή την εικόνα που απαιτούν εξήγηση!
Για παράδειγμα, κοιτάξτε κοντά στο σημείο i. Μπορείτε να περιγράψετε κάποια από αυτά τα πρότυπα, να διατυπώσετε κάποιες εικασίες γι 'αυτούς και να αποδείξετε κάποια θεωρήματα;
Ίσως μπορείτε να φανταστείτε μια ισχυρότερη εκδοχή του θεωρήματος του Roth, που λέει περίπου ότι οι αλγεβρικοί αριθμοί έχουν την τάση να «απωθούν» ρητούς αριθμούς χαμηλής πολυπλοκότητας.

Πηγή : AMS Website, Mathematical Imagery
Μετάφραση : Ρεβέκα Θεοδωροπούλου - M.Sc. Μαθηματικός 

Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου

H Εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973 ήταν η κορυφαία αντιδικτατορική εκδήλωση και ουσιαστικά προανήγγειλε την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών, η οποία από τις 21 Απριλίου 1967 είχε επιβάλλει καθεστώς στυγνής δικτατορίας στη χώρα.
Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε στις 14 Φεβρουαρίου 1973, όταν ξεσηκώθηκαν οι φοιτητές της Αθήνας και συγκεντρώθηκαν στο Πολυτεχνείο. Ζητούσαν την κατάργηση του Ν.1347, ο οποίος προέβλεπε την υποχρεωτική στράτευση όσων ανέπτυσσαν συνδικαλιστική δράση κατά τη διάρκεια των σπουδών τους. Η αστυνομία, παραβιάζοντας το πανεπιστημιακό άσυλο, εισήλθε στο χώρο του ιδρύματος, συνέλαβε 11 φοιτητές και τους παρέπεμψε σε δίκη με την κατηγορία της «περιύβρισης αρχής». Οι 8 καταδικάστηκαν σε διάφορες ποινές, ενώ περίπου 100 άλλοι αναγκάστηκαν να διακόψουν τις σπουδές τους και να ντυθούν στο χακί.
Επτά ημέρες μετά τα πρώτα γεγονότα του Πολυτεχνείου, στις 21 Φεβρουαρίου οι φοιτητές κατέλαβαν το κτίριο της Νομικής σχολής στην Αθήνα, προβάλλοντας τα συνθήματα «Δημοκρατία», «Κάτω η Χούντα» και «Ζήτω η Ελευθερία». Η αστυνομία επενέβη και πάλι για να καταστείλει την εξέγερση, αλλά η βίαιη εκδίωξη των φοιτητών από το κτίριο της Νομικής ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την αγωνιστικότητά τους.
Η εξέγερση που ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου του 1973 επρόκειτο να αποτελέσει την κορύφωση των αντιδικτατορικών εκδηλώσεων. Το πρωί εκείνης της ημέρας οι φοιτητές συγκεντρώθηκαν στο προαύλιο του Πολυτεχνείου και αποφάσισαν την κήρυξη αποχής από τα μαθήματα, με αίτημα να γίνουν εκλογές για τους φοιτητικούς συλλόγους τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους και όχι στα τέλη του επόμενου χρόνου, όπως είχε ανακοινώσει το καθεστώς.
Ακολούθησαν συνελεύσεις φοιτητών στην Ιατρική και στη Νομική σχολή. Μάλιστα, οι φοιτητές της Νομικής εξέδωσαν ψήφισμα, με το οποίο ζητούσαν την ανάκληση των αποφάσεων της Χούντας για τη διεξαγωγή των φοιτητικών εκλογών, εκδημοκρατισμό των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 20% του προϋπολογισμού και ανάκληση του Ν.1347 για την αναγκαστική στράτευση των φοιτητών.
Όσο περνούσε η μέρα άρχισαν να μαζεύονται ολοένα και περισσότεροι φοιτητές στο Πολυτεχνείο, αλλά και άλλοι που πληροφορήθηκαν το νέο. Η αστυνομία αποδείχθηκε ανίκανη να εμποδίσει την προσέλευση του κόσμου. Το απόγευμα πάρθηκε η απόφαση για κατάληψη του Πολυτεχνείου. Οι πόρτες έκλεισαν και από τότε άρχισε η οργάνωση της εξέγερσης. Το πρώτο βήμα ήταν η εκλογή Συντονιστικής Επιτροπής, στην οποία μετείχαν 22 φοιτητές και 2 εργάτες, με σκοπό να καθοδηγήσει τον αγώνα. Επιπλέον, δημιουργήθηκαν επιτροπές σε όλες τις σχολές για να οργανώσουν την κατάληψη και την επικοινωνία με την ελληνική κοινωνία.
Για το σκοπό αυτό άρχισε να λειτουργεί ένας ραδιοφωνικός σταθμός, αρχικά στο κτίριο του Χημικού και αργότερα στο κτίριο των Μηχανολόγων, με εκφωνητές τη Μαρία Δαμανάκη και τον Δημήτρη Παπαχρήστου. Επιπλέον, στο Πολυτεχνείο εγκαταστάθηκαν πολύγραφοι, που δούλευαν μέρα - νύχτα, για να πληροφορούν τους φοιτητές και τον υπόλοιπο κόσμο για τις αποφάσεις της Συντονιστικής Επιτροπής και των φοιτητικών συνελεύσεων. Συγκροτήθηκαν συνεργεία φοιτητών, που έγραφαν συνθήματα σε πλακάτ, σε τοίχους, στα τρόλεϊ, στα λεωφορεία και στα ταξί, για να τα γνωρίσουν όλοι οι Αθηναίοι. Στο Πολυτεχνείο οργανώθηκε εστιατόριο και νοσοκομείο, ενώ ομάδες φοιτητών ανέλαβαν την περιφρούρηση του χώρου, ξεχωρίζοντας τους ενθουσιώδεις και δημοκράτες Αθηναίους από τους προβοκάτορες.
Η πρώτη αντίδραση του δικτατορικού καθεστώτος ήταν να στείλει μυστικούς πράκτορες να ανακατευθούν στο πλήθος που συνέρρεε στο Πολυτεχνείο και να ακροβολήσει σκοπευτές στα γύρω κτίρια. Στις 16 Νοεμβρίου μεγάλες αστυνομικές δυνάμεις επιτέθηκαν εναντίον του πλήθους που ήταν συγκεντρωμένο έξω από το Πολυτεχνείο, με γκλομπς, δακρυγόνα και σφαίρες ντουμ-ντουμ. Οι περισσότεροι διαλύθηκαν. Όσοι έμειναν έστησαν οδοφράγματα ανατρέποντας τρόλεϊ και συγκεντρώνοντας υλικά από νεοανεγειρόμενες οικοδομές, και άναψαν φωτιές για να εξουδετερώσουν τα δακρυγόνα. Αργότερα, η αστυνομία έκανε χρήση όπλων, χωρίς όμως να πετύχει το στόχο της, την καταστολή της εξέγερσης.
Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος, όταν διαπίστωσε ότι η αστυνομία αδυνατούσε να εισέλθει στο Πολυτεχνείο, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το στρατό. Κοντά στο σταθμό Λαρίσης συγκεντρώθηκαν τρεις μοίρες ΛΟΚ και μία μοίρα αλεξιπτωτιστών από τη Θεσσαλονίκη. Τρία άρματα μάχης κατέβηκαν από του Γουδή προς το Πολυτεχνείο. Τα δύο στάθμευσαν στις οδούς Τοσίτσα και Στουρνάρα, αποκλείοντας τις πλαϊνές πύλες του ιδρύματος και το άλλο έλαβε θέση απέναντι από την κεντρική πύλη. Η Συντονιστική Επιτροπή των φοιτητών ζήτησε διαπραγματεύσεις, αλλά το αίτημά τους απορρίφθηκε.
Στις 3 τα ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου το άρμα που βρισκόταν απέναντι από την κεντρική πύλη έλαβε εντολή να εισβάλλει. Έπεσε πάνω στην πύλη και την έριξε, παρασέρνοντας στο διάβα του μία κοπέλα που ήταν σκαρφαλωμένη στον περίβολο κρατώντας την ελληνική σημαία. Οι μοίρες των ΛΟΚ, μαζί με ομάδες -μυστικών και μη- αστυνομικών, εισέβαλαν στο Πολυτεχνείο και κυνήγησαν τους φοιτητές, οι οποίοι πηδώντας από τα κάγκελα προσπάθησαν να διαφύγουν στους γύρω δρόμους. Τους κυνηγούσαν αστυνομικοί, πεζοναύτες, ΕΣΑτζήδες. Αρκετοί σώθηκαν βρίσκοντας άσυλο στις γύρω πολυκατοικίες, πολλοί συνελήφθησαν κα μεταφέρθηκαν στη Γενική Ασφάλεια και στην ΕΣΑ.
Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της Αστυνομίας, στις 17 Νοεμβρίου συνελήφθησαν 840 άτομα. Όμως, μετά τη Μεταπολίτευση, αξιωματικοί της Αστυνομίας, ανακρινόμενοι, ανέφεραν ότι οι συλληφθέντες ξεπέρασαν τα 2400 άτομα. Οι νεκροί επισήμως ανήλθαν σε 34 άτομα. Στην ανάκριση που διενεργήθηκε το φθινόπωρο του 1975 εναντίον των πρωταιτίων της καταστολής εντοπίστηκαν 21 περιπτώσεις θανάσιμου τραυματισμού. Ωστόσο, τα θύματα πρέπει να ήταν πολύ περισσότερα, διότι πολλοί βαριά τραυματισμένοι, προκειμένου να διαφύγουν τη σύλληψη, αρνήθηκαν να διακομιστούν σε νοσοκομείο.
Ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος κήρυξε στρατιωτικό νόμο, αλλά στις 25 Νοεμβρίου ανατράπηκε με πραξικόπημα. Πρόεδρος ορίστηκε ο αντιστράτηγος Φαίδων Γκιζίκης και πρωθυπουργός της νέας κυβέρνησης ο Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος. Όμως ο ισχυρός άνδρας του νέου καθεστώτος ήταν ο διοικητής της Στρατιωτικής Αστυνομίας, ταξίαρχος Δημήτριος Ιωαννίδης, που επέβαλλε ένα καθεστώς σκληρότερο από εκείνο του Παπαδόπουλου.
Η δικτατορία κατέρρευσε στις 23 Ιουλίου του 1974, αφού είχε ήδη προηγηθεί η τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Ο Γκιζίκης και ο αντιστράτηγος Ντάβος, διοικητής του Γ' Σώματος Στρατού, κάλεσαν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να επιστρέψει στην Ελλάδα για να επαναφέρει τη δημοκρατική διακυβέρνηση.

Πηγή : http://www.sansimera.gr/articles/190#ixzz3JH4NBtcT