Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2012

Οδυσσέας Ελύτης ....

"Έτυχε να είμαι πολύ πεισματάρης» ομολογούσε ο Οδυσσέας Ελύτης -νομπελίστας πλέον, εν έτει 1979- ανακαλώντας τα τέσσερα χρόνια που πέρασε στην Κατοχή σ' ένα νοικιασμένο δωμάτιο, πρώτη φορά μακριά απ' το σπίτι της μάνας του ώστε να εργάζεται απερίσπαστος, τότε που έγραφε το magnus opus του, το «Άξιον Εστί»: «Ήταν καλοκαίρι και δεν είχα ψυγείο να πιω δροσερό νερό.Από το απέναντι σπίτι μου φέρνανε συχνά μια καράφα. Χρειάστηκε να κυκλοφορήσει ο δίσκος του "Άξιον Εστί" για να μπορέσω να πάρω αυτό το ψυγείο που έχω ακόμη εδώ, να πάρω κι ένα πικάπ. Αλλά είναι χαρακτηριστικό ότι τότε ο Εμπειρίκος μου δάνεισε ένα ράντσο κι ένα παλιό ραδιόφωνο, κι ο Κατσίμπαλης μου δάνεισε χρήματα για να προπληρώσω τους δύο μήνες που έπρεπε για το δωμάτιο αυτό.

Και μόλις βγήκε το "Άξιον Εστί", μου επιτέθηκαν όλοι. "Ποίημα είναι αυτό; Αυτό είναι κατασκεύασμα!". Όχι, δεν ήταν καθόλου ρόδινα ... Αλλά είχα αυτό το πείσμα και την πίστη στην ποιητική ιδέα. Άλλος στη θέση μου θα είχε εκμηδενιστεί ... Επέμεινα όμως. Δεν ζητούσα τίποτε παρά να μην πεινάσω -και να 'χω να ντυθώ- για να μπορώ να γράφω τα ποιήματά μου».

Αυτά ήταν λοιπόν τα λόγια του Οδυσσέα Ελύτη το 1979 κι όμως είναι πάντα τόσο επίκαιρα και αγγίζουν όλους μας.
Ποιος δεν έχει ένα στόχο ;  Ποιος δεν προσπαθεί για κάτι που θέλει πολύ ;


Τα όμορφα αυτά λόγια είναι ένα μήνυμα προς όλους μας, δεν χρειάζονται πολλά για να πετύχουμε αυτό που αγαπάμε και κυνηγάμε. Όπως είπε κι εκείνος, πείσμα και πίστη στην ποιητική ιδέα .... όλοι έχουμε τη δική μας "ποιητική" ιδέα, για την οποία προσπαθούμε. 

Μπορεί να μην είναι του ίδιου επιπέδου, μπορεί να μην φτάσουμε στη δημιουργία ενός "Άξιον Εστί", όμως για εμάς θα είναι κάτι πολύ σημαντικό. Γι' αυτό ας ακολουθήσουμε τα λόγια του και δεν θα βγούμε χαμένοι σε καμία περίπτωση .... ας επιμείνουμε όσο το δυνατόν περισσότερο.

Μπορεί να μην είναι καθόλου ρόδινα αλλά, ας επιμείνουμε !!! 

Επιμέλεια - Παρουσίαση :  Ρεβέκα Θεοδωροπούλου - M.Sc. Μαθηματικός

2 σχόλια:

  1. Νίκος Π. - Love dreamer3 Νοεμβρίου 2012 - 11:10 μ.μ.

    Για μένα Ρεβέκα, ο αληθινός ποιητής, είτε με την καθαρή έννοια, είτε με την συμβολική της ζωής πρέπει να είναι πεισματάρης.

    Όσο αφορά το πρώτο, επιμονή στην εσωτερική βεβαιότητά του ότι το έργο του θα πετύχει και για να καταφέρει ύστερα από αλλεπάλληλες επεξεργασίες του στίχου του, το βέλτιστο για αυτόν ποιητικό αποτέλεσμα.

    Όσο αφορά το δεύτερο, πάντοτε θα ξεφυτρώνουν ύφαλοι της ζωής οι οποίοι θα απαιτούν την επιμονή μας για να τους προσπεράσουμε. Πείσμα για τη θετική σχέση που έχουμε με τον εαυτό μας ώστε τίποτα να μη μας αποθαρρύνει κι ας τραβάμε μία δύσκολη ανηφοριά μέχρι να φτάσουμε στο στόχο μας.

    Και σήμερα που οι καιροί είναι δύσκολοι, ας επιμείνουμε, ας πιστέψουμε στις δυνάμεις μας, ώστε στο τέλος μέσα από την υπερνίκηση των όποιων προβλημάτων να πούμε, άξιος είμαι που ζω ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τελικά, αυτό είναι το πιο σημαντικό ... να πιστεύουμε στις δυνάμεις μας και να παλεύουμε μέχρι να πετύχουμε τους στόχους μας. Μικροί ή μεγάλοι, εύκολοι ή δύσκολοι, απλοί - καθημερινοί ή μακροπρόθεσμοι οι στόχοι θέλουν επιμονή και υπομονή !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή