Social Icons

Featured Posts

Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου

H Εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973 ήταν η κορυφαία αντιδικτατορική εκδήλωση και ουσιαστικά προανήγγειλε την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών, η οποία από τις 21 Απριλίου 1967 είχε επιβάλλει καθεστώς στυγνής δικτατορίας στη χώρα.
Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε στις 14 Φεβρουαρίου 1973, όταν ξεσηκώθηκαν οι φοιτητές της Αθήνας και συγκεντρώθηκαν στο Πολυτεχνείο. Ζητούσαν την κατάργηση του Ν.1347, ο οποίος προέβλεπε την υποχρεωτική στράτευση όσων ανέπτυσσαν συνδικαλιστική δράση κατά τη διάρκεια των σπουδών τους. Η αστυνομία, παραβιάζοντας το πανεπιστημιακό άσυλο, εισήλθε στο χώρο του ιδρύματος, συνέλαβε 11 φοιτητές και τους παρέπεμψε σε δίκη με την κατηγορία της «περιύβρισης αρχής». Οι 8 καταδικάστηκαν σε διάφορες ποινές, ενώ περίπου 100 άλλοι αναγκάστηκαν να διακόψουν τις σπουδές τους και να ντυθούν στο χακί.
Επτά ημέρες μετά τα πρώτα γεγονότα του Πολυτεχνείου, στις 21 Φεβρουαρίου οι φοιτητές κατέλαβαν το κτίριο της Νομικής σχολής στην Αθήνα, προβάλλοντας τα συνθήματα «Δημοκρατία», «Κάτω η Χούντα» και «Ζήτω η Ελευθερία». Η αστυνομία επενέβη και πάλι για να καταστείλει την εξέγερση, αλλά η βίαιη εκδίωξη των φοιτητών από το κτίριο της Νομικής ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την αγωνιστικότητά τους.
Η εξέγερση που ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου του 1973 επρόκειτο να αποτελέσει την κορύφωση των αντιδικτατορικών εκδηλώσεων. Το πρωί εκείνης της ημέρας οι φοιτητές συγκεντρώθηκαν στο προαύλιο του Πολυτεχνείου και αποφάσισαν την κήρυξη αποχής από τα μαθήματα, με αίτημα να γίνουν εκλογές για τους φοιτητικούς συλλόγους τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους και όχι στα τέλη του επόμενου χρόνου, όπως είχε ανακοινώσει το καθεστώς.
Ακολούθησαν συνελεύσεις φοιτητών στην Ιατρική και στη Νομική σχολή. Μάλιστα, οι φοιτητές της Νομικής εξέδωσαν ψήφισμα, με το οποίο ζητούσαν την ανάκληση των αποφάσεων της Χούντας για τη διεξαγωγή των φοιτητικών εκλογών, εκδημοκρατισμό των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 20% του προϋπολογισμού και ανάκληση του Ν.1347 για την αναγκαστική στράτευση των φοιτητών.
Όσο περνούσε η μέρα άρχισαν να μαζεύονται ολοένα και περισσότεροι φοιτητές στο Πολυτεχνείο, αλλά και άλλοι που πληροφορήθηκαν το νέο. Η αστυνομία αποδείχθηκε ανίκανη να εμποδίσει την προσέλευση του κόσμου. Το απόγευμα πάρθηκε η απόφαση για κατάληψη του Πολυτεχνείου. Οι πόρτες έκλεισαν και από τότε άρχισε η οργάνωση της εξέγερσης. Το πρώτο βήμα ήταν η εκλογή Συντονιστικής Επιτροπής, στην οποία μετείχαν 22 φοιτητές και 2 εργάτες, με σκοπό να καθοδηγήσει τον αγώνα. Επιπλέον, δημιουργήθηκαν επιτροπές σε όλες τις σχολές για να οργανώσουν την κατάληψη και την επικοινωνία με την ελληνική κοινωνία.
Για το σκοπό αυτό άρχισε να λειτουργεί ένας ραδιοφωνικός σταθμός, αρχικά στο κτίριο του Χημικού και αργότερα στο κτίριο των Μηχανολόγων, με εκφωνητές τη Μαρία Δαμανάκη και τον Δημήτρη Παπαχρήστου. Επιπλέον, στο Πολυτεχνείο εγκαταστάθηκαν πολύγραφοι, που δούλευαν μέρα - νύχτα, για να πληροφορούν τους φοιτητές και τον υπόλοιπο κόσμο για τις αποφάσεις της Συντονιστικής Επιτροπής και των φοιτητικών συνελεύσεων. Συγκροτήθηκαν συνεργεία φοιτητών, που έγραφαν συνθήματα σε πλακάτ, σε τοίχους, στα τρόλεϊ, στα λεωφορεία και στα ταξί, για να τα γνωρίσουν όλοι οι Αθηναίοι. Στο Πολυτεχνείο οργανώθηκε εστιατόριο και νοσοκομείο, ενώ ομάδες φοιτητών ανέλαβαν την περιφρούρηση του χώρου, ξεχωρίζοντας τους ενθουσιώδεις και δημοκράτες Αθηναίους από τους προβοκάτορες.
Η πρώτη αντίδραση του δικτατορικού καθεστώτος ήταν να στείλει μυστικούς πράκτορες να ανακατευθούν στο πλήθος που συνέρρεε στο Πολυτεχνείο και να ακροβολήσει σκοπευτές στα γύρω κτίρια. Στις 16 Νοεμβρίου μεγάλες αστυνομικές δυνάμεις επιτέθηκαν εναντίον του πλήθους που ήταν συγκεντρωμένο έξω από το Πολυτεχνείο, με γκλομπς, δακρυγόνα και σφαίρες ντουμ-ντουμ. Οι περισσότεροι διαλύθηκαν. Όσοι έμειναν έστησαν οδοφράγματα ανατρέποντας τρόλεϊ και συγκεντρώνοντας υλικά από νεοανεγειρόμενες οικοδομές, και άναψαν φωτιές για να εξουδετερώσουν τα δακρυγόνα. Αργότερα, η αστυνομία έκανε χρήση όπλων, χωρίς όμως να πετύχει το στόχο της, την καταστολή της εξέγερσης.
Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος, όταν διαπίστωσε ότι η αστυνομία αδυνατούσε να εισέλθει στο Πολυτεχνείο, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το στρατό. Κοντά στο σταθμό Λαρίσης συγκεντρώθηκαν τρεις μοίρες ΛΟΚ και μία μοίρα αλεξιπτωτιστών από τη Θεσσαλονίκη. Τρία άρματα μάχης κατέβηκαν από του Γουδή προς το Πολυτεχνείο. Τα δύο στάθμευσαν στις οδούς Τοσίτσα και Στουρνάρα, αποκλείοντας τις πλαϊνές πύλες του ιδρύματος και το άλλο έλαβε θέση απέναντι από την κεντρική πύλη. Η Συντονιστική Επιτροπή των φοιτητών ζήτησε διαπραγματεύσεις, αλλά το αίτημά τους απορρίφθηκε.
Στις 3 τα ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου το άρμα που βρισκόταν απέναντι από την κεντρική πύλη έλαβε εντολή να εισβάλλει. Έπεσε πάνω στην πύλη και την έριξε, παρασέρνοντας στο διάβα του μία κοπέλα που ήταν σκαρφαλωμένη στον περίβολο κρατώντας την ελληνική σημαία. Οι μοίρες των ΛΟΚ, μαζί με ομάδες -μυστικών και μη- αστυνομικών, εισέβαλαν στο Πολυτεχνείο και κυνήγησαν τους φοιτητές, οι οποίοι πηδώντας από τα κάγκελα προσπάθησαν να διαφύγουν στους γύρω δρόμους. Τους κυνηγούσαν αστυνομικοί, πεζοναύτες, ΕΣΑτζήδες. Αρκετοί σώθηκαν βρίσκοντας άσυλο στις γύρω πολυκατοικίες, πολλοί συνελήφθησαν κα μεταφέρθηκαν στη Γενική Ασφάλεια και στην ΕΣΑ.
Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της Αστυνομίας, στις 17 Νοεμβρίου συνελήφθησαν 840 άτομα. Όμως, μετά τη Μεταπολίτευση, αξιωματικοί της Αστυνομίας, ανακρινόμενοι, ανέφεραν ότι οι συλληφθέντες ξεπέρασαν τα 2400 άτομα. Οι νεκροί επισήμως ανήλθαν σε 34 άτομα. Στην ανάκριση που διενεργήθηκε το φθινόπωρο του 1975 εναντίον των πρωταιτίων της καταστολής εντοπίστηκαν 21 περιπτώσεις θανάσιμου τραυματισμού. Ωστόσο, τα θύματα πρέπει να ήταν πολύ περισσότερα, διότι πολλοί βαριά τραυματισμένοι, προκειμένου να διαφύγουν τη σύλληψη, αρνήθηκαν να διακομιστούν σε νοσοκομείο.
Ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος κήρυξε στρατιωτικό νόμο, αλλά στις 25 Νοεμβρίου ανατράπηκε με πραξικόπημα. Πρόεδρος ορίστηκε ο αντιστράτηγος Φαίδων Γκιζίκης και πρωθυπουργός της νέας κυβέρνησης ο Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος. Όμως ο ισχυρός άνδρας του νέου καθεστώτος ήταν ο διοικητής της Στρατιωτικής Αστυνομίας, ταξίαρχος Δημήτριος Ιωαννίδης, που επέβαλλε ένα καθεστώς σκληρότερο από εκείνο του Παπαδόπουλου.
Η δικτατορία κατέρρευσε στις 23 Ιουλίου του 1974, αφού είχε ήδη προηγηθεί η τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Ο Γκιζίκης και ο αντιστράτηγος Ντάβος, διοικητής του Γ' Σώματος Στρατού, κάλεσαν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να επιστρέψει στην Ελλάδα για να επαναφέρει τη δημοκρατική διακυβέρνηση.

Πηγή : http://www.sansimera.gr/articles/190#ixzz3JH4NBtcT

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2014

Κριτήριο Αξιολόγησης στις Πιθανότητες Α' Λυκείου

Οι Εκδόσεις Τσεκούρα με ομάδα εξαίρετων μαθηματικών ανά την Ελλάδα,προάγουν τη Μαθηματική Παιδεία, δημιουργώντας νέες ασκήσεις, κάνοντας έρευνα και ανάπτυξη πάνω στην ύλη των Μαθηματικών που διδάσκεται στα Ελληνικά Σχολεία.



Πηγή : http://tsekouras-ekdosis.blogspot.gr/

Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2014

Γυμνή Γεωμετρία ...

Το σύνολο των τεσσάρων εκτυπώσεων παρουσιάστηκε
στο Bridges το 2010, Pécs, Hungary.
Πηγή : http://nakedgeometry.blogspot.gr/
Τι είδους γεωμετρίας μπορούμε να κάνουμε με το σώμα μας; 

Χρησιμοποιώντας κινούμενα σχέδια, ψηφιακές φωτογραφίες και γλυπτά, ο βραβευμένος Μαθηματικός και καλλιτέχνης Mike Naylor μοιράζεται μαζί μας τις τεχνικές του για την κατασκευή δροσερών σχημάτων από το ανθρώπινο σώμα και τη χρήση του στην δημιουργική εξερεύνηση μαθηματικών ιδεών.

Μοτίβα γεμάτα ζωή, πολύγωνα, πολύεδρα, συνδεδεμένου γραφήματα, fractals και πλακοστρώσεις δημιουργούνται χρησιμοποιώντας μόνο τα χέρια, τα πόδια και ανθρώπινους κορμούς, επιτρέποντας σε όλους να γίνουν σωματικά τουλάχιστον ένα μέρος των Μαθηματικών. 

Αυτή η σειρά απεικονίζει ένα ζευγάρι, το οποίο κλασματικά περιπλέκεται μέχρι να λιώσει σε κάθε άλλο απείρως προς όλες τις κατευθύνσεις.

Το λιώσιμο ξεκινά με μια εικόνα των 2 ανθρώπων, η οποία μετατρέπεται από μια ομοιόμορφη ακτινική κλιμάκωση της εικόνας και στη συνέχεια εντάσσεται σε ένα παρόμοιο αντίγραφο του εαυτού της. Το αποτέλεσμα ενισχύεται με την εφαρμογή φράκταλ αλγορίθμων για την επίτευξη του διαδοχικού σουρεαλιστικού εφέ.

Για να δείτε περισσότερη γυμνή γεωμετρία, μπορείτε να επισκεφτείτε τη σελίδα του Mike Naylor και να θαυμάσετε τα έργα Μαθηματικής τελειότητας που έφτιαξε ... nakedgeometry.blogspot.gr.

Μπορείτε επίσης να παρακολουθήσετε μια άκρως ενδιαφέρουσα διάλεξη του ίδιου, για το θέμα αυτό που σας τη συστήνω ανεπιφύλακτα ...

Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

Möbius Strip ...


Εσείς τι γνωρίζετε για τη λωρίδα του Möbius ??


M. C. Escher, Mobius Strip II, 1963
Είπε το μυρμήγκι : «Ολοένα γυρνάμε από εδώ και από εκεί, και το μόνο που έχουμε βρει, είναι πως η άλλη πλευρά δεν είναι εκεί».

Η ταινία του Μέμπιους [1] φτιάχνεται πολύ απλά, σε τρία μόνο βήματα και μπορεί ο καθένας από εμάς να δημιουργήσει μία.
  • Κόψτε μια λωρίδα χαρτί. 
  • Έπειτα πάρτε τα άκρα της ,στρίψτε το ένα κατά 180 μοίρες και κολλήστε τα μεταξύ τους με λίγο σελοτέιπ. 
  • Μόλις φτιάξατε μια ταινία του Μέμπιους. 
Ο Μέμπιους είχε γοητευτεί από αυτό το παράξενο σχήμα, διότι έχει μερικές ασυνήθιστες τοπολογικές ιδιότητες. Για παράδειγμα έχει μόνο μια πλευρά και μια ακμή. Αν δε το πιστεύετε , φτιάξτε μια ταινία Μέμπιους και διατρέξτε τη με το δάκτυλο σας, σαν να ήταν ένα μυρμήγκι που περπατά σε ευθεία γραμμή και θα συνειδητοποιήσετε ότι διατρέχετε τόσο το εξωτερικό  όσο και το εσωτερικό της, επιστρέφοντας τελικά εκεί από όπου αρχίσατε.

Η ταινία του Μέμπιους είναι πια ένα διεθνώς αναγνωρίσιμο σχήμα που ξέφυγε από τα στενά όρια της κοινότητας των μαθηματικών. Σε αναζήτηση στο Google σαν Λωρίδα του Μέμπιους (Mobius strip) εμφανίζει 38.000 αποτελέσματα, σαν ταινία του Μέμπιους (Mobius band) 11000 αποτελέσματα. Αλλά αφορά πολλά διαφορετικά πράγματα.

Το διεθνές σήμα της ανακύκλωσης για παράδειγμα είναι μια ταινία Μέμπιους. Ένα περιοδικό ποίησης  έχει την ονομασία Mobius.  Μια μπύρα που κυκλοφόρησε το 2004 και περιέχει ταυρίνη ονομάζεται  επίσης μπύρα Μέμπιους. Μια σειρά μυθιστορημάτων  βαμπίρ   με την ονομασία   «Νεκροσκόπος» του  Βρετανού Μπράιαν Λάμλει χρησιμοποίει σαν εύρημα την ταινία του Μέμπιους για την χρονομεταφορά.   Η  κινηματογραφική ταινία Mobius του Γουσταβο Μοσκερα, μια ροκ μπάντα με την ονομασία Mobius band και ο κατάλογος  συνεχίζεται. Μετά το τρίγωνο του Πασκάλ και τον χρυσό λόγο δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλο σχήμα που να αιχμαλώτισε με τέτοιο τρόπο  την φαντασία των ανθρώπων. (Πηγή : http://mathhmagic.blogspot.gr/)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

[1] Ο Άουγκουστ Φέρντιναντ Μέμπιους (August Ferdinand Möbius, 17 Νοεμβρίου 1790 – 26
Ο Γερμανός μαθηματικός Α.Φ. Μέμπιους
Σεπτεμβρίου 1868) ήταν Γερμανός Μαθηματικός, αλλά και θεωρητικός αστρονόμος.

Είναι περισσότερο γνωστός για την ανακάλυψη της Λωρίδας του Μέμπιους, μιας διδιάστατης μη προσανατολίσιμης επιφάνειας που έχει μόνο μία πλευρά όταν είναι ενσωματωμένη στον τριδιάστατο ευκλείδειο χώρο. Η λωρίδα αυτή πάντως ανακαλύφθηκε ανεξάρτητα περίπου την ίδια εποχή από τον Γιόχαν Μπένεντικτ Λίστινγκ. Ο Μέμπιους υπήρξε ο πρώτος που εισήγαγε τις ομογενείς συντεταγμένες στην προβολική γεωμετρία. Αρκετές άλλες μαθηματικές έννοιες φέρουν το όνομά του.

Το ενδιαφέρον του Μέμπιους για τη Θεωρία αριθμών οδήγησε στη σημαντική Συνάρτηση Μέμπιους μ(n), καθώς και στη σχέση αναστροφής του Μέμπιους. Στην Ευκλείδεια γεωμετρία, καθιέρωσε συστηματικά τη χρήση γωνιών με πρόσημα και ευθύγραμμων τμημάτων για την απλοποίηση και την ενοποιημένη παρουσίαση αποτελεσμάτων.

Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του Μέμπιους. Γεννήθηκε στο Schulpforta της Σαξωνίας-Άνχαλτ και καταγόταν από την πλευρά της μητέρας του από τον θρησκευτικό μεταρρυθμιστή Μαρτίνο Λούθηρο. Σπούδασε μαθηματικά στα γερμανικά πανεπιστήμια της Λειψίας, του Γκέτινγκεν και του Χάλε, έχοντας καθηγητές, μεταξύ άλλων, τον Καρλ Φρίντριχ Γκάους. Ο Μέμπιους σταδιοδρόμησε στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, όπου αξιοσημείωτοι φοιτητές του υπήρξαν οι Χέρμαν Χάνκελ και Βίλχελμ Φήντλερ.
Ο Μέμπιους πέθανε στη Λειψία σε ηλικία 77 ετών.

Πηγή υλικού και πληροφοριών : http://el.wikipedia.org/wiki/

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014

Ένας καθηγητής που δίνει μαθήματα ... ζωής !!!

Ο καθηγητής δίνει στους μαθητές του ένα μάθημα ζωής που δεν θα ξεχάσουν ποτέ !

Ένας καθηγητής φιλοσοφίας, την ώρα του μαθήματος, άνοιξε το συρτάρι στο γραφείο του, πήρε κάποια αντικείμενα που βρίσκονταν στο εσωτερικό του και τα τοποθέτησε πάνω στο γραφείο... 

Ένα από αυτά τα αντικείμενα ήταν ένα άδειο βάζο. Στη συνέχεια πήρε μερικά μπαλάκια του γκολφ και τα έβαλε μέσα στο βάζο μέχρι που το γέμισε εντελώς. Κοίταξε τα παιδιά στην τάξη του και τους ρώτησε αν συμφωνούν ότι το βάζο είναι εντελώς γεμάτο. Όλοι οι μαθητές συμφώνησαν. Ναι, το βάζο ήταν πράγματι γεμάτο. 

Ο καθηγητής στη συνέχεια πήρε ένα κουτί με μικρά βότσαλα και τα έριξε στο βάζο, ανάμεσα από τις μπάλες του γκολφ μέχρι να μην υπάρχουν πλέον κενά σημεία. Γύρισε προς τους μαθητές του και τους έκανε την ίδια ερώτηση. Είναι το βάζο γεμάτο; Η απάντηση τους ήταν η γνωστή. Ναι, τώρα το βάζο είναι τελείως γεμάτο. 

Στη συνέχεια ο καθηγητής σήκωσε ένα μικρό σακουλάκι με άμμο και έχυσε το περιεχόμενο του στα κενά σημεία ανάμεσα στις μπάλες του γκολφ και στα βότσαλα. Έκανε στους εμβρόντητους μαθητές του, την ίδια πάλι ερώτηση και φυσικά είσπραξε την αναμενόμενη απάντηση. Ναι, τώρα το βάζο είναι πλέον εντελώς γεμάτο. 

Ο καθηγητής δεν σταμάτησε όμως εδώ. Έσκυψε και έβγαλε δύο μπύρες κάτω από το γραφείο του και έριξε το περιεχόμενο τους μέσα στο βάζο. Οι μαθητές του άρχισαν να γελούν με την πράξη του και να αναρωτιούνται τι θέλει να τους πει με αυτό το τρόπο. 

Ο καθηγητής περίμενε λίγο μέχρι να ησυχάσουν όλοι και τους είπε: «Αυτό το βάζο αντιπροσωπεύει τη ζωή σας. Οι μπάλες του γκολφ αντιπροσωπεύουν τα πιο σημαντικά πράγματα σε αυτή. Την οικογένεια σας, τα παιδιά σας, την υγεία σας, τους φίλους σας και τα πάθη σας. Αν όλα τα άλλα χαθούν και σας μείνουν μόνο αυτά, η ζωή σας θα εξακολουθήσει να είναι πλήρης. 

Τα χαλίκια αντιπροσωπεύουν τα αλλά πράγματα στη ζωή σας που έχουν σημασία, τη δουλειά σας, το σπίτι σας και το αυτοκίνητο σας. Η άμμος είναι όλα τα υπόλοιπα. Τα πιο μικρά και τα πιο ασήμαντα. Αν ρίξετε την άμμο πρώτα στο βάζο δεν θα μείνει χώρος ούτε για τα βότσαλα αλλά ούτε και για τις μπάλες του γκολφ. 

Το ίδιο ισχύει και στη ζωή! Εάν ξοδεύετε όλο το χρόνο και την ενέργειά σας στα πιο ασήμαντα πράγματα, ποτέ δεν θα έχετε χώρο για τα πράγματα που αξίζουν πραγματικά. Δώστε λοιπόν προσοχή στα σημαντικά πράγματα στη ζωή σας. 

Απολαύστε το χρόνο με την οικογένεια σας. Πηγαίνετε να δειπνήσετε με τη σύζυγο σας. Παίξτε παιχνίδια με τα παιδιά σας. Πάντα θα υπάρχει χρόνος για να καθαρίσετε το σπίτι ή να αγοράσετε πράγματα στον εαυτό σας. Προσέξτε πρώτα από όλα τις μπάλες του γκολφ που πραγματικά έχουν σημασία. Τα υπόλοιπα είναι απλά.. άμμος.» 

Τότε χτύπησε το κουδούνι και οι μαθητές σηκώθηκαν να βγουν από την αίθουσα. Πριν φύγουν όλοι ένας που κάθονταν στο βάθος της αίθουσας φώναξε στον καθηγητή: «Ναι, αλλά ποτέ δεν μας είπατε τι αντιπροσωπεύει η μπίρα!» 

Ο καθηγητής χαμογέλασε και του είπε: «Είμαι χαρούμενος που με ρώτησες. Τι αντιπροσωπεύει η μπύρα; Δεν έχει σημασία πόσο γεμάτη νομίζετε πως είναι η ζωή σας. Πάντα θα υπάρχει χώρος για μια μπύρα με έναν πολύ καλό σας φίλο»

Πηγή : www.dinfo.gr

Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014

Παιδοβιαστές και όχι «Παιδόφιλοι» ή «Παιδεραστές» !

Ορθώς τις τελευταίες δεκαετίες στον Δυτικό κόσμο, αλλά και στην Ελλάδα, θεωρείται μη αποδεκτή κοινωνικά και έχει περιοριστεί σημαντικά η χρήση ενός αριθμού λέξεων, οι οποίες, είτε ήταν εξ’ αρχής υβριστικές και περιφρονητικές, είτε κατέληξαν να είναι έτσι λόγω του τρόπου με τον οποίον χρησιμοποιήθηκαν (π.χ. «νέγρος», «αράπης», «γύφτος», «αδερφή» κλπ).Αυτό επετεύχθη, κυρίως, λόγω της αλλαγής της στάσης των Δυτικών κοινωνιών έναντι φυλετικών ή κοινωνικών ομάδων και συμπεριφορών. Αυτήν την αλλαγή τήν υποβοήθησαν ή και τήν προκάλεσαν κινήματα και οργανωμένες και συντονισμένες πρωτοβουλίες και δράσεις, οι οποίες αποσκοπούσαν στην άμβλυνση των φυλετικών και κοινωνικών αντιθέσεων και στην προστασία των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων του συνόλου του πληθυσμού μίας χώρας, ενώ συνέβαλαν σε αυτήν και νομοθετικές παρεμβάσεις, οι οποίες απέβλεπαν στον ίδιο σκοπό.

Παραδόξως όμως, ενώ υπάρχει μία γενικευμένη τάση απαγόρευσης χρήσεως και αντικατάστασης όρων και λέξεων που θεωρούνται πως έχουν υποτιμητικό ή υβριστικό περιεχόμενο και πως δεν περιγράφουν αντικειμενικά φυλετική καταγωγή, συμπεριφορές ή πεποιθήσεις, καμία συγκροτημένη προσπάθεια δεν έχει αναληφθεί και καμία σημαντική πρωτοβουλία δεν έχει εκδηλωθεί, από δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς, οργανώσεις ή και μεμονωμένα άτομα, που έχουν έργο τους και αποστολή τους την προστασία των παιδιών, για την αντικατάσταση των ανακριβών και παραπλανητικών όρων «παιδόφιλος» και «παιδεραστής», από άλλους ακριβέστερους. Και τούτο παρά τις συχνά μεγαλόστομες διακηρύξεις για την καταπολέμηση του φαινομένου της σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης των παιδιών. Αυτό παρατηρείται, δυστυχώς, όχι μόνον στην Ελλάδα, αλλά και γενικά στον Δυτικό κόσμο, όπου και εκεί είναι καθιερωμένη και παγιωμένη η χρήση της ελληνικής προελεύσεως λέξης «paedophile».

Οι «παιδόφιλοι», όμως, μόνον φίλοι των παιδιών δεν είναι, όπως και οι «παιδεραστές» δεν είναι δυνατόν να είναι εραστές τους.Η σεξουαλική και η ψυχική κακοποίηση, η άσκηση σωματικής βίας και η πρόκληση σωματικών βλαβών, οι απειλές, ο εκφοβισμός, η εξαπάτηση και η αποπλάνηση δεν είναι στοιχεία χαρακτηριστικά ούτε της φιλίας ούτε και του έρωτα. Επιπλέον, και ειδικά για τον έρωτα, εφ’ όσον τα παιδιά δεν είναι ώριμα ούτε σωματικώς ούτε ψυχοσυναισθηματικώς για να τόν βιώσουν, και άρα για να τόν ανταποδώσουν σε αυτόν ή αυτήν που υποτίθεται πως τά έχει «ερωτευτεί», είναι αδύνατη η δημιουργία ερωτικής σχέσης ανάμεσα σε αυτά και έναν «παιδεραστή». Πρόκειται, επομένως, για δύο όρους ανακριβείς και παραπλανητικούς.

Επιπροσθέτως, οι δυο αυτοί όροι, λόγω των δεύτερών τους συνθετικών «φίλος» και «εραστής», τα οποία συνδέονται με θετικώς φορτισμένες και δημοφιλείς έννοιες, όπως η φιλία και ο έρωτας, πρέπει να θεωρηθούν και προπαγανδιστικοί. Και αυτό γιατί εξιδανικεύουν την δράση των «παιδόφιλων» και των «παιδεραστών», ωραιοποιώντας την πολλαπλή κακοποίηση που υφίστανται τα παιδιά από αυτούς, καθώς τήν συσχετίζουν με την φιλία και τον έρωτα.
Ένας τέτοιος όρος θα μπορούσε να είναι ο όρος «παιδοβιαστής», ο οποίος περιγράφει καλύτερα την συμπεριφορά των ατόμων αυτών και την δράση τους, αφού πάντοτε ασκούν βία σωματική και ψυχική, όχι μόνον για να εξαναγκάσουν τα ανήλικα θύματά τους να υποκύψουν στις παρεκκλίνουσες σεξουαλικές τους επιθυμίες, αλλά και για να εξασφαλίσουν πως αυτά δεν θα αποκαλύψουν την κακοποίησή τους σε τρίτα άτομα, αναζητώντας βοήθεια.
Δεν είναι είναι, όμως, απλώς και μόνον η ανάγκη χρήσης ενός περισσότερο ακριβούς και αντικειμενικού όρου, ο λόγος για τον οποίο προτείνεται αυτή η αλλαγή.
Ένας εξ’ ίσου σημαντικός λόγος είναι πως πρέπει να πάψουμε να χρησιμοποιούμε, και μάλιστα το ταχύτερο τους παραπλανητικούς αυτούς όρους, για να αφαιρέσουμε επιχειρήματα από το οπλοστάσιο αυτών, οι οποίοι ήδη άρχισαν να ζητούν την αποποινικοποίηση της «παιδεραστίας» και εργάζονται για την αποδοχή της από την κοινωνία, αφού οι όροι «παιδόφιλος» και «παιδεραστής», για τους λόγους που ανέφερα, διευκολύνουν την προπαγάνδα υπέρ των σκοπών τους.
Δυστυχώς, έχουν, ήδη, πετύχει μία πρώτη νίκη, αφού προσφάτως εφετείο στην Ολλανδία έκρινε πως δεν είναι απαραίτητο να τεθεί εκτός νόμου η οργάνωση Martijn, η οποία προπαγανδίζει την «αποδοχή από την κοινωνία» των «συναινετικών σεξουαλικών σχέσεων» μεταξύ ανηλίκων και ενηλίκων.
Είναι σχεδόν βέβαιο, πως αυτό το «προοδευτικό» κίνημα υπέρ της «παιδεραστίας» θα κάνει εντονότερη την παρουσία του τα επόμενα χρόνια, προερχόμενο από δύο πλευρές.
Η μία πλευρά θα είναι από τους επαγγελματίες υπέρμαχους των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» της Δυτικής Ευρώπης, οι οποίοι θα ζητήσουν όχι μόνον την αποποινικοποίηση και την νομική κατοχύρωση της «παιδεραστίας», αλλά και θα προπαγανδίσουν, πιέζοντας για την κοινωνική της αποδοχή. Μάλιστα, θα έχουν το θράσος να την παρουσιάσουν ως «δικαίωμα των παιδιών στον έρωτα», στην ανεμπόδιστη ανάπτυξη της σεξουαλικότητάς τους, και στην ελεύθερη διαχείριση του σώματός τους, χωρίς την «περιοριστική» κηδεμονία των γονιών τους και την παρέμβαση του κράτους.
Η δεύτερη πλευρά θα είναι οι κοινότητες των μουσουλμανικών μειονοτήτων στην Ευρώπη, οι οποίες, μιας και το Ισλάμ επιτρέπει τους γάμους ενηλίκων ανδρών με ανήλικα κορίτσια, θα επικαλεστούν το δημοφιλές επιχείρημα των υποστηρικτών της παγκοσμιοποίησης στην διαφορετικότητα, και την ανάγκη να γίνει σεβαστή η πολιτισμική και θρησκευτική τους ιδιαιτερότητα. Άλλωστε, έρευνες δείχνουν πως η μεγάλη πλειοψηφία των μουσουλμάνων που ζουν στις ευρωπαϊκές χώρες επιθυμεί να ισχύσει και σε αυτές ο ισλαμικός νόμος, ιδιαιτέρως σε ό,τι αφορά θέματα οικογενειακού δικαίου.
Για όλα τα παραπάνω, λοιπόν, οφείλουμε, να πάψουμε να χρησιμοποιούμε τους όρους «παιδόφιλος» και «παιδεραστής», και αντ’ αυτών να μεταχειριζόμαστε τον όρο «παιδοβιαστής».
Με αυτόν τον τρόπο και ακριβέστερα θα αποδίδεται η δράση των ατόμων αυτών και η ζημιά, σωματική και ψυχική, που προκαλούν στα θύματά τους, χωρίς ωραιοποιήσεις και εξιδανικεύσεις, αλλά και θα αναχαιτιστεί αποτελεσματικότερα η επερχόμενη προπαγάνδα υπέρ της «παιδεραστίας», την οποία η κοινωνία μας θα κληθεί στο προσεχές μέλλον να αντιμετωπίσει.
Σωστό, λοιπόν, είναι, οι δύο αυτοί όροι να πάψουν να χρησιμοποιούνται, και να αντικατασταθούν από άλλους, ακριβέστερους και περισσότερο αντικειμενικούς.
*** Το κείμενο γράφτηκε στις 14 Μαΐου του 2013, από τον Δρ. Χρήστο Μητσάκη (mitsakis_christos@hotmail.com) και δημοσιεύτηκε στην ενημερωτική ιστοσελίδα  http://antineotaksiths.blogspot.gr/ .

Λίγα λόγια για το συγγραφέαΟ Χρήστος Μητσάκης είναι ψυχολόγος. Έχει σπουδάσει ψυχολογία (πτυχίο, μεταπτυχιακό και διδακτορικό) στην Μ. Βρετανία, ενώ έχει κάνει και σπουδές δημοσιογραφίας στην Ελλάδα. Είναι μέλος της Βρετανικής Ψυχολογικής Εταιρείας.

Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2014

Αρχαίες προσπάθειες αεικίνητου


Ο Ινδός Μαθηματικός και Αστρονόμος Bhaskaracharya (Μπασκαραχάρια, 1114-1185) περιγράφει λοιπόν σε ένα σύγγραμμά του ένα αεικίνητο μηχανισμό με τα λόγια: «Η μηχανή γυρίζει με μεγάλη δύναμη, γιατί ο υδράργυρος βρίσκεται σε μια πλευρά του τροχού εγγύτερα στον άξονα από ότι στην άλλη.»

Η συσκευή που περιγράφει ο Μπασκαραχάρια κατασκευάστηκε από πολλούς μεταγενέστερους ερευνητές με ίδια μορφή ή σε διάφορες παραλλαγές και φυσικά δεν αποτελούσε αεικίνητο.


Η πιο απλή από αυτές τις κατασκευές αποτελείται από ένα τροχό, στην περίμετρο του οποίου βρίσκονται λιγότερο ή περισσότερο σύνθετοι βραχίονες που μεταβάλλουν το κέντρο βάρους κατά την περιστροφή.


Ενώ μπορεί οπτικά να δίνεται η εντύπωση του αεικίνητου, στην πραγματικότητα το σύστημα ισορροπεί κάποια στιγμή. Σήμερα άλλωστε γνωρίζουμε ότι ο περιστρεφόμενος τροχός παράγει στον άξονα θερμότητα λόγω τριβών και πρέπει να υπερνικήσει τον ατμοσφαιρικό αέρα, άρα μετά από κάποιες στροφές θα έχει καταναλώσει την ενέργεια από την αρχική εξωτερική ώθηση και θα διακόψει την αυτοδύναμη κίνησή του.





Η αναζήτηση του αεικίνητου αεικίνητο: Μια μηχανή η οποία, αφού τεθεί σε λειτουργία, συνεχίζει να λειτουργεί επ' άπειρον χωρίς την παροχή ενέργειας. Αν και η Φυσική έχει καταλήξει με τα δύο θερμοδυναμικά αξιώματα στην άποψη ότι ένα αεικίνητο είναι αδύνατον να κατασκευαστεί, παρουσιάζονται συχνά εφευρέτες, κάθε ηλικίας και μορφωτικού επιπέδου, οι οποίοι δηλώνουν ότι έχουν βρει κάτι «τελείως καινούργιο» ή έχουν βελτιώσει το εφεύρημα κάποιου άλλου, το οποίο «θα λειτουργεί πλέον επ' άπειρον»! Στελέχη σε ερευνητικά κέντρα και εκπαιδευτικά ιδρύματα, αντιμετωπίζουν πολύ συχνά επίμονους επισκέπτες με ιδέες για αεικίνητα.



Καταρχάς, οι κανόνες της Φυσικής που ονομάζουμε αξιώματα, είναι απλώς αρχές, δηλαδή πορίσματα που επιβεβαιώνονται σε κάθε μέτρηση και κάθε υπολογισμό. Λόγω, λοιπόν, της παγκοσμιότητας και της γενικής αποδοχής αυτών των αρχών, θεωρούμε ότι αυτές επέχουν θέση αξιώματος, δηλαδή αποτελούν θεμελιώδεις υποθέσεις που δεν χρειάζονται απόδειξη.




Σε αντίθεση με τα «άλυτα» προβλήματα της Ευκλείδειας Γεωμετρίας (τριχοτόμηση της οξείας γωνίας, τετραγωνισμός του κύκλου κλπ.), τα οποία αποδεδειγμένα δεν λύνονται με τους προκαθορισμένους κανόνες, τα αξιώματα της Φυσικής είναι εμπειρικές αρχές, οι οποίες ίσως κάποτε αποδειχθούν περιορισμένης ισχύος στο χώρο ή στο χρόνο.




Απ' τη μια πλευρά έχουμε λοιπόν τη μέχρι απόλυτης βεβαιότητας επανάληψη των ίδιων αποτελεσμάτων σε τεράστιο πλήθος μετρήσεων και υπολογισμών. Και απ' την άλλη πλευρά υπάρχει στην επιστήμη πάντα η δυνατότητα να ανατραπούν ή, όπως συμβαίνει συχνότερα, να διευρυνθούν και να γενικευτούν κάποια πορίσματα που θεωρούνται σήμερα αυτονόητα. Βέβαια, κριτήριο επιτυχίας για μια μηχανή δεν είναι το αν υπακούει αυτή στον α' ή το β' νόμο της Φυσικής, αλλά αν αυτή λειτουργεί. Δηλαδή αν κάνει αυτό, το οποίο ισχυρίζεται ο κατασκευαστής της.




Με αυτό το κριτήριο είμαστε σε θέση να δηλώσουμε εκ προοιμίου ότι μέχρι σήμερα δεν έχει υλοποιηθεί ένα αεικίνητο, παρά τις πάμπολλες προσπάθειες, θεωρητικές και κατασκευαστικές.




Έτσι, κάθε ισχυρισμός ότι «μια νέα επιστημονική θεωρία αποδεικνύει» τη δυνατότητα λειτουργίας αεικίνητων, π.χ. με την εισαγωγή νέων εννοιών που είναι άγνωστες στη Φυσική, όπως της λεγόμενης ελεύθερης ενέργειας κ.ά., είναι ψευδο-επιστημονικός.




Απ' την άλλη πλευρά, το γεγονός της μέχρι σήμερα (και με πάσα βεβαιότητα και στο προβλεπτό μέλλον) αποτυχίας στην κατασκευή ενός αεικίνητου, δεν σημαίνει ότι καθίστανται αδιάφορα τα πάμπολλα ιστορικά στοιχεία γι' αυτές τις φανταστικές μηχανές. Η συζήτηση για κάθε εκδοχή αεικίνητου δίνει την ευκαιρία, αφενός να κατανοήσουμε το επίπεδο γνώσεων και τον τρόπο σκέψης των ερευνητών της εκάστοτε εποχής και, αφετέρου, να εντοπίσουμε τα σημεία που αυτή η «αεικίνητη μηχανή» αντιβαίνει στους φυσικούς νόμους και γι' αυτό δεν είναι δυνατόν να έχει πραγματοποιηθεί η κατασκευή / λειτουργία της.

Ορισμοί




Αεικίνητο πρώτου είδους: Κάθε μηχανή, η οποία βρίσκεται συνεχώς σε λειτουργία και παράγει έργο, χωρίς παροχή απ' έξω ενέργειας σε οποιαδήποτε μορφή και χωρίς τα εξαρτήματα και υλικά που συναποτελούν αυτή τη μηχανή, να υφίστανται κάποια αλλοίωση με το χρόνο.




Αεικίνητο δεύτερου είδους: Κάθε μηχανή σε περιοδική λειτουργία, η οποία μετατρέπει ολοκληρωτικά θερμική ενέργεια σε άλλη μορφή (μηχανική, ηλεκτρική κλπ.)




Αεικίνητο τρίτου είδους: Όπως το αεικίνητο πρώτου είδους, χωρίς να παράγεται έργο.




Αεικίνητο πρώτου είδους θα ήταν ένα ζεύγος κινητήρα- γεννήτριας, όπου ο κινητήρας παρέχει κινητική ενέργεια στη γεννήτρια και αυτή του επιστρέφει ηλεκτρική ενέργεια για την κίνησή του, πάντα χωρίς απώλειες. Αεικίνητο δεύτερου είδους θα ήταν κάθε σύστημα, το οποίο θα αξιοποιούσε για τη λειτουργία του τη θερμότητα του περιβάλλοντος, π.χ. ένα όχημα που θα εκινείτο εκμεταλλευόμενο τη θερμότητα του αέρα. Αεικίνητο τρίτου είδους, τέλος, μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι ένα σύστημα ήλιος-πλανήτες ή κάθε πυρήνας ατόμου με τα ηλεκτρόνιά του, τα οποία φαίνεται να λειτουργούν χωρίς ανταλλαγή ενέργειας με το περιβάλλον τους, πράγμα που δεν είναι σωστό.

Στη μεσαιωνική και αναγεννησιακή βιβλιογραφία χωρίζονται τα αεικίνητα σε: perpetuum mobile naturae και perpetuum mobile physicae. Η πρώτη κατηγορία αφορούσε συστήματα της φύσης (ήλιος, άστρα, εποχές του έτους κ.ά.), τα οποία θεωρούνταν αεικίνητα, κυρίως επειδή λειτουργούσαν με το θέλημα του θεού. 



Η δεύτερη κατηγορία ήταν τα συστήματα που θα κατασκεύαζε ο άνθρωπος, παραδειγματιζόμενος από τα θεϊκά έργα. Αυτές οι επιδιώξεις των ερευνητών θεωρούνταν τότε, άλλοτε αναγνώριση του θεϊκού έργου και προσπάθεια απομίμησής του και άλλοτε ύβρις. Οι ασχολούμενοι με αυτά τα θέματα δεν απείχαν πολύ από την προσαγωγή στην «Ιερά Εξέταση» και τη θανατική καταδίκη τους.




πηγή: paishellas.blogspot.gr
          sfrang.blogspot.com
          free-energia.blogspot.com



Δημήτριος Νατσής

Instructional Designer (Μ.Ed)