Τρίτη, 2 Απριλίου 2013

Με λένε Ελλάδα ... My name is Greece !!!

Καλησπέρα στην όμορφη παρέα του Μαθηματικά και ... άλλα πολλά

Σήμερα δεν θα σας παρουσιάσω Μαθηματικά, θα σας δείξω όμως κάτι από τα άλλα πολλά που πολύ τακτικά διαπραγματευόμαστε εδώ. Ένας φίλος πριν λίγη ώρα μου έστειλε ένα βίντεο που με εντυπωσίασε κυριολεκτικά και με συγκίνησε κιόλας. 

Πιστεύω πως ο καθένας μας θα ένιωθε έτσι και γι' αυτό το λόγο θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας. Η χώρα μας τον τελευταίο καιρό βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή της ιστορίας της, δεν θέλω να πω ποιοι φταίνε και γιατί φτάσαμε ως εδώ, αυτό που εγώ πιστεύω είναι ότι όλοι έχουμε μερίδιο ευθύνης.

Δεν ξέρουμε αν αυτό θα κρατήσει λίγο ή πολύ και αν θα βγούμε αλώβητοι από αυτή την κατάσταση αλλά, δεν είμαι και η αρμόδια για να το συζητήσω αυτό και μάλιστα σε αυτό το χώρο. 

Αυτό που θα κάνω είναι να σας παρουσιάσω τα λόγια αυτού του βίντεο και στη συνέχεια να σας δείξω κιόλας .... τα σχόλια δικά σας και τα συναισθήματα βέβαια !!! 

Με λένε Ελλάδα, είμαι μητέρα και τα παιδιά μου είναι οι Έλληνες! 
Βρίσκομαι στην Ευρώπη! Είμαι μικρή χώρα, μια κουκκίδα στον παγκόσμιο χάρτη, έχω όμως το καλύτερο "οικόπεδο" στον πλανήτη...!

Διακρίνομαι για την Ιστορία μου...,
τους Αγώνες μου..., 
την Αντίστασή μου..., 
την Ψυχή και τον Πατριωτισμό μου!!! 
Όλοι με ζηλεύουν... Πάντα με ζήλευαν γι αυτό και πάντα είχα εχθρούς! 
Πολεμούσα κι Αντιστεκόμουν με όλη μου την δύναμη...
και στο τέλος τα κατάφερνα!!!

Κι εκεί που όλα ήταν ήσυχα... μ αιφνιδίασαν και τρόμαξα!!!
Ο εχθρός με χτύπησε εσωτερικά... Πονηρά και Ύπουλα... 
όχι όπως τις άλλες φορές... 
Ζούσε "σπίτι" μου, τον είχα με τα παιδιά μου αλλά... 
ήταν καλά καλυμμένος και δεν φαινόταν... 
Ξεγέλασε ακόμα και μένα!!!

Προσπαθώ να τον αντιμετωπίσω αλλά...
πολλά απ τα παιδιά μου τον υποστηρίζουν... 
κι αντιστέκονται σε μένα! 
την ίδια τους την μάνα... 

Έχουν φτάσει σε σημείο να με περιγελούν... 
να με κοροϊδεύουν...
να με πουλάνε...
να μην με αναγνωρίζουν...!!!

Είμαι Πικραμένη...
Τρομαγμένη...
Εξουθενωμένη... 
αλλά δεν θα το βάλω κάτω!!! 

Με το κεφάλι Ψηλά θ Αγωνιστώ... 
και θ Αντισταθώ, όπως έκανα πάντα...
Μπορεί να γονατίσω... αλλά θα παλέψω...
και θα νικήσω!!! 

Την Ψυχή και τον Πατριωτισμό μου δεν θα μου τα πάρουν ποτέ!, 
ούτε και πρόκειται να με φτάσει κανένας σ αυτά... 
Δεν πρόκειται να Παραδοθώ... 
να Πουληθώ... 
και να Πεθάνω για το χατίρι κανενός... 

'Άλλωστε... 
ποιά μάνα εγκαταλείπει το σπίτι και τα παιδιά της...

Kείμενο/Δημιουργία Video : Joya Koun
Μουσική :  Σταμάτης Σπανουδάκης (Πέτρινα Χρόνια)
Μετάφραση :  Κώστας Μιχαλόπουλος / Παναγιώτης Τζελεπόπουλος


Επιμέλεια - Παρουσίαση :  Ρεβέκα Θεοδωροπούλου - M.Sc. Μαθηματικός

5 σχόλια:

  1. Εγώ σ' ευχαριστώ πάρα πολύ Νίκο μου που διαλέγεις αυτό το χώρο για να δημοσιεύσεις τα υπέροχα και ανέκδοτα (κάποιες φορές) ποιήματά σου !!!!

    Είναι τιμή για μένα και νιώθω τυχερή που είσαι τόσο ένθερμος υποστηρικτής της δουλειάς μου καλέ μου φίλε :-D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολυ καλό το βιντεακι Ρεβεκα! Σ ευχαριστουμε!!!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εγώ ευχαριστώ πάρα πολύ όλους εσάς που με διαβάζετε :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ο εχθρός ζει ακόμα στο σπίτι μου,
    τα παιδιά μου τον αγκαλιάζουν
    γιατί είναι καλά καλυμμένος
    γιατί είναι πονηρός και ύπουλος
    .....

    ΑπάντησηΔιαγραφή