Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2013

Λεωφορείο Κινητή Βιβλιοθήκη στη Θεσσαλονίκη

Το «Βιβλιο-αυτοκίνητο» δανείζει βιβλία κάθε είδους, τα οποία επιστρέφονται και πάλι σε αυτό.

Η διαδικασία είναι η ίδια με αυτή που ισχύει στη Δημοτική Βιβλιοθήκη στο συγκεκριμένο ωστόσο θα πρέπει να είναι και κάτοικος Ηλιούπολης Αττικής. Εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τους συγχαρούμε και να αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση.

Όποιος επιθυμεί να δανειστεί θα γράφεται μέλος της, προσκομίζοντας την ταυτότητά του και ένα λογαριασμό του ΟΤΕ, για να διαπιστωθεί ότι είναι κάτοικος Ηλιούπολης. Τα βιβλία που δανείζονται από την Κινητή Βιβλιοθήκη, πρέπει να επιστρέφονται και πάλι σε αυτήν, εντός 6 εβδομάδων.

Η υπηρεσία της «Κινητής Βιβλιοθήκης» είναι μια πρωτοβουλία του Πολιτιστικού Οργανισμού, στο πλαίσιο της αναβάθμισης των υπηρεσιών της Δημοτικής Βιβλιοθήκης και της προσπάθειας για την καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών και την ενίσχυση της φιλαναγνωσίας στην πόλη της Ηλιούπολης.


Πληροφορίες :
Βιβλία όλων των θεματικών «επιβιβάζονται» σε ειδικά διαμορφωμένο λεωφορείο, το οποίο θα κάνει στάση κάθε Τετάρτη στην Πλατεία Ανεξαρτησίας και στα Κανάρια-εναλλάξ- από τις 17:00 μέχρι τις 20:00.
Η Κινητή Βιβλιοθήκη Ηλιούπολης, μετά την επιτυχημένη πορεία της τους πρώτους μήνες της λειτουργίας της και κατόπιν πλήθους αιτημάτων φίλων του βιβλίου, θα σταθμεύει πλέον σε τρία σημεία της πόλης μας.
Συγκεκριμένα, κάθε Τετάρτη, από τις 16:00 έως τις 19:00, θα σταθμεύει σε μία από τις παρακάτω τοποθεσίες:
  • Πλατεία Ανεξαρτησίας (Αγία Μαρίνα)
  • Πλατεία Φλέμινγκ
  • Δαμασκηνού Μεσσηνίας (Αστυνομικά)
Για περισσότερες πληροφορίες καλέστε στη Δημοτική Βιβλιοθήκη, στο τηλέφωνο 210-9948344.

Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2013

Χειροπιαστά Μαθηματικά !!!


Γρίφοι, σαπουνόφουσκες, διαφόρων ειδών πειράματα, ενδιαφέρουσες ομιλίες και διαλέξεις περιμένουν όσους λατρεύουν τα μαθηματικά, αλλά κι εκείνους που είναι επιφυλακτικοί απέναντί τους, στη διοργάνωση «Μαθηματικά … χειροπιαστά!», που θα φιλοξενηθεί στο Goethe-Institut της Αθήνας. (Oμήρου 14-16)
H διαδραστική αυτή έκθεση θα παρουσιαστεί από τις 02 έως 20 Δεκεμβρίου. Σχεδιάστηκε από το μουσείο «Mathematikum» στο Γκίσεν της Γερμανίας και είναι κατάλληλη για όλες τις ηλικίες. Το πνεύμα της συνοψίζεται στη φράση «Δημιουργώ και σκέφτομαι μόνος μου», του καθηγητή μαθηματικών και ιδρυτή του Μουσείου Albrecht Beutelspacher
Η δημοφιλής διοργάνωση έρχεται για δεύτερη φορά στην Ελλάδα: στη Θεσσαλονίκη προσέλκυσε περίπου 1100 επισκέπτες, ενώ σε άλλες ευρωπαϊκές, αμερικανικές και ασιατικές χώρες, βρήκε εξαιρετική απήχηση.
Δεν πρόκειται για μία κλασική έκθεση αλλά για έναν χώρο που σε καλεί να τον εξερευνήσεις, «δοκιμάζοντας», «ακουμπώντας» και «βιώνοντας» περισσότερα από 20 εκθέματα. Το παιχνίδι, η εξερεύνηση και η λύση διάφορων γρίφων, αποτελεί το κλειδί αλλά και το μυστικό της έκθεσης «Μαθηματικά … χειροπιαστά!». Στοιχεία που προσφέρουν και τη μεγαλύτερη χαρά στους επισκέπτες της.
Στα πλαίσια της διοργάνωσης έχουν προγραμματισθεί, επίσης, μια συζήτηση στρογγυλής τραπέζης και workshops για για εκπαιδευτικούς και μαθητές Γερμανικών. Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα του Goethe – Institut εδώ.

Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2013

Να ζεις ν' αγαπάς και να μαθαίνεις - Leo Buscaglia (απόσπασμα)

«Τι κρίμα για σένα, αν πιστεύεις ότι υπάρχει μόνο ό,τι μπορεί να μετρηθεί στατιστικά. Πραγματικά σε λυπάμαι αν διευθύνει τη ζωή σου μόνο αυτό που μπορεί να μετρηθεί, γιατί εμένα με κεντρίζει το απροσμέτρητο. Με κεντρίζουν τα όνειρα, όχι μόνο αυτό που είναι μπροστά μου. Δε δίνω δεκάρα γι’ αυτό που βρίσκεται μπροστά μου. Αυτό το βλέπω. Αν θες να περάσεις τη ζωή σου μετρώντας το, είναι δικαίωμά σου, εμένα όμως με ενδιαφέρει αυτό που βρίσκεται πιο έξω. Υπάρχουν τόσα που δε βλέπουμε, δεν πιάνουμε, δε νιώθουμε, δεν καταλαβαίνουμε. Υποθέτουμε πως η πραγματικότητα είναι αυτό το κουτί που μας βάλανε μέσα, κι όμως σας βεβαιώνω πως δεν είναι έτσι. Ανοίξτε την πόρτα κάποτε και κοιτάξτε τι υπάρχει έξω. Το όνειρο του σήμερα θα είναι η πραγματικότητα του αύριο. Κι όμως έχουμε ξεχάσει να ονειρευόμαστε».

«Κατ’ αρχήν πιστεύω ότι το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό του ανθρώπου που αγαπάει είναι ότι αγαπάει τον εαυτό του. […] Δε μιλάω για το χάιδεμα του εγώ μας. […] Μιλάω για τον άνθρωπο που συνειδητοποιεί, ότι δεν μπορείς να δώσεις παρά αυτό που έχεις και γι’ αυτό καλά θα κάνεις να προσπαθήσεις όσο μπορείς ν’ αποχτήσεις κάτι. Θέλεις να είσαι ο πιο μορφωμένος, ο πιο λαμπερός, ο πιο ενδιαφέρων, ο πιο πολυτάλαντος, ο πιο δημιουργικός άνθρωπος του κόσμου, γιατί έτσι θα μπορέσεις να τα δώσεις όλα αυτά.

Ο μοναδικός λόγος που έχεις κάτι είναι για να το δίνεις».«Θεωρούμε το «εγώ» μας σαν κάτι ουσιαστικό, τον εαυτό που κατασκευάσαμε. Θα σας πω όμως μια αλήθεια, δεν τον κατασκευάσατε εσείς αυτό τον εαυτό. Άλλοι τον έφτιαξαν. Οι άλλοι σας είπαν ποιος πρέπει να είστε και ποιος όχι, πώς πρέπει να κινείστε, να μυρίζετε και να κάνετε τα περισσότερα πράγματα που κάνετε. […] Βγες από τον εαυτό σου και άφησέ τον εκεί. […] Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπουν μέσα σου τα νέα μηνύματα. Ο εαυτός κατασκευάζει τεράστια τείχη γύρω του για «αυτο»προστασία. Αυτά τα τείχη τα ονομάζει πραγματικότητα. Ο,τιδήποτε δεν ταιριάζει μ’ αυτό που ο περιτειχισμένος εαυτός θεωρεί πραγματικό, δεν αφήνεται να περάσει από το τείχος∙ έτσι, όταν πια φτάνει μέσα η νέα αντίληψη, έχει γίνει αυτό που ήθελε από την αρχή. Έτσι οι περισσότεροι από μας περνάμε τη ζωή μας βλέποντας μόνον ό,τι θέλουμε να δούμε, ακούγοντας μόνον ό,τι θέλουμε να ακούσουμε, μυρίζοντας ό,τι θέλουμε να μυρίσουμε, ενώ όλα τα υπόλοιπα παραμένουν απολύτως αόρατα. Όλα τα πράγματα βρίσκονται εδώ. Για να δούμε, το μόνο που χρειάζεται είναι να τα αφήσουμε να μπουν, να τα αγγίξουμε, να τα γευτούμε, να τα δαγκώσουμε, να τα αγκαλιάσουμε (το πιο ευχάριστο), να τα ζήσουμε όπως είναι –όχι όπως είμαστε εμείς».

«Το αντίθετο της αγάπης δεν είναι το μίσος, αλλά η απάθεια».
«Αν είχα να διαλέξω ανάμεσα στον πόνο και στο τίποτα, θα διάλεγα τον πόνο».
«Υπάρχουμε εμείς, ο εαυτός μας και πάνω σ’ αυτό τον εαυτό συσσωρεύουμε χιλιάδες και χιλιάδες πράγματα που μπορεί να μην είναι ο εαυτός μας, μα που να ανήκουν μάλλον στην οικογένειά μας, την κουλτούρα μας, τους φίλους και ούτω καθεξής. Τα παίρνουμε μαζί μας και τότε αυτά γίνονται εμείς και είμαστε ικανοί να πεθάνουμε για να υπερασπίσουμε αυτό το «εμείς» και καταφεύγουμε στην απάθεια για να αποφύγουμε τις προκλήσεις του νέου εαυτού.
Δημιουργούμε επίσης μοντέλα τελειότητας. Περνάμε τη ζωή μας προσπαθώντας να κάνουμε τον έξω κόσμο να ταιριάσει μ’ αυτό που νομίζουμε εμείς σαν τέλειο».

«Είμαστε ήδη τέλειοι. Ο κόσμος είναι ήδη τέλειος. Προσπαθούμε να επέμβουμε σ’ αυτή την τελειότητα κι από κει πηγάζουν όλα τα προβλήματά μας. Τι θαυμάσιο που θα ήταν, αν μπορούσαμε να δεχτούμε το γεγονός ότι είμαστε ο τέλειος εαυτός μας. […] Μόνο εσύ μπορείς να ξέρεις ποιος είναι ο τέλειος εαυτός σου. Είσαι όμως ο τέλειος εαυτός σου και είναι ο μοναδικός τέλειος εαυτός σου που θα περάσει έτσι στην ιστορία του κόσμου! Ίσως οι άλλοι να προσπαθήσουν να τον κάνουν ατελή […]».

Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2013

Τι γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου ;

Πολλοί δεν γνωρίζουν την τεράστια σημασία της εθνικής μας επετείου. Tην 28η Οκτωβρίου του 1940 ο Ιταλός Πρέσβης Grachi έδωσε στον Έλληνα Πρωθυπουργό, Ιωάννη Μεταξά, τελεσίγραφο της Ιταλικής Κυβέρνησης που απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Iταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική επικράτεια προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία του ελλαδικού χώρου.

Ο Έλληνας Πρωθυπουργός διάβασε το τελεσίγραφο και απάντησε στα γαλλικά την ιστορική φράση «Alors, c'est la guerre» που σημαίνει «Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμος». Η άρνηση αυτή πέρασε στην ιστορία με τη λέξη «ΟΧΙ»! Δύο ώρες αργότερα η Ελλάδα μπήκε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

  • Ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος του 1940-1941
Ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος του 1940-41 ήταν η πολεμική σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και συνασπισμού Ιταλίας και Αλβανίας, η οποία διήρκεσε από τις 28 Οκτωβρίου 1940 μέχρι τις 31 Μαΐου 1941, όταν και ολοκληρώθηκε η κατάληψη της χώρας. Επίσημη έναρξη του Πολέμου θεωρείται η «επίδοση του τελεσιγράφου», ενώ μετά τις 6 Απριλίου 1941, με την Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα, όπου η Ελλάδα κλήθηκε να αντιμετωπίσει τέσσερις εισβολείς, συνεχίστηκε ως Ελληνο-ϊταλο-γερμανικός πόλεμος, ή ορθότερα επί της ουσίας Ελληνο-Ιταλο-αλβανο-γερμανο-βουλγαρικός πόλεμος.

Ο πόλεμος αυτός ήταν προϊόν της επεκτατικής πολιτικής του φασιστικού καθεστώτος του Μπενίτο Μουσολίνι που είχε εγκαθιδρύσει στην Ιταλία και που άρχισε να εκδηλώνεται με την έναρξη του Β' Π.Π.και ειδικότερα μετά τη συνομολόγηση του Χαλύβδινου Συμφώνου. Στα μέσα του 1940, ο Μπενίτο Μουσολίνι, έχοντας ως πρότυπο τις κατακτήσεις του Αδόλφου Χίτλερ, θέλησε να αποδείξει στους Γερμανούς συμμάχους του Άξονα ότι μπορεί και ο ίδιος να οδηγήσει την Ιταλία σε ανάλογες στρατιωτικές επιτυχίες. Η Ιταλία είχε ήδη κατακτήσει την Αλβανία από την άνοιξη του 1939, καθώς και πολλές βρετανικές βάσεις στην Αφρική, όπως τη Σομαλιλάνδη, το καλοκαίρι του 1940, αλλά αυτές δεν ήταν επιτυχίες ανάλογες αυτών της ναζιστικής Γερμανίας. Ταυτόχρονα ο Μουσολίνι επιθυμούσε να ισχυροποιήσει τα συμφέροντα της Ιταλίας στα Βαλκάνια, που ένοιωθε ότι απειλούνταν από τη γερμανική πολιτική από την στιγμή που η Ρουμανία είχε δεχθεί την γερμανική προστασία για τα πετρελαϊκά της κοιτάσματα.

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Οκτωβρίου του 1940, ο Ιταλός Πρέσβης στην Αθήνα, Εμανουέλε Γκράτσι επέδωσε ιδιόχειρα στον Έλληνα Πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά, στην οικία του δεύτερου, στην Κηφισιά, τελεσίγραφο, με το οποίο απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο, προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία του Ελληνικού Βασιλείου, (λιμένες, αεροδρόμια κλπ.), για τις ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεων του για τη μετέπειτα προώθησή του στην Αφρική. Μετά την άρνηση του Πρωθυπουργού (το περίφημο «όχι»), ιταλικές στρατιωτικές δυνάμεις άρχισαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εισβολής στην Ελλάδα.

Ο Ελληνικός Στρατός αντεπιτέθηκε και ανάγκασε τον ιταλικό σε υποχώρηση και μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου, σχεδόν το ένα τέταρτο του εδάφους της Αλβανίας είχε καταληφθεί από τους Έλληνες. Η αντεπίθεση των Ιταλών, το Μάρτιο του 1941, απέτυχε, με κέρδος μόνο μικρές εδαφικές εκτάσεις στην περιοχή της Χειμάρρας[3]. Τις πρώτες μέρες του Απριλίου, με την έναρξη της γερμανικής επίθεσης, οι Ιταλοί ξεκίνησαν και αυτοί νέα αντεπίθεση. Από τις 12 Απριλίου, ο Ελληνικός Στρατός άρχισε να υποχωρεί από την Αλβανία, για να μην περικυκλωθεί από τους προελαύνοντες Γερμανούς. Ακολούθησε η συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς, στις 20 Απριλίου και με τους Ιταλούς, τρεις μέρες αργότερα, οι οποίες περαίωσαν τυπικά τον ελληνοϊταλικόγερμανικό πόλεμο.

Η απόκρουση της ιταλικής εισβολής αποτέλεσε την πρώτη νίκη των Συμμάχων κατά των δυνάμεων του Άξονα στη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και ανύψωσε το ηθικό των λαών στη σκλαβωμένη Ευρώπη. Πολλοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι η νίκη των Ελλήνων επηρέασε την έκβαση ολόκληρου του πολέμου, καθώς υποχρέωσε τους Γερμανούς να αναβάλουν την επίθεση κατά της Σοβιετικής Ένωσης, προκειμένου να βοηθήσουν τους συμμάχους τους Ιταλούς που έχαναν τον πόλεμο με την Ελλάδα. Η καθυστερημένη επίθεση τον Ιούνιο του 1941, ενέπλεξε τις γερμανικές δυνάμεις στις σκληρές συνθήκες του ρωσικού χειμώνα, με αποτέλεσμα την ήττα τους στη διάρκεια της Μάχης της Μόσχας.

Πηγή

Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013

Σαν σήμερα, 50 χρόνια πριν ... ο Γιώργος Σεφέρης έφερε το πρώτο Νόμπελ στην Ελλάδα

Χωρίς καρδιοχτύπι και εκρήξεις περηφάνιας, εν μέσω μιας ειδησεογραφίας πολιτικά φορτισμένης: Έτσι έγινε γνωστή στην Ελλάδα τον Οκτώβρη του 1963 η είδηση πως ο ποιητής μας Γιώργος Σεφέρης πήρε το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Σαν και σήμερα έγινε η ανακοίνωση που εκτόξευσε και επισήμως την χώρα του Ομήρου στην κορυφή της ποίησης παγκοσμίως.

Στην ανακοίνωση της η Ακαδημία της Στοκχόλμης σημείωνε πως o Γιώργος Σεφέρης πήρε το βραβείο εξαιτίας «της εξέχουσας λυρικής γραφής του, που εμπνέεται από βαθιά αισθήματα για τον Ελληνικό κόσμο του πολιτισμού». Ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός Μαυρομιχάλης χαρακτήρισε τη διάκριση «βαρυσήμαντον γεγονός». Ο Γιώργος Παπανδρέου τηλεγράφησε στον ποιητή πως «είμαστε όλοι συγκινημένοι και υπερήφανοι για τη μεγάλη και δίκαιη τιμή που απεδόθη στο ελληνικώτατο έργο σου».

Τον Δεκέμβριο του 1963 μετέβη για την απονομή στην Στοκχόλμη και απήθυνε μια ομιλία που έχει μείνει ιστορική και διαβάζεται πάντα με σαφείς αναφορές στην ιστορική συνθήκη κάθε στιγμής.

«Τούτη την ώρα αισθάνομαι πως είμαι ο ίδιος μια αντίφαση. Αλήθεια, η Σουηδική Ακαδημία έκρινε πως η προσπάθειά μου σε μια γλώσσα περιλάλητη επί αιώνες, αλλά στην παρούσα μορφή της περιορισμένη, άξιζε αυτή την υψηλή διάκριση. Θέλησε να τιμήσει τη γλώσσα μου, και να – εκφράζω τώρα τις ευχαριστίες μου σε ξένη γλώσσα. Σας παρακαλώ να μου δώσετε τη συγγνώμη που ζητώ πρώτα πρώτα από τον εαυτό μου.
Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα, και το φως του ήλιου. Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που τη χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται. Δέχτηκε τις αλλοιώσεις που δέχεται καθετί ζωντανό, αλλά δεν παρουσιάζει κανένα χάσμα.
Άλλο χαρακτηριστικό αυτής της παράδοσης είναι η αγάπη της για την ανθρωπιά· κανόνας της είναι η δικαιοσύνη. Στην αρχαία τραγωδία, την οργανωμένη με τόση ακρίβεια, ο άνθρωπος που ξεπερνά το μέτρο πρέπει να τιμωρηθεί από τις Ερινύες. O ίδιος νόμος ισχύει και όταν ακόμη πρόκειται για φυσικά φαινόμενα: «Ήλιος ουχ υπερβήσεται μέτρα» λέει ο Ηράκλειτος· «ει δε μη, Ερινύες μιν Δίκης επίκουροι εξευρήσουσιν».
Συλλογίζομαι πως δεν αποκλείεται ολωσδιόλου να ωφεληθεί ένας σύγχρονος επιστήμων, αν στοχαστεί τούτο το απόφθεγμα του Ίωνα φιλοσόφου. Όσο για μένα συγκινούμαι παρατηρώντας πως η συνείδηση της δικαιοσύνης είχε τόσο πολύ διαποτίσει την ελληνική ψυχή, ώστε να γίνει κανόνας και του φυσικού κόσμου. Και ένας από τους διδασκάλους μου, των αρχών του περασμένου αιώνα, γράφει: «...θα χαθούμε, γιατί αδικήσαμε...». Αυτός ο άνθρωπος ήταν αγράμματος· είχε μάθει να γράφει στα τριάντα πέντε χρόνια της ηλικίας του. Αλλά στην Ελλάδα των ημερών μας, η προφορική παράδοση πηγαίνει μακριά στα περασμένα όσο και η γραπτή. Το ίδιο και η ποίηση. Είναι για μένα σημαντικό το γεγονός ότι η Σουηδία θέλησε να τιμήσει και τούτη την ποίηση και όλη την ποίηση γενικά, ακόμη και όταν αναβρύζει ανάμεσα σ' ένα λαό περιορισμένο. Γιατί πιστεύω πως τούτος ο σύγχρονος κόσμος όπου ζούμε, ο τυραννισμένος από το φόβο και την ανησυχία, τη χρειάζεται την ποίηση. Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα – και τι θα γινόμασταν, αν η πνοή μας λιγόστευε; Είναι μια πράξη εμπιστοσύνης – κι ένας Θεός το ξέρει αν τα δεινά μας δεν τα χρωστάμε στη στέρηση εμπιστοσύνης.
Παρατήρησαν, τον περασμένο χρόνο, γύρω από τούτο το τραπέζι, την πολύ μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις ανακαλύψεις της σύγχρονης επιστήμης και στη λογοτεχνία· παρατήρησαν πως ανάμεσα σ' ένα αρχαίο ελληνικό δράμα και ένα σημερινό η διαφορά είναι λίγη. Ναι, η συμπεριφορά του ανθρώπου δε μοιάζει να έχει αλλάξει βασικά. Και πρέπει να προσθέσω πως νιώθει πάντα την ανάγκη ν' ακούει τούτη την ανθρώπινη φωνή που ονομάζουμε ποίηση.

Αυτή τη φωνή που κινδυνεύει να σβήσει κάθε στιγμή από στέρηση αγάπης και ολοένα ξαναγεννιέται. Κυνηγημένη, ξέρει πού να 'βρει καταφύγιο· απαρνημένη, έχει το ένστικτο να πάει να ριζώσει στους πιο απροσδόκητους τόπους. Γι' αυτή δεν υπάρχουν μεγάλα και μικρά μέρη του κόσμου. Το βασίλειό της είναι στις καρδιές όλων των ανθρώπων της γης. Έχει τη χάρη ν' αποφεύγει πάντα τη συνήθεια, αυτή τη βιομηχανία. Χρωστώ την ευγνωμοσύνη μου στη Σουηδική Ακαδημία, που ένιωσε αυτά τα πράγματα· που ένιωσε πως οι γλώσσες, οι λεγόμενες περιορισμένης χρήσης, δεν πρέπει να καταντούν φράχτες, όπου πνίγεται ο παλμός της ανθρώπινης καρδιάς· που έγινε ένας Άρειος Πάγος ικανός : να κρίνει με αλήθεια επίσημη την άδικη μοίρα της ζωής, – για να θυμηθώ το Σέλλεϋ, τον εμπνευστή, καθώς μας λένε, του Αλφρέδου Νομπέλ, αυτού του ανθρώπου που μπόρεσε να εξαγοράσει την αναπόφευκτη βία με τη μεγαλοσύνη της καρδιάς του.
Σ' αυτό τον κόσμο, που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει ν' αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται.
Όταν, στο δρόμο της Θήβας, ο Oιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα κι αυτή του έθεσε το αίνιγμά της, η απόκρισή του ήταν: ο άνθρωπος. Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας. Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε. Ας συλλογιστούμε την απόκριση του Oιδίποδα».

Πηγή : iefimerida.gr

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013

Παζάρι Παιδικού βιβλίου --- Αποτελέσματα !!!!

==================================================
Ήρθε η ώρα για την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων αυτού του μικρού διαγωνισμού ... πρώτα να ευχαριστήσω τους συμμετέχοντες και να ευχηθώ σε όλους σας καλές γιορτές !!!

Έχουμε λοιπόν τους εξής νικητές :
  • Markoy Eleni --- Οι Άπαιχτοι
  • Athena Melenti --- Δεν είμαι μικρός
  • Fun Attikinds --- Παραμύθι χωρίς όνομα
  • Παιδιά και Ιδέες --- Ο μικρός Πρίγκιπας
Σας ευχαριστώ όλους πάρα πολύ και ελπίζω σύντομα να μπορέσουμε να το ξανά κάνουμε !!!
==================================================

Σήμερα κάνουμε κάτι καινούργιο ... δώρο για εσάς, για να σας ευχαριστήσουμε για την αγάπη που μας δείχνετε όλο αυτό τον καιρό που παρακολουθείτε την πορεία του "Μαθηματικά και άλλα πολλά" !!!

Σε συνεργασία με τον συγγραφέα παιδικών βιβλίων Αριστείδη Μιχαλόπουλο, διοργανώνουμε έναν υπέροχο διαγωνισμό βιβλίου (e-books), από τον οποίο οι περισσότεροι συμμετέχοντες θα πάρουν το δώρο τους !!! 

Για να λάβετε μέρος στο διαγωνισμός μας, αρκεί να κάνετε 2 απλά πράγματα : 
  1. πάτε στη σελίδα του συγγραφέα στο facebook και ακολουθήστε ή στείλτε του αίτημα φιλίας ...  https://www.facebook.com/aristides.michalopoulos
  2. Κοινοποιείστε το θέμα του διαγωνισμού στο facebook ή σε άλλο μέσω δικτύωσης (twitter ή google+)
Στις 30 Νοεμβρίου 2013, θα ανακοινώσουμε τους νικητές !!! 

Ο αγαπητός Αριστείδης Μιχαλόπουλος μας χαρίζει δύο από τα βιβλία του : 

1. "Δεν είμαι μικρός !" 
στις δεκαεννιά μικρές ιστορίες αυτού του βιβλίου, ο ήρωας γράφει τα απομνημονεύματά του πριν ακόμα μάθει να διαβάζει και να γράφει…
ζει το παρόν κάνοντας πλάκες με τον αδελφό του, που ούτε αυτός είναι μικρός αλλά είναι λιγότερο μικρός από αυτόν, και με τον μπαμπά του που μερικές φορές μοιάζει να είναι ο μικρότερος απ’ όλους…
όταν μεγαλώσει θα γίνει δάσκαλος για να παραγγείλει να φέρουν στο σχολείο μια πισίνα και να λέει κάθε μέρα στα παιδιά ότι αύριο δεν έχουμε σχολείο…


2. "Οι Άπαιχτοι" 
Οι ήρωες αυτού του πρωτότυπου βιβλίου είναι δύο αδέλφια, ο Νικόλας, γύρω στα έντεκα, και ο Οδυσσέας, γύρω στα έξι, και αυτός που κρύβεται πίσω από τον κωδικό «Μπαμπάς» – όχι ότι δεν είναι και πραγματικός τους μπαμπάς δηλαδή…
Στις έντεκα μάχες-ιστορίες, οι Άπαιχτοι πρέπει να βρουν πώς ένας ολόκληρος θησαυρός μπορεί να χωρέσει σε μια κατάψυξη, τι μπορεί να κάνει κάποιος με αυτά που οι άλλοι πετούν στα σκουπίδια ... 

Εγώ με τη σειρά μου θα μοιραστώ με τους φίλους της σελίδας δύο ακόμη βιβλία από τη συλλογή μου : 

"Ο μικρός Πρίγκιπας"  και "Το παραμύθι χωρίς όνομα" 

Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2013

Δημιουργία Βιβλιοθήκης ...

Το 8ο Δημοτικό Σχολείο Πειραιά φτιάχνει βιβλιοθήκη !


Ο Σύλλογος γονέων και κηδεμόνων, η Πρόεδρος κ. Αγγελική Κυριακάκη και η Αντιπρόεδρος κ. Μαρία Γεωργακοπούλου, μαζί με τη συγγραφέα κ. Εύα Πετροπούλου – Λιανού, αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια βιβλιοθήκη μέσα στο σχολείο τους για τα παιδιά. 
Το σκεπτικό τους όμορφο και δυνατό, καθώς θέλουν, όπως δηλώνουν να κρατήσουν ζωντανή μέσα τους, και να την μεταδώσουν στα παιδιά τους, την αγάπη για τα βιβλία, και να μάθουν τα παιδιά, από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους, πόσο σημαντική είναι η ανάγνωση των βιβλίων, τόσο των σχολικών, όσο και των λογοτεχνικών. 
Η ύπαρξη λοιπόν μιας βιβλιοθήκης εντός του σχολείου είναι κάτι παραπάνω από χρήσιμη για αυτό το σκοπό. 

Καλούνται όλοι, Εκδότες, Συγγραφείς, βιβλιόφιλοι, να δωρίσουν στο 8ο Δημοτικό σχολείο βιβλία που έχουν διαβάσει και περισσεύουν στις βιβλιοθήκες ή τα αρχεία τους. Το σχολείο και τα παιδιά τα έχουν όλα ανάγκη. 

Η Διεύθυνση του Σχολείου είναι: 8ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ, ΠΑΛΑΙΑ ΚΟΚΚΙΝΙΑ ΡΟΥΜΕΛΗΣ 70 ΠΕΙΡΑΙΑΣ, ΥΠΟΨΙΝ Κας ΛΙΑΝΑ ΜΑΝΩΛΟΓΛΟY
ΠΗΓΗ: pireasnews.gr

Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2013

Νέες Τεχνολογίες στην Εκπαίδευση



 
Η χρησιμοποίηση των νέων τεχνολογιών έχει φέρει πολλές ανακατατάξεις στον τομέα της εκπαίδευσης, αφού απελευθέρωσε τη διδασκαλία και τη μάθηση από τα φυσικά όρια της σχολικής αίθουσας και άλλαξε την παράδοση που θέλει τα παιδιά σε συγκεκριμένο χώρο και χρόνο να μελετούν συγκεκριμένο αντικείμενο. Με τη χρησιμοποίησή τους, επιτεύχθηκε η προσέλκυση του ενδιαφέροντος και η ενεργοποίηση των μαθητών, οπότε η μαθησιακή διαδικασία έγινε πιο ενδιαφέρουσα και πιο αποδοτική. Παράλληλα, οι μαθητές απέκτησαν πρόσβαση σε νέες πηγές γνώσης, ήρθαν σε συνεργασία με άλλους μαθητές, δημιουργώντας τις κατάλληλες συνθήκες για σχολικό κλίμα επικοινωνίας, ανατροφοδότησης, διάχυσης γνώσης και ανταλλαγής εμπειριών. Οι νέες τεχνολογίες λειτουργούν συμπληρωματικά στο μαθησιακό περιβάλλον, ενεργοποιώντας τη συμμετοχή, τις αισθήσεις, το ενδιαφέρον και την αυτενέργεια του εκπαιδευόμενου. Συμβάλλουν στη διαθεματική προσέγγιση της γνώσης, στην ανάπτυξη των γενικών ιδιοτήτων των μαθητών (πρωτοβουλία, επινοητικότητα, συνεργασία, υπευθυνότητα, προσαρμοστικότητα, επιδεξιότητα, αισθητική αντίληψη), αλλά και της κριτικής στάσης και διάφορων δεξιοτήτων από διάφορες γνωστικές περιοχές.

Παράλληλα, προάγεται η επίκαιρη γνώση και η επικοινωνία, αφού οι μαθητές έχουν τη δυνατότητα να αποκτήσουν ό,τι θέλουν, από όπου το θέλουν και όποτε το θέλουν, και με μορφή πιο προσιτή σε αυτούς, πάντοτε όμως με την βοήθεια και καθοδήγηση του δασκάλου. Ο μαθητής έχει πρόσβαση σε πολύ πιο πλούσιες, προσωπικά ενδιαφέρουσες και ποικίλες πληροφορίες από ό,τι μπορεί να του προσφέρει ο οποιοσδήποτε εκπαιδευτικός στα πλαίσια του εκπαιδευτικού συστήματος, οπότε έχει τη δυνατότητα αυτόνομης και ενεργητικής μάθησης και δεν παραμένει παθητικός δέκτης της πληροφορίας. Οι μαθητές μπορούν να μπουν ανά πάσα στιγμή, μέσω του υπολογιστή, σε οποιαδήποτε βιβλιοθήκη, σε βιβλία, σε εκθέσεις, σε βιβλιογραφίες, σε πραγματικά μουσεία κ.τ.λ. Με αυτόν τον τρόπο διαφοροποιείται και προσαρμόζεται το περιεχόμενο της μάθησης ανάλογα με τις δυνατότητες, ανάγκες, ικανότητες, κλίσεις και ενδιαφέροντα των μαθητών. Βέβαια, χωρίς την απαραίτητη καθοδήγηση του εκπαιδευτικού, η έκθεση και συλλογή διαφόρων πληροφοριών είναι δύσκολο να προάγει την κριτική σκέψη, ειδικά για τους μικρότερης ηλικίας μαθητές.

Η πλοήγηση στο διαδίκτυο επιτρέπει την επιλογή των προγραμμάτων, του χρόνου και τον ρυθμού μάθησης, με απεριόριστες ευκαιρίες πρόσβασης σε βάσεις δεδομένων. Γίνεται λόγος για «επανάσταση» που επιλύει το πρόβλημα των πολυάριθμων τάξεων, της γεωγραφικής ανισότητας, του φόρτου εργασίας, της εξοικονόμησης χρόνου και της εξατομικευμένης μάθησης. Η συνδρομή των υπολογιστών στην μάθηση από απόσταση είναι μεγάλη αφού παρέχουν δυνατότητα συνεργασίας, διδασκαλίας και εκμάθησης σε γεωγραφικά διασκορπισμένα σχολεία, επιτρέποντας τη διάχυση πληροφοριών για τη σειρά των μαθημάτων, καθοδήγηση πάνω στο μάθημα κ.α. Τέτοιοι μέθοδοι διδασκαλίας έχουν εκμηδενίσει τις αποστάσεις, κάνοντας την εκπαίδευση πιο άνετη και πιο ενδιαφέρουσα. Οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές δημιουργούν κοινότητες μάθησης μέσω του διαδικτύου για την ανταλλαγή εμπειριών και ιδεών, εκπαιδευτικού υλικού και λογισμικού, και για τη συζήτηση πάνω σε κοινούς προβληματισμούς. Οι μαθητές επωφελούνται από την ποικιλία θεμάτων και είναι ελεύθεροι να παίρνουν πρωτοβουλίες και να εμβαθύνουν σε θέματα που τους κεντρίζουν περισσότερο το ενδιαφέρον.

Επιπλέον, οι εκπαιδευτικοί δεν είναι πλέον αναγκασμένοι να οργανώνουν αυστηρά το μάθημα της αυριανής μέρας, να μένουν πιστοί στο βιβλίο ύλης ή στο αντίστοιχο αναλυτικό πρόγραμμα διδασκαλίας, να ετοιμάζουν συνεχώς διαγωνίσματα ή να βαθμολογούν τους μαθητές. Έργο τους είναι πλέον να θέτουν κρίσιμες ερωτήσεις και να αναπτύσσουν την κριτική σκέψη και τις ανθρώπινες αισθήσεις, να πλησιάζουν τους μαθητές και να γίνονται πιο ενεργητικοί, αφήνοντας τις διαλέξεις και περνώντας στην πράξη, καθοδηγώντας και βοηθώντας τους μαθητές χωρίς να τους δίνουν έτοιμες λύσεις. Με τον νέο τρόπο διδασκαλίας έχουν περισσότερο χρόνο να ασχοληθούν με τον καθένα μαθητή ξεχωριστά και τις ανάγκες του. Πολύ σημαντικό επίσης είναι το γεγονός ότι η ατομικότητα των εκπαιδευτικών θα επανέλθει και θα πάψουν πια να είναι ο ένας αντίγραφο του άλλου.

Τις τελευταίες δεκαετίες, η εισβολή των νέων τεχνολογιών στα σχολεία είχε ως φυσική συνέπεια να γίνουν πολλές ανακατατάξεις στον τομέα της εκπαίδευσης. Κάποιες διδακτικές μέθοδοι αποδείχθηκαν ανεπαρκείς με αποτέλεσμα τη μη εφαρμογή τους στη σημερινή μαθησιακή διαδικασία. Δυστυχώς, μερικοί εκπαιδευτικοί φοβούμενοι να αφήσουν πολλά από τα παραδοσιακά καθήκοντά τους, διστάζουν ακόμα να εφαρμόσουν τις νέες τεχνολογίες στην καθημερινή τους διδασκαλία, μη έχοντας και την ανάλογη κατάρτιση. Ο φόβος αυτός είναι κατανοητός, αλλά αβάσιμος γιατί με την σωστή και στοχευμένη χρησιμοποίηση των υπολογιστών θα καταφέρουν τόσα, όσα δεν θα κατάφερναν ποτέ με τις παλιές μεθόδους. Η θεσμοθέτηση μιας σχετικής και επιστημονικά υποστηριζόμενης αποκέντρωσης της εκπαιδευτικής διαδικασίας, καθώς και η ευελιξία του αναλυτικού προγράμματος, ώστε ο εκπαιδευτικός να είναι σε θέση να επιχειρεί εποικοδομητικές πρωτοβουλίες και να συμμετέχει ενεργά και δημιουργικά στην οικοδόμηση του παιδαγωγικού σχεδιασμού της διδασκαλίας του, αποφεύγοντας τον τεράστιο όγκο ύλης, θα επιτρέψει την εμπλοκή σε δραστηριότητες, οι οποίες αναπτύσσουν ολόπλευρα την προσωπικότητα και τις κριτικές, δημιουργικές, κοινωνικές και προσωπικές δεξιότητες των μαθητών.

Οι νεαροί μαθητές χρησιμοποιώντας τις νέες τεχνολογίες, πολλές φορές έρχονται σε επαφή με εικονικά περιβάλλοντα, αδυνατώντας να διαχωρίσουν τι είναι εικονικό και τι πραγματικό. Εδώ έγκειται ο ρόλος του εκπαιδευτικού, αφού καλείται να καθοδηγήσει το μαθητή στη μετάβαση από το σκοτάδι του σπηλαίου στο φως της πραγματικότητας και να τον απαλλάξει από τα δεσμά της άγνοιας και το εικονικό περιβάλλον που διαμορφώνεται από τις τεχνολογίες διαφορετικού τύπου, όπως κείμενο, εικόνες, γραφικά και ήχος (μύθος του σπηλαίου). Με αυτόν τον τρόπο θα επιτρέψει στο μαθητή να αποκτήσει γνώσεις και εμπειρίες που θα τον βοηθήσουν να διαμορφώσει ελεύθερη, υπεύθυνη και δημιουργική προσωπικότητα, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη της κοινωνίας.

Εκπαιδευτικοί και νέες τεχνολογίες αλληλοσυμπληρώνονται. Ενώ οι υπολογιστές θα χρησιμοποιούνται ως αστείρευτη πηγή πληροφοριών, οι εκπαιδευτικοί θα προάγουν την ενεργό συμμετοχή, τη συνεργασία, την ανάληψη πρωτοβουλιών και την κριτική σκέψη. Οι καθηγητές θα πρέπει να αλλάξουν στάση και πρωταρχικός τους σκοπός δεν πρέπει να είναι ο έλεγχος και το μπλοκάρισμα της ροής των πληροφοριών, αλλά η εξασφάλιση των συνθηκών εκείνων, μέσα από τις οποίες, η εκπαίδευση θα διαμορφώσει και θα αναπτύξει ένα ολοκληρωμένο άτομο σε όλα τα επίπεδα (γνωστικό, συναισθηματικό, ψυχοκινητικό) και όχι μόνο στη γνωστική του πλευρά. Άρα, ο ρόλος του εκπαιδευτικού θα είναι ρόλος συντονιστή και συμβούλου και όχι του μεταδότη της γνώσης. Δε θα προσφέρει έτοιμη την λύση, αλλά θα οργανώνει έτσι το μάθημα ώστε να την ανακαλύπτουν οι ίδιοι οι μαθητές, συζητώντας το πρόβλημα μαζί του. Με άλλα λόγια, οι υπολογιστές θα δίδουν κάθε είδους πληροφορίας και οι εκπαιδευτικοί μέσω της διδασκαλίας τους θα μετατρέπουν την κοινή γνώση σε επιστημονική και οι μαθητές θα συγκροτούν την επιστημονική γνώση, διακρίνοντάς την από την κοινή γνώση (κάθαρση), μέσω και της προσωπικής τους αναζήτησης.

Από την Πτυχιακή Εργασία: «ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: Η ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ». ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΙΜΙΤΖΗΣ.

ΕΤΗΣΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗΣ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ (ΕΠΠΑΙΚ), ΑΣΠΑΙΤΕ, 2008.

Προετοιμασία για τις Πανελλήνιες Εξετάσεις


Αγαπητοί φίλοι του "Μαθηματικά και άλλα Πολλά", 
η σχολική χρονιά βρίσκεται στην αρχή της ακόμη όμως η καλή προετοιμασία για τις εξετάσεις χρειάζεται προγραμματισμό και προνοητικότητα. 

Αυτός είναι και ο λόγος που σας προτείνω από τώρα την εξαιρετική δουλειά του συναδέρφου Γιώργου Τσικαλουδάκη, ο οποίος έχει φτιάξει αυτό που σας παρουσιάζω παρακάτω.

Σε συνέχεια λοιπόν μιας παλαιότερης ανάρτησης με τίτλο "Μαθηματικά Λυκείου", σήμερα θα σας δώσω μια μικρή παρουσίαση, των βιβλίων προετοιμασίας για τις εξετάσεις που κυκλοφορούν από το συνάδερφο και την οποία επιμελήθηκε ο ίδιος !!! 
Αξίζει να ρίξετε μια ματιά στη δουλειά του ...

Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2013

Άνθρωπε, πού πας;


Άνθρωπε φτιάχνεις νέα γη και απορώ
που δεν λαμβάνεις του κινδύνου της το σήμα,
είσαι το ψάρι σπαρταρώντας στον αφρό
γιατί του μόλυνες με λύματα το κύμα.


Η επιλογή της εικόνας που συνοδεύει το 
ποίημα έγινε από τον δημιουργό του
ποιήματος στην πρώτη παρουσίασή του.
Άνθρωπε δες, αυτοκτονείς και δεν μπορεί
να μένεις απαθής με λόγια πάλι ίδια,
είσαι το ζώο που τροφή πια δεν θα βρει
γιατί του ρύπανες τη φύση με σκουπίδια.

Άνθρωπε κάνεις μια βουτιά μες στο κενό,
φοβάσαι και κοιτάζεις πια απ’ τις κουρτίνες,
είσαι πουλί που πνίγεται στον ουρανό
γιατί τον γέμισες θανάσιμες τοξίνες.


Τους θείους νόμους παραβίασες της φύσης
κι όμως προβάλλεις ένα πρόσωπο αθώου,
τη γήινη θερμοκρασία θα αυξήσεις
που βλέπεις, λιώνει το ιγκλού του Εσκιμώου.

Στων όντων πια το DNA θα επέμβεις,
μεταλλαγμένα δίχως γεύση και ουσία,
θεός νομίζεις έγινες, μα πού ν’ ανέβεις
αφού πια ξέπεσες χωρίς Θεού σοφία.

Θυσιαστής στου χρήματος σου το βωμό,
εκμεταλλεύεσαι με τέχνη επιστήμες,
θα χάσεις πια το συνυπάρχω και τολμώ
και χαρακώνεσαι βαθιά μέσα στις μνήμες.

Θέλεις ν’ αλλάξεις πλέον τούτο το παρόν;
Θέλεις να κλάψεις το θαμμένο αύριο σου;
Είσαι ακόμη κείνο το νοήμον ον
ή πια φυτοζωείς μόνο για το εγώ σου;

Άνθρωπε υπερφίαλε, θα στοχαστείς;
Βάλε στη σκέψη σου πολύτιμη πυξίδα.
Τα εγκλήματά σου τα πληρώνουμε όλοι εμείς
και δεν δραπέτευσε ακόμη η ελπίδα.

Νίκος Π.

Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2013

Εσείς τι αριθμό Erdős έχετε ;


Τι είναι ο αριθμός Erdős
Φωτογραφία του Paul Erdős
Ο αριθμός Erdős περιγράφει την "συλλογική απόσταση" μεταξύ ενός ατόμου και του μαθηματικού Paul Erdős, όπως μετράται από την πατρότητα των μαθηματικών εργασιών. Η ίδια αρχή έχει προταθεί για άλλες σημαντικές προσωπικότητες σε άλλους τομείς.

Η ιδέα του αριθμού Erdős δημιουργήθηκε από φίλους του ως χιουμοριστικό φόρο τιμής στην τεράστια παραγωγή του Erdős, ο οποίος είναι ένας από τους πιο παραγωγικούς συγγραφείς μαθηματικών εργασιών. Ο Paul Erdős ήταν ένας μαθηματικός, ο οποίος πέρασε ένα μεγάλο μέρος από την ζωή του μακριά από το σπίτι του γράφοντας εργασίες με συναδέλφους του που ήταν πρόθυμοι να του δώσουν τροφή και στέγη.
Ο Erdős έχει δημοσιεύσει τις περισσότερες εργασίες κατά τη διάρκεια της ζωής του (τουλάχιστον 1525) από οποιαδήποτε άλλο μαθηματικό στην ιστορία.

Τρόπος Υπολογισμού του Αριθμού Erdős
Αν η Στέλλα συνεργάζεται με τον Paul Erdős σε μια εργασία και με τον Νίκο σε μια άλλη αλλά ο Νίκος δεν έχει συνεργαστεί ποτέ με τον Erdős, τότε ο Νίκος έχει Erdős αριθμό 2 καθώς είναι δύο βήματα από τον Erdős.

Για να χορηγηθεί ένας αριθμός Erdős, ένας συγγραφέας πρέπει να συγγράψει μια ερευνητική εργασία με έναν συγγραφέα που έχει ένα πεπερασμένο αριθμό Erdős. Ο Paul Erdős έχει αριθμό Erdős μηδέν.

Ορισμός : Ο αριθμός Erdős οποιουδήποτε άλλου είναι k + 1 όπου k είναι ο χαμηλότερος αριθμός Erdős από κάθε συγγραφέα.

Ο Erdős έγραψε περισσότερα από 1.500 μαθηματικά άρθρα στη διάρκεια της ζωής του, ως επί το πλείστον κοινής δημιουργίας.

Εικονικός υπολογισμός του αριθμού Erdős
  • Είχε 511 άμεσους συνεργάτες, αυτοί είναι οι άνθρωποι με αριθμό Erdős 1.
  • Οι άνθρωποι που έχουν συνεργαστεί μαζί τους (αλλά όχι με τον ίδιο τον Erdős) έχουν αριθμό Erdős 2 (πρόκειται για 9.267 άτομα έως το 2010),
  • ενώ όσοι έχουν συνεργαστεί με ανθρώπους που έχουν αριθμό Erdős 2 (αλλά δεν έχουν συνεργαστεί με τον ίδιο τον Erdős ή κάποιον άλλο με αριθμό Erdős 1) έχουν αριθμό Erdős 3, και ούτω καθεξής.
  • Ένα άτομο χωρίς συνεργασία με συγγραφείς οι οποίοι έχουν αριθμό Erdős έχουν απροσδιόριστο αριθμό Erdős.
Ο αριθμός Erdős ορίστηκε γραπτώς για πρώτη φορά, πιθανότητα, από τον Casper Goffman, έναν αναλυτή του οποίου ο αριθμός Erdős είναι 1. Ο Goffman δημοσίευσε τις παρατηρήσεις του σχετικά με την πληθωρική συνεργασία του με τον Erdős σε ένα άρθρο του 1969 με τίτλο "Και ποιος είναι ο αριθμός Erdős σας;".

Παραδόσεις, Παροιμίες και άλλα σχετικά με τον αριθμό Erdős
Οι αριθμοί Erdős έχουν γίνει ένα μέρος της λαογραφίας των μαθηματικών σε όλο τον κόσμο για πολλά χρόνια. Μεταξύ όλων των εργαζόμενων μαθηματικών στο γύρισμα της χιλιετίας, οι οποίοι έχουν ένα πεπερασμένο αριθμό Erdős, με αριθμό επιπέδου μέχρι και 15, η διάμεση τιμή είναι 5 και ο μέσος αριθμός Erdős είναι 4,65. Σχεδόν όλοι με ένα πεπερασμένο αριθμό Erdős έχουν έναν αριθμό λιγότερο από το 8. Λόγω της πολύ υψηλής συχνότητας της διεπιστημονικής συνεργασίας στον τομέα της επιστήμης σήμερα, υπάρχουν πολύ μεγάλοι αριθμοί από μη-μαθηματικούς και επιστήμονες σε πολλούς άλλους τομείς της επιστήμης που έχουν επίσης πεπερασμένο αριθμό Erdős.

Οι παλαιότεροι μαθηματικοί δημοσίευαν λιγότερες εργασίες από τους σύγχρονους τους και πιο σπάνια δημοσίευαν από κοινού γραπτές εργασίες. Το πιο ιστορικό σε χρονολογία πρόσωπο που είναι γνωστό ότι έχει έναν πεπερασμένο αριθμό Erdős είναι είτε ο Richard Dedekind (γεννήθηκε το 1831, Erdős αριθμός 7) ή ο Ferdinand Georg Frobenius (γεννήθηκε το 1849, Erdős αριθμό 3), ανάλογα με το ποια δημοσίευση θα επιλέξουμε για να μετρήσουμε τον αριθμό Erdős τους. Φαίνεται ότι μεγαλύτερες ιστορικές προσωπικότητες όπως ο Leonard Euler (γεννήθηκε 1707) δεν έχουν πεπερασμένο αριθμό Erdős.


Βιογραφικά για τον Erdős Pál
Ο Πολ Έρντος γεννήθηκε στη Βουδαπέστη, της Ουγγαρίας ως Erdős Pál στις 26 Μαρτίου το 1913. Καθώς τα αδέλφια του πέθαναν πριν γεννηθεί σε ηλικία 3 και 5 ετών αντίστοιχα, ήταν το μόνο παιδί της Άννα και τους Λάγιος Έρντος. Οι γονείς του ήταν αμφότεροι Εβραίοι μαθηματικοί μιας ζωντανής διανοητικά κοινότητας. Στην ηλικία των τριών ετών μπορούσε να υπολογίσει πόσα δευτερόλεπτα, είχαν ζήσει οι φίλοι της οικογένειας (Hoffman 1998).

Ο Erdős από νωρίς ήταν παιδί-φαινόμενο και γι’ αυτό σύντομα θεωρήθηκε μαθηματική διάνοια από τους συγχρόνους του. Το 1934, ολοκλήρωσε τη διδακτορική διατριβή του στα Μαθηματικά και πήγε στο Μάντσεστερ την ίδια χρονιά ως επισκέπτης λέκτωρ. Το 1938, αποδέχθηκε την πρώτη του θέση στην Αμερική ως υπότροφος στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον. Από τότε ανέπτυξε τη συνήθεια να ταξιδεύει. Δεν μπορούσε να μείνει επί μακρόν σε κάποιον τόπο, κάτι που τον χαρακτήρισε αμετάκλητα έως τον θάνατό του.

Ο Erdős ήταν ένας εξαιρετικά παραγωγικός μαθηματικός και ιδιαίτερα εκκεντρικός, έκανε όμως πολλές συνεργασίες και εργάστηκε σε προβλήματα Συνδυαστικής, Θεωρίας Γραφημάτων, Θεωρίας Αριθμών,  Ανάλυσης, Θεωρίας Προσεγγίσεων, Θεωρίας Συνόλων και Θεωρίας Πιθανοτήτων.

Εσείς τι αριθμό Erdős έχετε ;