Κυριακή, 1 Οκτωβρίου 2017

Άγιο Όρος : Ανάβαση στο Άθως

Μια επίσκεψη στο Άγιο Όρος είναι για τους περισσότερους μια εμπειρία ζωής. Ένας επίγειος παράδεισος με τα μοναστήρια πνιγμένα σ’ένα απέραντο καταπράσινο παρθένο δάσος πεύκων, βελανιδιών και οξέων. Η δική μας επίσκεψη πραγματοποιήθηκε στις 18 Αυγούστου, την παραμονή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος και ήταν τόσο προσκυνηματική όσο και ορειβατική, καθώς θα παρακολουθούσαμε την ολονύκτια αγρυπνία που γίνεται στο ομώνυμο εκκλησάκι της κορυφής. Το Άθως υψώνεται στα 2.033m νότια της χερσονήσου του Αγίου Όρους και χωρίς να συγκαταλέγεται στα ψηλότερα βουνά της Ελλάδας, είναι κατά κάποιο τρόπο από τα δυσκολότερα και αυτό γιατί πρέπει να καλύψεις ολόκληρο το ύψος του καθώς η ανάβαση ξεκινάει από το επίπεδο της θάλασσας.
          Η Μονή Σίμωνος Πέτρα
Φτάνοντας στην Ουρανούπολη γύρω στις 5.30 το πρωί πήραμε τα διαμονητήρια, τα οποία φροντίσαμε να κλείσουμε πολύ νωρίτερα και επιβιβαστήκαμε στο καραβάκι ‘’Αγ. Άννα’’. Αναχωρήσαμε με προορισμό το λιμάνι ‘’Κλέφτικο’’ που βρίσκεται στο νοτιοανατολικό  τμήμα της χερσονήσου μεταξύ του αρσανά των ‘’Καρουλίων’’ και της Σκήτης των ‘’Καυσοκαλυβίων’’.
Στη διαδρομή είδαμε τα εντυπωσιακά μοναστήρια του Αγ. Παντελεήμονα (Ρώσικο μοναστήρι), Σίμωνος Πέτρα, Μονή Οσίου Γρηγορίου, Μονή Διονυσίου, Μονή Αγ. Παύλου και Σκήτης Αγ. Άννας όπου και θα μέναμε το τελευταίο βράδυ.
Μονή Αγίου Γρηγορίου                        Μονή Αγίου Διονυσίου
Με την αποβίβαση μας στο λιμανάκι, η πεζοπορία ξεκίνησε σε φαρδύ μονοπάτι με αρκετά σκαλοπάτια που λόγω της ψηλής και πυκνής βλάστησης ήταν σκιερό σε αρκετά σημεία. Κατά την ανάβαση μας διασχίσαμε την περιοχή της ‘’Κερασιάς’’. Το όνομα της οφείλεται στις πολυάριθμες κερασιές που φυτρώνουν εδώ.
Η περιοχή της ‘’Κερασιάς’’ ‘όπως φαίνεται από το Καρμήλιο Όρος
Περάσαμε από τα κελιά ‘’Ιωάννη του Θεολόγου’’, του ‘’Αγ. Γεωργίου’’ και ‘’Εισοδείων της Θεοτόκου’’. Κελιά από τα παλιότερα του Αγίου Όρους με ελάχιστες υποδομές για την φιλοξενία επισκεπτών μιας και δεν είναι πολύς ο κόσμος που επισκέπτεται αυτή τη περιοχή. Σε ένα από αυτά,  στο κελί του μοναχού Παρθένιου, έμειναν τα πέντε άτομα της ομάδας. Οι υπόλοιποι κατασκηνώσαμε λίγο παραπάνω, στη θέση ‘’Σταυρός’’. Στο ‘’Σταυρό’’ καταλήγουν τα μονοπάτια που ανεβαίνουν από ‘’Αγ. Άννα’’, ‘’Μεγ. Λαύρας’’, ‘’Κατουνάκια’’  με προορισμό την κορυφή. Το απόγευμα, αφού ξεκουραστήκαμε, ανεβήκαμε στο ‘’Καρμήλιο Όρος’. Ένα κωνικό ύψωμα 895m με το εκκλησάκι του Πρ. Ηλία και μια κεραία να δεσπόζουν στη κορυφή του. Η θέα από εκεί προς Σιθωνία, Λήμνο και την κορυφή του Άθως κατά την δύση του ηλίου ήταν εντυπωσιακή.
                                     Καρμήλιο όρος               Το εκκλησάκι του πρ. Ηλία                          
Το πρωί συναντηθήκαμε με τα υπόλοιπα άτομα της ομάδας που διανυκτέρευσαν στη ‘’Κερασιά’’ και αναχωρήσαμε για την θέση ‘’Παναγιά’’. Μονοπάτι ανηφορικό, κακοτράχαλο σε ορισμένα σημεία, μας οδηγεί μέσα από δάση καστανιάς και βελανιδιάς στα 1.500m. Εκεί βρίσκεται ένα πετρόκτιστο οίκημα με ένα εκκλησάκι αφιερωμένο στη Παναγία καθώς και χώρους για διαμονή επισκεπτών και κουζίνα. 
Η θέση "Παναγιά" στα 1500m
Τσιπουράκι και λουκούμι, για το καλωσόρισμα από τους καλογέρους, στα περίπου 700 άτομα που βρισκόμασταν εκεί. Οι περισσότεροι προσκυνητές από Σερβία, Ρουμανία και Ρωσία μιας και αποτελεί τάμα γι’αυτούς η ανάβαση στο Άθως την ημέρα αυτή. Εντύπωση προκάλεσε το τάμα ορισμένων να ανέβουν στη κορυφή ξυπόλητοι καθώς και ένας Ρουμάνος, που απ’ότι μάθαμε, ξεκίνησε πεζός πριν δυο μήνες από τη χώρα του για να φτάσει ως εδώ με μια εικόνα της Παναγίας κρεμασμένη πάνω του.
Λόγω της πολυκοσμίας αποφασίσαμε να ανέβουμε στη κορυφή νωρίς το μεσημέρι για να θαυμάσουμε τη θέα. Ανάβαση απότομη σε αλπικό τοπίο με πολλές τραβέρσες που αν δε προσέχεις σίγουρα θα τραυματιστείς σε κάποια μυτερή πέτρα. Φτάνοντας αντικρίζεις το εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, στο οποίο γίνονται εργασίες στον περίβολο χώρο, και τον σιδερένιο σταυρό που τοποθετήθηκε το 1892. Η θέα σε μαγεύει αγναντεύοντας το μακρινό ορίζοντα, τις απόκρημνες πλαγιές του Άθως και την χερσόνησο που απλώνεται μπροστά σου.
Ο σταυρός που βρίσκεται στην κορυφή
Κατεβαίνοντας οι καλόγεροι είχαν ετοιμάσει γεύμα για τους επισκέπτες. Ακολούθησε λειτουργία στο εκκλησάκι και γύρω στις 18.30 ξεκίνησε η πομπή της λιτάνευσης των εικόνων, με προορισμό την κορυφή.
Η πορεία προς την κορυφή
Δύοντας ο ήλιος, απλώνει τη σκιά της κορυφής στο απέραντο γαλάζιο της θάλασσας και του ουρανού.
Φτάνοντας πολλοί είχαν ήδη πιάσει ένα μέρος για να περάσουν τη νύχτα. Παρακολουθήσαμε τη λειτουργία, αλλά η κούραση μας ανάγκασε να αποσυρθούμε για να ξεκουραστούμε νωρίτερα. Η θερμοκρασία έπεσε στους 10oC. Ντύσιμο με ισοθερμικά, sleeping bag και αλουμινοκουβέρτα για να μην κρυώσουμε  το βράδυ.
Κατεβαίνοντας το πρωί στην ‘’Παναγιά’’ οι καλόγεροι είχαν φροντίσει για ακόμα μια φορά να γευματίσουν τους επισκέπτες. Ανασύνταξη για την ομάδα και αναχώρηση για την έρημο του ‘’Αγ. Βασιλείου’’. Διαδρομή κατηφορική και συνάμα όμορφη με θέα τη θάλασσα.
Επισκεφτήκαμε τη Σκήτη Δανιηλαίων, η οποία είναι ξακουστή για τις αγιογραφίες που κάνουν εκεί οι καλόγεροι. Ο γέροντας Δανιήλ μας ξενάγησε στους χώρους και στο εργαστήρι όπου μας εξήγησε τη διαδικασία για την δημιουργία αυτών.
Στη Σκήτη Δανιηλαίων με τον γέροντα
Συνεχίσαμε προς ‘’Κατουνάκια’’ και αγναντέψαμε τις καλύβες και τα Ησυχαστήρια απλωμένα στις πλαγιές μιας ρεματιάς. Τα διάφορα μονοπάτια προς διάφορες κατευθύνσεις σε μπερδεύουν λίγο αλλά τελικά βρίσκεις το δρόμο σου. Περνάμε από Μικρή ‘’Αγ. Άννα’’ όπου τα κτήρια μας εντυπωσιάζουν με τη πολυτέλεια τους και το μέγεθος τους και φτάνουμε στην Σκήτη της ‘’Αγ. Άννας’’ νωρίς το μεσημέρι, εξαντλημένοι από την ζέστη.
                       Η σκήτη της Αγ. Άννης        Η σκήτη της Μικρής Αγ. Άννης
Επισκεφτήκαμε το κυριακό της και εντυπωσιαστήκαμε από την παλαιότητα της και τα κειμήλια που διαθέτει. Εκεί φυλάσσεται, σαν πολύτιμος θησαυρός  τμήμα του αριστερού ποδιού της Αγίας. Πέντε από εμάς διέμειναν εκεί και οι υπόλοιποι συνεχίσαμε μέσα από εντυπωσιακό μονοπάτι για τη ‘’Νέα Σκήτη’’. 
Στο κυριακό όπου μείναμε, είχαμε την ευκαιρία για μπάνιο και ξεκούραση πριν το γεύμα που μας παρέθεσε ο υπεύθυνος καλόγερος. Το πρωί της Κυριακής παρακολουθήσαμε τη λειτουργία στην εκκλησία, η οποία είναι αφιερωμένη στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.
Το κυριακό της "Νέας Σκήτης"
Αναχωρώντας επισκεφτήκαμε τον τάφο του γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή, τον Πύργο της "Νέας Σκήτης" που χρονολογείται από το 1150 και κατευθυνθήκαμε στον αρσανά όπου και πήραμε το ταχύπλοο για την Ουρανούπολη.
Ο Πύργος της ‘’Νέας Σκήτης’’ στα αριστερά και από κάτω του το λιμανάκι

Μια όμορφη εμπειρία, που σχεδόν όλοι, όταν παίρνουν το δρόμο της επιστροφής, δίνουν υπόσχεση στον εαυτό τους ότι κάποτε θα επιστρέψουν για να ζήσουν αυτή την τόσο διαφορετική εμπειρία της  παραμονής στο Άγιο Όρος.

Ένας φίλος μας εμπιστεύτηκε την εμπειρία του ... του ευχόμαστε καλές αναβάσεις και ο Θεός πάντα μαζί του !!! 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου