Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

25 Μαρτίου: Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου και Εθνική Επέτειος. Μια Χριστιανική και Εθνική Γιορτή.

«Ουκ έχω γλώσσαν ειπείν τα λίαν μεγάλα...» αναφωνεί ό Άγιος του Θεού (Έπιφάνιος Κύπρου). Νιώθει ισχνόφωνος καί βραδύγλωσσος να μιλήσει για την Θεοτόκο Μαρία, που ακόμη και «τας των Ουρανών δυνάμεις εξένισεν...».

Και πως να βρεθούν ανθρώπινα λόγια να περιγράψουν την ανεπανάληπτη και μεγαλειώδη σκηνή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου;

Φτωχότατος κι ανίκανος ο νους να κατανοήσει... Ανήμπορα τα πήλινα χείλη μας να μιλήσουν... Άτολμα τα μάτια να παρακολουθήσουν τα διαδραματιζόμενα. Φοβερά και πρωτάκουστα!...

Ο πρωτοστάτης και μέγας Ταξιάρχης Γαβριήλ γίνεται ό κομιστής του σπου­δαιότερου στον κόσμο και στην Ιστορία Συμβολαίου. Το έχει υπογράψει ολόκληρη η Αγία Τριάδα. Ακούοντας ό Αρχάγγελος το «ιδού η δούλη Κυρίου» από την Πανάμωμη Κόρη, κλείνει στα αρχαγγελικά του φτερά την υπογραφή της, πού είναι και η επικύρωση του Συμβολαίου και «πεπληρωμένος» χαράς επιστρέφει στους Ουρανούς.

Όλα είναι πλέον έτοιμα. Όλα συντελεσμένα. Η ελεύθερη συγκατάθεση της Παρθένου Μαρίας γίνεται η γεφύρωση του πτωτικού χάσματος και ανοίγει δρόμους στην πραγματοποίηση της Θείας Βουλής.

Δεν είχε ποτέ και τίποτε ως τότε και μέχρι συντέλειας των αιώνων το καλύτερο για να επισκιάσει το Πανάγιο Πνεύμα με τη Χάρη Του και να το καταστήσει θρόνο της επίγειας Ταπείνωσης του Υιού. Και «Πατήρ άνωθεν ευδοκεί». Γιατί ο κατακλυσμός τής αμαρτίας μπορεί να έφερε στο ανθρώπινο γένος μεγάλο κακό και να έβαλε σε πόλεμο τούς ανθρώπους με το Θεό, δεν κατάφερε όμως ούτε στο παραμικρό να θίξει τη μακαρία Παρθένο. Αντίθετα, μέσα σ’ αυτή τη δίνη του κακού, Εκείνη αντιπροτείνει και προσφέρει στο Θεό ότι εκλεκτότερο: «Βίος πανάμωμος, ζωή πάναγνος, άρνησης κακίας  απάσης, άσκησης αρετής απάσης, ψυχή καθαρωτέρα φωτός, σώμα πνευμα­τικόν, ηλίου φαιδρότερον (...) θρόνων χερουβικών ιερώτερον...»(Ν. Καβάσιλας). Όλα καρπός ενός προσωπικού και συνεχούς «εν προσευχή» και «ταπεινώ­σει» αγώνος. Αν δεν είχε έτσι προπαρασκευάσει τον εαυτό της ή Παναγία, θα ήταν αδύνατο να διακονήσει τη σωτηρία.

Έγινε ουρανός, μολονότι αγνοούσε ότι μέσα από την Αγία γαστέρα της επρόκειτο να ανατείλει ό Ήλιος. Η αειπάρθενος Κόρη έγινε Μητέρα του Θεού χωρίς ποτέ να το διανοηθεί, πολύ περισσότερο να το επιδιώξει.

Και αναδεικνύεται Αυτή και μόνο ό καταλληλότατος διάκονος του λυτρωτικού για τον άνθρωπο σχεδίου της Αγάπης του Θεού. Με την ελεύθερη, αλλά ατίμητη υπογραφή Της ανακαλεί από την εξορία ολόκληρη την Οικουμένη. Μετατρέπει τη γη σε Ουρανό και ανοίγει δρόμους στον Υιό Της να αδειάσει τον Άδη ελευθερώνοντας τούς φυλακισμένους. Δίκαια οι υμνογράφοι ξεσπούν σε χείμαρρο χαράς:

«Σήμερον χαράς ευαγγέλια...».
«Σήμερον άπασα η κτίσις αγάλλεται...».

Αυτή ήταν η κινητήρια δύναμη που εμψύχωνε διαρκώς του Έλληνες και τους χάρισε την μυριοπόθητη Ελευθερία. Και σ’ Εκείνην, την Υπέρμαχον Στρατηγόν του Γένους μας, ανήκουν -και πρέπει ν’ ανήκουν και να αντηχούν αιώνια- τα νικητήρια! Όταν ήλθε ή ώρα τής Εθνικής Παλιγγενεσίας, στην χάρη και προστασία της Παναγίας κατέφευγαν οι οπλαρχηγοί και οι καπεταναίοι για να συντονίζουν τον Αγώνα και να παίρνουν δυνάμεις για την συνέχιση του στις κρίσιμες στιγμές.

Στα απομνημονεύματα των Ηρώων του 1821 βρίσκουμε πολλές αναφορές ως προς την καταφυγή τους στη βοήθεια της Παναγίας αλλά και στην αδίστακτη βεβαιότητα και πίστη τους στην προστασία της. Όταν ο θρυλικός Γέρος του Μοριά προχωρούσε για την απελευθέρωση της Τριπολιτσάς και είδε ότι είχαν κλονιστεί και δειλιάσει τα παλικάρια του, επειδή τους είχαν εγκαταλείψει οι άλλοι οπλαρχηγοί, μπήκε ευλαβικά στην Εκκλησία της Παναγίας στο Χρυσοβίτσι, έκαμε τον Σταυρό του, ασπάστηκε την Εικόνα της Μεγαλόχαρης και φώναξε δακρυσμένος: 

«Παναγιά μου, βοήθησε και τούτη τη φορά τους Έλληνες να ψυχωθούν». 

Και βγαίνοντας από το Ναό της, γεμάτος πίστη και ιερό ενθουσιασμό βροντοφώναξε στα παλικάρια του, που τον πλησίασαν λίγο πιο πέρα, την περίφημη εκείνη φράση του:

«Ο Θεός υπέγραψε τη λευτεριά της Ελλάδος και δεν θα πάρει πίσω την υπογραφή του».

Ο γενναίος στρατηγός Μακρυγιάννης στα «Απομνημονεύματα» του και προπάντων στα «Οράματα και θάματα» επανειλημμένως κάνει λόγο για την βοήθεια τής Παναγίας στον αγώνα του Έθνους κατά των Αγαρηνών. Και ο ατρόμητος πυρπολητής Κωνσταντής Κανάρης, αφού πυρπόλησε την τουρκική ναυαρχίδα στο λιμάνι της Χίου, γιγαντωμένος από την προσευχή και τη Θεία Κοινωνία στον Ναό του Αγίου Νικολάου, επέστρεψε μετά το εκπληκτικό κατόρθωμά του στον ίδιο Ναό για να εκφράσει με δάκρυα την ευγνωμοσύνη του στην Παναγία. 

Πηγές: Έντυπο περιοδικό "Η δράσις μας" , Τεύχος 427, Μάρτιος 2005
           Έντυπο περιοδικό "Ο Σωτήρ" , Τεύχος 2085, Μάρτιος 2014

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου