Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

Για φαγητό μια φέτα ψωμί !!!

 "Κραυγή" αγωνίας από δασκάλους δημοτικού σχολείου .... 

Αυτή την εικόνα περιγράφουν, μέσω του υπομνήματος που κατέθεσαν στη Βουλή , οι 13 δάσκαλοι του 62ου Δημοτικού Σχολείου της Πάτρας, στην πρόσφατη επίσκεψη που πραγματοποίησαν στο Κοινοβούλιο μαζί με τους μαθητές τους.

Οι δάσκαλοι περιγράφουν σε αυτό την καθημερινότητα των μαθητών τους, η οποία άλλαξε τραγικά λόγω της κρίσης, ενώ μεταφέρουν και την έντονη διαμαρτυρία τους για τις περικοπές στους μισθούς τους που τους οδηγεί σε εξαθλίωση.

"Η καθημερινότητα στο σχολείο άλλαξε. Κάθε πρωί οι αφηγήσεις των παιδιών δεν έχουν να κάνουν με τι είδαν, τι άκουσαν από τον κόσμο, αλλά με τις οικογενειακές καταστάσεις που βιώνουν. Την ανέχεια, την ανεργία, την απόλυση. Στα διαλείμματα τα παιδιά δεν έχουν μαζί τους ένα κουλούρι, το μεσημεριανό στο ολοήμερο για κάποια είναι μια φέτα ψωμί.

Στο μάθημα φαίνονται τα αποτελέσματα της πολύωρης απουσίας των γονιών από το σπίτι, στη σωματική, πνευματική και κοινωνική ανάπτυξη και την ψυχική υγεία του παιδιού", αναφέρεται χαρακτηριστικά, μεταξύ άλλων στο υπόμνημα των δασκάλων, που δημοσιεύει η Γνώμη. 

Δείτε παρακάτω  ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ.

Το άρθρο δανείστηκα από την AlfaVita

Επιμέλεια - Παρουσίαση : Ρεβέκα Θεοδωροπούλου - M.Sc. Μαθηματικός

3 σχόλια:

  1. Νίκος Π. - Love dreamer25 Νοεμβρίου 2012 - 4:58 μ.μ.

    Για φαγητό μία μικρή φέτα ψωμί
    στο παιδί που θέλουμε τ' αύριο να χτίσει,
    μα η ανέχεια, θλίψης προοπτική
    που του αρνείται το καλύτερο να ζήσει.

    Λυπάμαι, θλίβομαι, πονώ
    για τα παιδιά αυτά που με κοιτάνε,
    απ' τη καρδιά μου μέσα θα τους πω,
    ένα συγνώμη από μας για όσα περνάνε!

    Να ήταν η γη καρδιές γεμάτη και καρπούς,
    να σας χαρίζαμε χαμόγελα ουρανούς!!


    Νίκος Π. - Love dreamer

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Νίκος Π. - Love dreamer25 Νοεμβρίου 2012 - 5:08 μ.μ.

    Ρεβέκα, ευχαριστούμε για την ευαισθησία σου! Είμαι και εγώ ένας άνθρωπος που αγωνιώ για το μέλλον αυτού του τόπου. Ας αγωνιζόμαστε με ελπίδα για το αύριο και ο Θεός είναι πάντα μαζί μας, είναι το καλύτερο που μπορώ να πω αυτή τη στιγμή ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Όταν διαβάζω τέτοια άρθρα συγκινούμαι και "σφύγγεται" η ψυχή μου .... τα παιδιά είναι τα μόνα που δεν φταίνε γι' αυτή την κατάσταση κι όμως το δικό τους μέλλον είναι που καταστρέφεται.

    Και φυσικά δεν ξεχνώ Νίκο μου .... ευχαριστούμε πολύ που μοιράζεσαι τους υπέροχους στίχους σου και την ευαισθησία της ψυχής σου μαζί μας !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή