Πέμπτη, 12 Δεκεμβρίου 2013

Την πόρτα ανοίγω το βράδυ …

Σήμερα σκέφτηκα να μην πω πολλά, παρά μόνο να μοιραστώ μαζί σας λίγη αγαπημένη ποίηση … μερικούς στίχους που με συγκίνησαν και λίγα λόγια.
Δεν ξέρω γιατί αλλά αυτοί οι στίχοι μου φάνηκαν τόσο επίκαιροι και ταιριαστοί με την πραγματικότητα της εποχής που πιστεύω ότι αξίζει να δώσουμε όλοι λίγη σημασία και να πούμε … “ας κρατήσουμε τη λάμπα ψηλά” … για χάρη αυτών που θα ζητήσουν ή όχι τη βοήθειά μας, γιατί μπορεί κι εμείς να χρειαστούμε κάποια στιγμή τη συμπαράσταση κάποιων ανθρώπων, γιατί απλά θέλουμε να δώσουμε χαρά και χαμόγελο σε αυτούς που το έχουν ανάγκη ….
για όλους αυτούς τους λόγους … ”ας κρατήσουμε τη λάμπα ψηλά” !!! 
Τώρα που το σούρουπο πέφτει αργά πάνω από την πόλη,
τώρα που το φως λιγοστεύει κι οι σκιές μακραίνουν,
τώρα που οι άστεγοι πιάνουν τις γνωστές γωνιές τους στα πεζοδρόμια για να πλαγιάσουν και κάποιοι άνθρωποι χωρίς πατρίδα κι ουρανό περιφέρονται στα σοκάκια του κόσμου σαν κολασμένοι,
τώρα, ας κρατήσουμε τη λάμπα ψηλά, για να δουν της γης οι θλιμμένοι και να ‘ρθούν, να βρουν παρηγοριά.
Την πόρτα ανοίγω το βράδυ,
τη λάμπα κρατώ ψηλά,
να δούνε της γης οι θλιμμένοι,
να ρθούνε, να βρουν συντροφιά.
~~~ 
Να βρούνε στρωμένο τραπέζι,
σταμνί για να πιει ο καημός
κι ανάμεσά μας θα στέκει
ο πόνος, του κόσμου αδερφός.
~~~
Να βρούνε γωνιά ν ακουμπήσουν,
σκαμνί για να κάτσει ο τυφλός
κι εκεί καθώς θα μιλάμε
θα ρθει συντροφιά κι ο Χριστός.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου