Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2012

Υπεύθυνοι, Ανεύθυνοι ή Συνυπεύθυνοι;



Γράφει ο Δημήτριος Περδετζόγλου, Δρ. Φαρμακοποιός.

Στην Αρχαία Αθήνα, υπεύθυνοι αποκαλούνταν οι δημόσιοι άρχοντες, οι πάσης φύσεως αξιωματούχοι, οι οποίοι μετά τη λήξη της θητείας τους, όφειλαν να λογοδοτήσουν στους δημόσιους ελεγκτές, που ονομάζονταν εύθυνοι, σχετικά με τη διαχείριση της εξουσίας τους. Αυτή η διαδικασία απεκαλείτο εύθυνα/ευθύνη.

Στη σύγχρονη Αθήνα (και… τον κόσμο όλο), ζούμε ως νέο-Έλληνες, μια ανεύθυνη πνευματική, ηθική και οικονομική εκτροπή:
-Μιλάς για πατρίδα, σε λένε φασίστα, σωβινιστή και ρατσιστή.
-Μιλάς για Θεό, σε λένε ψυχοπαθή.
-Μιλάς για Εκκλησία, σε λένε θρησκόληπτο.
-Μιλάς για ελεημοσύνη, σε λένε χαζό.
-Κλέβεις; Θεωρείσαι έξυπνος.
-Ψεύδεσαι; Είσαι διπλωμάτης.
-Είσαι μοιχός; Θεωρείσαι παλικάρι.
-Είσαι ηθικός; Είσαι ανόητος…

Όλοι, σωστά διαμαρτύρονται, ότι… οι ‘αγορές’ μας κλέβουν ανεξέλεγκτα και αυθαίρετα τη ζωή και τα λεφτά μας, το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας. Όμως, πρώτα εμείς αφήσαμε να μας κλέψουν τα μυαλά μας, την πνευματικότητά μας, την ηθική μας, τις Ελληνικές και Χριστιανικές (ναι, δεν είναι ντροπή) αξίες μας. Και αυτό διότι ο νεοέλληνας είναι ανίατα εξωστρεφής, αμετανόητα επιφανειακός και αλόγιστα παρορμητικός. Φοβάται σφόδρα την ενδοσκόπηση, τον αυτοέλεγχο, το προγραμματισμό και προτιμά να επενδύει και ελπίζει σε ο,τιδήποτε διαφημιζόμενο, ευτελές και αποτυχημένο. Έτσι θεοποιεί και ακολουθεί τη δική του στραβή ‘λογική’, τη πολιτική, το καλό φαΐ, τη μόδα, τα λούσα, τα άκοπα λεφτά, τα ποικίλα αρώματα και τα ωραία χρώματα, τις ρηχές αναζητήσεις, τις πνευματικές απομιμήσεις, τις άνευ νοήματος χρονοβόρες αεροαναλύσεις… Τα ποσοστά ευθύνης βαρύνουν όλους μας. Πρωτεύουσα όλων των παθών και κακών είναι ο λίαν αγαπητός εμπαθής εαυτός μας. Η γνώμη μας (επι παντός αγαθού) και η γνώση μας (επι παντός επιστητού).

Χρειαζόμαστε νέες σκέψεις, νέο ήθος. Χρειαζόμαστε εξωτερική ησυχία για να ελέγξουμε αποτελεσματικά τον εσώτερο θόρυβο των κοχλαζόντων σκέψεων, των ανυπότακτων ορμών και των στραβών συνηθειών μας. Χωρίς τη βοήθεια αυτή τη φορά της τηλεόρασης, του διαδικτύου, του κινητού, των περιοδικών και όλων των άλλων εξαρτημάτων-ψυχικών δεκανικιών. Είμαστε δούλοι. Να γίνουμε ελεύθεροι. Όσοι είναι ακόμη ‘ατίθασα’ ελεύθεροι σκεπτόμενοι και δεν ντρέπονται γιαυτό (ο γράφων, το ομολογώ… είμαι μάλλον αδιάντροπος!), ας ανανήψουν σήμερα βοηθώντας και άλλους, ξεκολλώντας από την παθητική στάση τους για όλα. Αντίσταση πνευματική χρειάζεται. Σε όλα. Αμφισβήτηση της ‘τροφής που τόσα χρόνια μας τάϊζαν. Τις υποσχέσεις που μας έδιναν και συνεχίζουν… Μπορούμε να γίνουμε ξανά Έλληνες.

Χρόνος υπάρχει για ανασύνταξη, περισυλλογή και συνειδητή αμφισβήτηση. Άς μη σερφάρουμε 6 ώρες ημερησίως με το κινητό και το PC, ας μη βλέπουμε 10 φορές την ημέρα ειδήσεις και όλα τα τουρκικής προελεύσεως σήριαλ, ας μη καθόμαστε με τις… ώρες στον καθρέπτη…, ας μη διαβάζουμε όλα τα περιοδικά για το εύ ζείν, τη μόδα, την εξωτερική ομορφιά, το ‘life style’…

Συνέλληνες, έρχονται ακόμη πιο δύσκολες ημέρες… Για όλους και για όλα… Έξω κάνει κρύο… Υπάρχει μοναξιά, απομόνωση, φόβος, φτώχια, απάνθρωπος ανταγωνισμός, απελπισία, αυτοκτονίες (έχουν σχεδόν διπλασιασθεί την τελευταία πενταετία). Ο μέχρι τώρα αγώνας μας για άνετη διαβίωση, φαίνεται πως σύντομα θα μετατραπεί σε ανελέητο αγώνα, για απλή επιβίωση! Και όποιος αντέξει… Όπως έγραφε ο Ρωμαίος Titus Maccius Plautus, Homo homini lupus [ο άνθρωπος για τον άνθρωπο (είναι) λύκος]. Εκεί καταντήσαμε.

Πνευματικές αντιστάσεις και υγιή αντισώματα, κακά τα ψέματα, δεν έχουμε. Χρειαζόμαστε λοιπόν επειγόντως επανελλήνιση και επανευαγγελισμό της Ζωής μας. Ο Ευριπίδης στην «Ηλέκτρα» του, έγραφε: «Αι δε σάρκες αι κεναί φρενών, αγάλματα αγοράς εισίν». Με άλλα λόγια, όταν κάποιος έχει μόνο ωραία σάρκα (όμορφο σώμα), χωρίς μυαλό, είναι απλά θέαμα, ‘γλάστρα’, ‘νούμερο’ στην αγορά! Δηλαδή, πρέπει να ξανά-γίνουμε άνθρωποι, φιλάνθρωποι, ωραίοι στο πνεύμα, στη ψυχή. Με αγάπη. Αλτρουϊσμό. Κατανόηση. Πνεύμα αλληλοβοήθειας. Άς στρέψουμε την προσοχή μας και στον πλησίον. Τους άλλους. Όσο μπορούμε. Όλοι μπορούν. Όμως, ελάχιστοι το πράττουν…

2 σχόλια:

  1. Νίκος Π. - Love dreamer11 Ιανουαρίου 2013 - 3:57 μ.μ.

    Το άρθρο εξαιρετικό και πολύ αληθινό!! Συμφωνώ απόλυτα με το στοχασμό του συντάκτη του.
    Το θέμα είναι το πόσο διαθέσιμοι είμαστε να ξαναγίνουμε Έλληνες, με τον επανευαγγελισμό της ψυχής μας να ξαναγίνουμε ελεύθερες ψυχές. Όπως πολύ σωστά ελέχθη, πηγή όλων των παθών και κακών, είναι ο δεύτερος, κακός μας εαυτός που τον αγαπούμε εμπαθώς, ενώ ο καλός μας εαυτός παραμένει κάπου βαθιά σε κατάσταση μόνιμου ύπνου ή χειμερίας νάρκης έως ότου τον ξυπνήσουμε.
    Είμαστε συνυπεύθυνοι για ό,τι έχει συμβεί. Ας κρατήσουμε βαθιά μέσα μας την ελπίδα, την αισιοδοξία, ας ενεργήσουμε θετικά ώστε να αλλάξουμε ριζικά τον εγωπαθή, ιδιοτελή μας εαυτό - και αδιάντροπο πολλές φορές - και ο Θεός θα είναι δίπλα μας, θα τα καταφέρουμε ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δρ Δημήτρης Περδετζόγλου20 Ιανουαρίου 2013 - 12:38 π.μ.

    Εκ μέσης καρδίας, μύχιες ευχαριστίες, για τα ευγενή σχόλιά σας για το άρθρο μου. Έρρωσθε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή