Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2015

Χριστουγεννιάτικη Ποίηση

Η Θεία Γέννηση Του Σωτήρος Ημών Ιησού Χριστού!
- Σώσε τον Κόσμο Κύριε! Πεινάει! Κρυώνει! Πονάει!
Βλέπε, Άκου, Τον Κόσμο Δέσποτα! - Σε θέλει! Σ' Αγαπάει!
Πατέρα! - Παντοκράτορα! ΘΕΕ ΠΑΝΣΟΦΕ! ΠΑΝΤΟΓΝΩΣΤΗ!
ΘΕΕ Όλων των ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ! - Σωτήρ! Δημιουργέ! Και Πλάστη!
 Πάρε το Άδικο, από τη Γη! - Τον Άνθρωπο Ευλόγα!
ΔΩΣΕ Υγεία, Αρετή, Δουλειά, Σβήσε Πολέμων... Φλόγα!
ΦΕΡΕ σε Όλους μας ΘΕΕ - ΧΡΙΣΤΕ με την Θεία ΓΕΝΝΗΣΗ Σου
Χαρά - Ειρήνη - Προκοπή, Ελλάς. κι ο Ελληνισμός, Τ' Ουρανού ΠΑΙΔΙ Σου!
-  Δείξε! Στους Κυβερνήτες Όλου Του Κόσμου, Το Σωστό Δρόμο, Τον Σπουδαίο!
Πέστους πως «όλα τα Προβλήματα, Θα Λυθούν! κοντά Στον Γαλιλαίο!!!»
Άλλες λύσεις ΔΕΝ προχωράν ποτέ! - Λαέ Πιστέ Της ΕΛΛΑΔΑΣ.
Με Ομόνοια - Αγάπη - και Παιδιά Πολλά Πατρίς, Το Φως Αγιά Τριάδας!
Και Συ Θεοτόκε - Θεομήτηρ! Παναγιά και ΜΑΝΝΑ Των Μαννάδων!
Για την ΓΕΝΝΗΣΗ του Χριστού Μας - Δέξου από Μας, ΥΜΝΟΥΣ Πολλών Χιλιάδων!
ΕΣΥ Έφερες Χριστόν Του ΘΕΟΥ Υιόν! Απτόν Ουρανού Στη Γη Μας!
Τον Θεόν του Σύμπαντος! Θεάνθρωπον! Για να Μας Σώσει τη Ζωή Μας!!!
- Προσοχή - Ατανσιόν - Ατένσιον - Σκοπός μας δω στη Γη, Άνθρωποι Της Νιότης,
ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ! Και ΑΙΩΝΙΟΤΗΣ!
Για την Αθάνατη ΨΥΧΗ! Φίλε ΑΝΘΡΩΠΕ Πάντοτε Αγωνίσου!
Να Ζης Αγνά - Πιστά, Στη Γη! Για Να Σώσεις Αιωνίως! Την Ψυχή Σου!
Για να 'ρθει ο Παράδεισος! η Μεγάλη Ώρα! η Ευλογία!
Θα Έρθει πάλι Ο ΧΡΙΣΤΟΣ! - Έρχεται! Φτάνει Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ!
Και στους μεν Καλούς (ανθρώπους) ο ΚΡΙΤΗΣ θα πει «Δεύτε οι Ευλογημένοι...»
Στους δε Κακούς οι τα φαύλα πράξαντες.... Αιώνια Χαμένοι!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ - Ειρηνικά και Ευτυχή - Χρόνια Πολλά
Πίστις - Αγνότης - Αγάπη - Τιμή κι Εργα πάντα καλά!
Χριστός Γεννάται! Δοξάσατε! ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ!
Η Φύση και η Ελλάς ΠΑΤΡΙΣ, πάντα Αναγεννάται!
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ Στην Ιερουσαλήμ, Τους Έλληνες Ευλογεί!
Πρώτη δε στην Ευρώπη, μαθαίνει για Χριστιανική Ζωή.
Από τον Μέγα Παύλο! Τον Απόστολο Των Εθνών!
Που ΚΗΡΥΞΕ Πάνω Στην Ακρόπολη, για τον Υιόν Του ΘΕΟΥ, Τον ΧΡΙΣΤΟΝ!


Δημιουργός: ΙΩΑΝΝΗΣ Γεωργίου ΧΟΝΔΡΟΣ

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2015

Ερωτηματολόγιο Μαθηματικοφοβίας


Αγαπητοί φίλοι του "Μαθηματικά και άλλα πολλά",
το άρθρο μας, το οποίο εμφανίστηκε την προηγούμενη χρονιά στο περιοδικό "Στρατιωτική Επιθεώρηση" με τον τίτλο :
 Ο δράκος των παιδικών μας χρόνων ή απλά ... Μαθηματικοφοβία; μας πάει ένα βήμα παρακάτω.

Η έρευνά μας πάνω στη Μαθηματικοφοβία και στη σχέση των ανθρώπων με τα Μαθηματικά γενικότερα συνεχίζεται και η βοήθειά σας είναι απαραίτητη ώστε να μπορέσουμε να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας, πιο τεκμηριωμένα ... με ποιό τρόπο;

Απαντώντας σε ένα απλό ερωτηματολόγιο που θα βρείτε στη συνέχεια ... οι ερωτήσεις είναι γρήγορες και δεν θα ξοδέψετε περισσότερο από 5 μόλις λεπτά.

Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ εκ των προτέρων και περιμένουμε τις απαντήσεις σας ανώνυμα φυσικά !!! 

Ερωτηματολόγιο Μαθηματικοφοβίας

Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2015

Εμβρυϊκός Προγραμματισμός - Υπερσιτισμός της μητέρας και ανάπτυξη του εμβρύου

Το έμβρυο κατά την κύηση συμπεριφέρεται σαν αυξανόμενο σώμα, στοιχείο που αποδεικνύει ότι το θρεπτικό περιβάλλον στο οποίο εκτίθεται κατά τη διάρκεια της προγεννητικής περιόδου έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες για τη λειτουργία των νευρωνικών δικτύων που ρυθμίζουν την όρεξη και ως εκ τούτου τον τρόπο με τον οποίο θα διαχειρίζεται τη μετέπειτα ρύθμιση της ενεργειακής ισορροπίας ως ενήλικος οργανισμός. Αυτό έχει επιβεβαιωθεί από ένα ευρύ φάσμα επιδημιολογικών μελετών, οι οποίες δείχνουν ότι τα άτομα που εκτίθενται σε αυξημένη παροχή θρεπτικών συστατικών πριν από τη γέννηση έχουν αυξημένο κίνδυνο να γίνουν παχύσαρκα ως παιδιά και ενήλικες (Muhlhausler et al., 2006).
Η κατανάλωση τροφών που υπερβαίνει τις ενεργειακές ανάγκες των μητέρων κατά την κυοφορία συμβάλλει στη γέννηση υπέρβαρων απογόνων, μέσα από τη μόνιμη επίδραση της ικανότητας της ρύθμισης των οδών ελέγχου της κατανάλωσης τροφής και της όρεξης (προάγεται η λιπογένεση και παρεμποδίζεται η λιπόλυση, συσσώρευση τριγλυκεριδίων). Σε αυτή τη διαδικασία σημαντικό ρόλο παίζει ο τοξοειδής πυρήνας του υποθαλάμου μέσα από τη σύνθεση των αντίστοιχων νευροπεπτιδίων (νευροπεπτίδιο Υ και πεπτίδιο agouti-related, που προάγουν την όρεξη και η προπιομελανοκορτίνη και CART, που την περιορίζουν) και τη μεταφορά των σημάτων που συνδέονται με τη διατήρηση της ενεργειακής ισορροπίας. Σημαντικό ρόλο στην παραπάνω διαδικασία παίζουν επίσης η λεπτίνη, η γλυκόζη και η ινσουλίνη και οι αντίστοιχοι υποδοχείς τους στις περιοχές του εγκεφάλου, που ελέγχουν την ενεργειακή ισορροπία, μέσα από τη συμβολή τους στη δημιουργία των συνάψεων, στη μορφολογία των δενδριτών και την πλαστικότητα των νευρώνων (Alfaradhi και Ozanne, 2011). 
Ο υπερσιτισμός των μητέρων κατά την κυοφορία παίζει σημαντικό ρόλο στον επαναπρογραμματισμό των διατροφικών απαιτήσεων και των δύο οργανισμών (μητέρας – νεογνού) μετά τον τοκετό και στα αποθέματα λίπους στους απογόνους. Επίσης, συμβάλει στην μεταγενέστερη ανάπτυξη της παχυσαρκίας και του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Μια προσεκτική εξέταση του συστήματος ρύθμισης της πρόσληψης τροφής, και τα νευρικά δίκτυα που συμμετέχουν σε αυτό, αποκαλύπτει μερικούς από τους μηχανισμούς μέσω των οποίων η μητρική διατροφική κατάσταση μπορεί να επηρεάσει τους απογόνους και τις συμπεριφορές που συνδέονται με τη διατροφή τους (Nicolaïdis, 2008).
Ο υπερσιτισμός κατά την κυοφορία έχει επιπτώσεις τόσο σε ανθρώπους όσο και σε άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. Πρόσφατες μελέτες έχουν επικεντρωθεί στη συσχέτιση της μητρικής παχυσαρκίας και του διαβήτη κύησης με τις πιθανές αρνητικές επιπτώσεις στην ρύθμιση του μεταβολισμού στην μετέπειτα ζωή των απογόνων. Αυτές οι μελέτες έχουν αποκαλύψει μια σχέση μεταξύ μητρικής παχυσαρκίας και της έναρξης του μεταβολικού συνδρόμου στους απογόνους από την προγεννητική περίοδο, όπως και την συσχέτιση μεταξύ του μητρικού ΔΜΣ (δείκτης μάζας σώματος) και του διαβήτη κύησης με παχύσαρκους απογόνους (Boney et al, 2005). Όταν κατά την κυοφορία παρατηρείται μητρικός σακχαρώδης διαβήτης ή διαβήτης κύησης, το έμβρυο είναι υπεργλυκαιμικό και υπερινσουλιναιμικό κατά τα τέλη της ανάπτυξής του και η συγκέντρωση της λεπτίνης στο πλάσμα του αίματος κατά τον τοκετό αυξάνεται παράλληλα με την αύξηση της λιπώδους μάζας. Αυτά τα βρέφη έχουν αισθητά υψηλότερο κίνδυνο παχυσαρκίας στην παιδική και την ενήλικη ζωή τους σε σύγκριση με τα βρέφη των μη διαβητικών μητέρων (Muhlhausler et al., 2006).
Ένα άλλο επιδημιολογικό στοιχείο του μεταβολικού συνδρόμου που προκαλείται από τη μητρική υψηλή σε λιπαρά διατροφή είναι η αυξημένη αρτηριακή πίεση και η μειωμένη καρδιαγγειακή λειτουργία. Μελέτες έχουν αποδείξει ότι η προγεννητική έκθεση του νεογνού σε θρεπτικό περιβάλλον που υπερβαίνει τις διατροφικές ανάγκες του οργανισμού οδηγεί σε υπέρταση και σε αυξημένη εναπόθεση λιπώδη ιστού, καθώς και αντίσταση στην ινσουλίνη (Cottrell και Ozanne, 2008).
Τέλος, μια ακόμη αρνητική επίδραση τις υπερφαγίας σε όλα σχεδόν τα θηλαστικά είναι οι δραστικές μορφές οξυγόνου. Σε χαμηλή ή σε μέτρια συγκέντρωση μπορούν να έχουν ευεργετικές επιδράσεις στην άμυνα ως προς τους μολυσματικούς παράγοντες. Από την άλλη πλευρά, η αυξημένη παραγωγή καταλήγει σε οξειδωτικό στρες, μια επιβλαβή διαδικασία που μπορεί να οδηγήσει σε βλάβη των δομών των κυττάρων, λιπιδίων, μεμβρανών, πρωτεϊνών και του DNA (Valko et al., 2007). Διάφορες μελέτες έχουν δείξει ότι ο δείκτης οξειδώσεων σχετίζεται με την παχυσαρκία, την αντίσταση σε ινσουλίνη και με τον διαβήτη μέσω της παρεμπόδισης της ινσουλίνης. Οι εκφράσεις των γονιδίων που συνδέονται με το οξειδωτικό στρες είναι αυξημένες στον πλακούντα των παχύσαρκων γυναικών, όπως και στον εμβρυϊκούς σκελετικούς μύες. Η μητρική παχυσαρκία έχει αρνητικό αντίκτυπο στο θρεπτικό περιβάλλον της προγεννητικής περιόδου του εμβρύου, προκαλώντας αλλαγές της γονιδιακής έκφρασης και αντίσταση σε ινσουλίνη (Nishikawa et al, 2007).
Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι κατά την ενδομήτρια ζωή, υπό την επίδραση διαφόρων παραγόντων πάνω στο αναπτυσσόμενο έμβρυο, μπορεί να τροποποιηθεί η ανάπτυξη οργάνων και ιστών, η έκκριση ορμονών, η έκφραση γονιδίων κτλ. Τα αποτελέσματα αυτής της επίδρασης μπορεί να εκδηλωθούν αμέσως μετά την γέννηση του παιδιού, είτε αργότερα, ακόμα και στην ενήλικη ζωή. Επομένως είναι πολύ σημαντικό να ελέγχεται η διατροφή της μητέρας ώστε να προλαμβάνονται οι αρνητικές επιπτώσεις για την υγεία του εμβρύου.

Βιβλιογραφία

Alfaradhi M.Z., Ozanne S.E., 2011. Developmental programming in response to maternal overnutrition. Frontiers in genetics 2, 27.
Boney C.M., Verma A., Tucker R., Vohr B.R., 2005. Metabolic syndrome in childhood: association with birth weight, maternal obesity, and gestational diabetes mellitus. Pediatrics 115, e290–e296.
Cottrell E.C., Ozanne S.E., 2008. Early life programming of obesity and metabolic disease. Physiology & Behavior 94, 217–228.
Muhlhausler B.S., Adam C.L., Findlay P.A., Duffield J.A., McMillen I.C., 2006. Increased maternal nutrition alters development of the appetite-regulating network in the brain. FASEB Journal 20, 1257-1259.
Nicolaïdis S., 2008. Prenatal imprinting of postnatal specific appetites and feeding behavior. Metabolism Clinical and Experimental 57 (Suppl 2), 22-27.
Nishikawa T., Kukidome D., Sonoda K., Fujisawa K., Matsuhisa T., Motoshima H., Matsumura T., Araki E., 2007. Impact of mitochondrial ROS production in the pathogenesis of insulin resistance. Diabetes Research and Clinical Practice 77 (Suppl. 1), 161–164.
Valko M., Leibfritz D., Moncol J., Cronin M.T.D., Mazur M., Telser J., 2007. Free radicals and antioxidants in normal physiological functions and human disease. International Journal of Biochemistry and Cell Biology 39, 44–84.

Το συγκεκριμένο άρθρο, αποτελεί μέρος της Πτυχιακής Εργασίας του φοιτητή Κυριακόπουλου Αθανάσιου του Τμήματος Επιστήμης Ζωικής Παραγωγής & Υδατοκαλλιεργειών, του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών με τίτλο «Επίδραση του υπερσιτισμού κατά την κυοφορία στα κουνέλια στην εκδήλωση της συμπεριφοράς των απογόνων τους μετά τον απογαλακτισμό».

Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2015

Η εκπαίδευση στην εποχή των Τ.Π.Ε.

Με επιτυχία ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες του παιδαγωγικού συνεδρίου που πραγματοποιήθηκε το διήμερο 7 & 8 Νοεμβρίου στου Ίδρυμα Ευγενίδου.

Το συνέδριο διοργανώθηκε από το σύλλογο Νέο Παιδαγωγό και αφορούσε εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, κάθε ειδικότητας, φοιτητές, μεταπτυχιακούς φοιτητές, υποψήφιους διδάκτορες, διδάκτορες και ερευνητές.

Στόχος του συνεδρίου ήταν η παρουσίαση σύγχρονων προσεγγίσεων στην εκπαιδευτική πράξη και η ευαισθητοποίηση των εκπαιδευτικών σε θέματα διδακτικής μεθοδολογίας κι εναλλακτικών προσεγγίσεων. Η ανταλλαγή εμπειρίας και γνώσης από μάχιμους εκπαιδευτικούς καθώς και ο γόνιμος προβληματισμός και ο δημιουργικός εκπαιδευτικός διάλογος.

Εμείς το παρακολουθήσαμε, οι εντυπώσεις ήταν εξαιρετικές και επιφυλασσόμαστε για μια δυναμική συμμετοχή την επόμενη φορά.

Ρεβέκα Θεοδωροπούλου - M. Sc. Μαθηματικός
Αγγελική Στρατή - M.Sc. Μαθηματικός

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2015

Όταν στο όνειρο εισβάλλει η πραγματικότητα...

Μια φορά κι έναν καιρό, στη χιονισμένη κορυφή ενός νησιού, ζούσε σε ένα πέτρινο σπιτάκι μια καλή μαγείρισσα, η Λώρα Πασταφλώρα. Το σπίτι της Λώρας είχε μόνο τρία δωμάτια : ένα μικρό λουτρό, ένα υπνοδωμάτιο με τέσσερις κουκέτες και ένα τεράστιο σαλόνι με ενιαία κουζίνα.



Ο φούρνος της κουζίνας άναβε από το πρωί κι όλο το σπίτι μοσχομύριζε φρεσκοψημένο βούτυρο. Και κάθε λίγο ακουγόταν το μαχαίρι που έκοβε τα λαχανικά. Και τσακ, τσακ κόβονταν και τα μυρωδικά. Και χριτς χριτς καθαρίζονταν και τα φρούτα. Για ώρες ατέλειωτες η Λώρα δούλευε στο βασίλειό της και στόλιζε τα πιάτα της κουζίνας λες και σχεδίαζε πίνακες ζωγραφικής. 

Το απόγευμα, διάλεγε κάποιο από τα όμορφα φουστάνια της και ετοιμάζονταν να υποδεχθεί τους φίλους της που θα γέμιζαν το σαλόνι της με φωνές και δυνατά γέλια.
Μα ένα βράδυ, δε φάνηκε κανείς. Το ρολόι σήμανε οκτώ, μα δεν χτύπησε κανείς την πόρτα της Λώρας. Κι η Λώρα άρχισε να ανησυχεί. 

Μα τι να έπαθε ο φίλος της ο πυροσβέστης; Λες να έπιασε φωτιά στο δάσος και έτρεξε να σώσει την κατάσταση;
Και ο άλλος φίλος της, ο γιατρός; Τι να έπαθε; Λες να αρρώστησε βαριά κανένας παππούς και έπρεπε να συμπαρασταθεί στον ασθενή του;
Κι ο δικηγόρος; Αυτός, επειδή διάβαζε διαρκώς για τις υποθέσεις του ξεχνιόταν αρκετές φορές, μα τόσο πολύ, πότε δεν αργούσε!
Και η λατρεμένη φίλη της, η δασκάλα; Το σχολείο είχε τελειώσει εδώ και ώρα. Και τα μαθητούδια θα κοιμούνταν. Που στο καλό να ήταν κι αυτή;

Η Λώρα πήρε τη μεγάλη τσάντα της και τη γέμισε με αρκετά από τα ζεστά φαγητά της. Ύστερα, φόρεσε τις ισοθερμικές μπότες της, το χοντρό παλτό της, το μάλλινο καπέλο της και στο τέλος πέρασε στο λαιμό της το αγαπημένο της πλεκτό κασκόλ. Έριξε μια τελευταία ματιά στο χώρο και στριφογύρισε το πόμολο της πόρτας.

Δεν άργησε να φτάσει στην πλατεία του χωριού.  Και έμαθε τα νέα : 
Η δασκάλα, ο γιατρός, ο δικηγόρος και ο πυροσβέστης κατέβηκαν εκτάκτως από το βουνό με προορισμό το λιμάνι του νησιού. Δεν πρόφτασαν να την ειδοποιήσουν.
Ξύλινα σαπιοκάραβα στοιβαγμένα ταλαίπωρες ψυχές προερχόμενες από τα βάθη της Ανατολής, είχαν ριχτεί μες στην παγωμένη θάλασσα του Αιγαίου και χάριζαν απλόχερα κορμιά στου Άδη τα σοκάκια.



"Πρέπει να κατεβώ κι εγώ", φώναξε η Λώρα.
"Πρέπει να πάμε όλοι. Ας πλημμυρίσει η πόλη ανθρώπινο σφυγμό. Γιατροί και δικηγόροι, δάσκαλοι, μαθητές, διασώστες, βαθμοφόροι, μάνες, νοικοκυρές. Ο πόνος των ανθρώπων που ο πόλεμος γεννά, δε σβήνει, δεν ξεχνιέται, μονάχος δεν περνά.
Όλοι στο πλάι όλων, με ανοιχτή αγκαλιά, η αλληλεγγύη πάντα, ελπίδα θα γεννά..."

Ήρωες οι άνθρωποι που σώζουν ζωές!
Αριάδνη Δάντε


Οι εικόνες προέρχονται από το Διαδίκτυο. 

Ο άνθρωπος που νίκησε τον Χίτλερ με τα μαθηματικά

Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ είπε, κάποτε, για τον Άλαν Τούρινγκ ότι ήταν ο άνθρωπος που είχε τη μεγαλύτερη συνεισφορά στη νίκη των Συμμαχικών δυνάμεων, στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ακόμα κι έτσι, το όνομά του παραμένει σχετικά άγνωστο, στο ευρύ κοινό. Ποιος ήταν, λοιπόν, ο Βρετανός που κατάφερε να νικήσει τον Χίτλερ με τη δύναμη του μυαλού του;

Ο Άλαν Μάθισον Τούρινγκ γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου 1912, στο Λονδίνο. Το 1934, την ίδια χρονιά που στη Γερμανία ο Χίτλερ αναλάμβανε τον πλήρη έλεγχο και μαζί τον τίτλο Führer und Reichskanzler, ο Τούρινγκ έπαιρνε το πτυχίο του στα μαθηματικά από το King's College του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ. Εκ των υστέρων, το παραπάνω αποδείχθηκε κάτι περισσότερο από μία απλή σύμπτωση. Το 1935, σε ηλικία μόλις 22 ετών, ο Τούρινγκ κέρδισε μία θέση συνεργάτη στο King's College, χάρη στη διατριβή του, με την οποία απέδειξε το Κεντρικό Οριακό Θεώρημα. Το 1939 έλαβε διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, εισάγοντας την έννοια του υπέρ-υπολογισμού. Το 1939, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο κήρυξαν πόλεμο κατά της Γερμανίας. Μόλις ο Τούρινγκ είχε ολοκληρώσει τις σπουδές του στο ανώτατο επίπεδο, ξεκίνησε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. Ήδη, ο νεαρός αλλά καταξιωμένος μαθηματικός, δούλευε γα τη βρετανική κυβέρνηση, στη Σχολή Κώδικα και Κρυπτογράφησης (τη σημερινή GCHQ), και από την πρώτη στιγμή του Πολέμου, μετατέθηκε στο Μπλέτσλεϊ Παρκ. , υπό καθεστώς άκρας μυστικότητας, μία ομάδα λαμπρών επιστημόνων και ειδικών στην αποκρυπτογράφηση δούλευε για να σπάσει τον περιβόητο κώδικα Enigma, της ναζιστικής Γερμανίας.

H Enigma ήταν μία μηχανή κρυπτογράφησης που χρησιμοποιούσαν οι Ναζί, για να κρυπτογραφούν τα μηνύματά τους, κατά τη διάρκεια του πολέμου. Αν και ήδη από το 1932, Πολωνοί κρυπτολόγοι είχαν καταφέρει να αποκρυπτογραφήσουν μηνύματα τα οποία στέλνονταν με τον κώδικα Enigma, στα χρόνια που ακολούθησαν μέχρι την έναρξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, οι Ναζί είχαν καταφέρει να αναπτύξουν τις μηχανές που είχαν στη διάθεσή τους, σε σημείο ώστε οι Σύμμαχοι να βρεθούν ξανά στο σκοτάδι. Όσα κορμιά και αν έπεφταν στα πεδία των μαχών, οι Συμμαχικές δυνάμεις δεν θα μπορούσαν να ελπίζουν σε τελική νίκη επί του Άξονα, αν δεν κατάφερναν με κάποιον τρόπο να αποκτήσουν το πάνω χέρι στο "παιχνίδι" της κατασκοπίας και των πληροφοριών. Σε αυτό, ακριβώς, το "παιχνίδι", η συμβολή του Τούρινγκ και της ομάδας του έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Περνώντας τις εντυπωσιακές γνώσεις του από τη θεωρία στην πράξη, ο Τούρινγκ, μέχρι τα μέσα του 1940, είχε καταφέρει, μαζί με τον συνάδελφό του Γκόρντον Γουέλτσμαν, να αναπτύξει μία ηλεκτρομηχανολογική μηχανή η οποία έμεινε γνωστή ως η "Βόμβα" ("The Bombe"), η οποία ήταν, ουσιαστικά, μία βελτιωμένη εκδοχή της πολωνικής Bomba. Χάρη στη μαθηματική διάνοια του Τούρινγκ και τη Βόμβα, από το 1940, οι Σύμμαχοι μπορούσαν να έχουν πρόσβαση σε σημαντικές πληροφορίες για τις κινήσεις της ναζιστικής αεροπορίας, επιτυγχάνοντας, έτσι, να σχεδιάσουν τους τρόπους αντίδρασής τους, να γλιτώσουν ζωές από εναέριους βομβαρδισμούς και να προστατέψουν στρατηγικούς στόχους με επιτυχία.

Ο Τούρινγκ, παράλληλα με το παραπάνω επίτευγμα, ανέλαβε ένα πιο δύσκολο εγχείρημα: να αποκρυπτογραφήσει τον ακόμα πιο πολύπλοκο "Ναυτικό Enigma" - τον κώδικα που χρησιμοποιούσαν οι Ναζί για τις ναυτικές επικοινωνίες τους. Μέχρι τότε, τα ναζιστικά υποβρύχια είχαν αποδειχθεί "αγκάθι" στο πλευρό των Συμμάχων. Σύντομα, ο Βρετανός μαθηματικός εφηύρε την τεχνική Banburismus, η οποία αργότερα θα ονομαζόταν Διαδοχική Ανάλυση, για να βοηθήσει στο σπάσιμο του ναυτικού κώδικα. Το έκανε, όπως είπε, "επειδή κανένας δεν έκανε κάτι για το θέμα, και μπορούσα να το έχω όλο για τον εαυτό μου". Ο Τούρινγκ είχε αποκτήσει, ήδη, τη φήμη του "εκκεντρικού", δουλεύοντας στο Μπλέτσλεϊ Παρκ, χάρη σε κάποιες περίεργες συνήθειές του. Για παράδειγμα, συνήθιζε, όπως περιγράφει ο Τζακ Γκουντ, ένας από τους κρυπταναλυτές που δούλευαν μαζί του, "να δένει με αλυσίδες την κούπα του στους σωλήνες, για να μην του την κλέψει κανείς". Αυτή η εκκεντρικότητα του Τούρινγκ, πάντως, ίσως και να έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη νίκη των Συμμάχων επί της ναζιστικής Γερμανίας. Ακόμα και μετά τα παραπάνω εντυπωσιακά επιτεύγματα της ομάδας στο Μπλέτσλεϊ Παρκ, η δουλειά τους δεν είχε την υποστήριξη που ήταν απαραίτητη για να κάνει την κρίσιμη διαφορά στον Πόλεμο.

Στα τέλη του 1941, ο Άλαν Τούρινγκ, μαζί με τους Γκόρντον Γουέλτσμαν, Χιου Αλεξάντερ και Στιούαρτ Μίλνερ-Μπάρι, εξοργισμένοι από την έλλειψη βοήθειας, παρέκαμψαν την ιεραρχία, σπάζοντας στην πορεία όλους τους κανόνες, και έστειλαν μία επιστολή με αποδέκτη τον Βρετανό πρωθυπουργό, Ουίνστον Τσώρτσιλ. Με λίγα λόγια, με το γράμμα, στο οποίο ως πρώτος αποστολέας εμφανιζόταν ο Τούρινγκ, η μυστική ομάδα κρυπτογράφων του Μπλέτσεϊ Παρκ, έλεγε στον Τσώρτσιλ: αν θέλετε να κερδίσετε αυτόν τον πόλεμο, στείλτε μας βοήθεια. Όπως αποδείχθηκε αργότερα, το γράμμα ήταν ό,τι ακριβώς χρειαζόταν η ομάδα. Ο Τσώρτσιλ αντέδρασε θετικά, και όλα πήραν τον δρόμο τους.

Πηγή : pathfinder.gr

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2015

Η Κυρά της Ρω ... μια ηρωίδα στην περίοδο της κατοχής

Η Κυρά της Ρω (1890-1982) που το πραγματικό της όνομα ήταν Δέσποινα Αχλαδιώτη, υπήρξε μέλος της Αντίστασης κατά την περίοδο της κατοχής και επί 40 χρόνια περίπου (από το 1943 ως το θάνατό της) ύψωνε την ελληνική σημαία στην ακριτική νησίδα της Ρω κάθε πρωί και τη κατέβαζε με τη Δύση του ήλιου. Στη Ρω είχε εγκατασταθεί με τον άντρα της και την τυφλή μητέρα της από το 1924.

Η Ρω βρίσκεται 4 μίλια δυτικά από το Καστελόριζο και σε απόσταση 12 μιλίων από τις τoυρκικές ακτές. Ονομάζεται και Άγιος Γεώργιος, ή αρχαία Ρώγη ή Ρόπη. Το Καστελόριζο και τα γύρω νησιά είχαν γεμίσει πρόσφυγες. Στη Ρω ζούσαν τότε λιγοστές οικογένειες.  Άγονο μέρος, δεν ήταν για όλους. 

Η Δέσποινα με τον άντρα της δε δίστασαν. Παρέα με λίγα ζώα για να καλύπτουν τις ανάγκες τους, πήραν όσα υπάρχοντα είχαν και εγκαταστάθηκαν στη Ρω. Η πρώτη φορά που η Δέσποινα Αχλαδιώτου ύψωσε τη σημαία ήταν το 1927, όταν ξύπνησε ένα πρωί και είδε στην κορυφή του νησιού να κυματίζει η τουρκική σημαία. Πήγε στο σπίτι, άνοιξε το σεντούκι, πήρε ένα λευκό σεντόνι και μια γαλάζια κουρτίνα και έραψε τη γαλανόλευκη. Κατέβασε με τον άντρα της την τουρκική, τοποθετώντας στη θέση της τη νέα σημαία. 

Ο σύζυγός της έφυγε από τη ζωή το 1940. Το 1943 επέστρεψε στη Ρω από το Καστελόριζο όπου έμεινε για λίγο, παίρνοντας μαζί της την τυφλή μητέρα της. Δύο γυναίκες μόνες στην κατοχή. Ήταν τότε που άρχισε να υψώνει κάθε πρωί την ελληνική σημαία και να την κατεβάζει το βράδυ. 

Από τη Ρω προσέφερε υπηρεσίες σε στρατιώτες του Ιερού Λόχου. Με "δυνατή φωνή και γοργή περπατησιά", όπως αναφέρεται και στο βιβλίο της ζωής της από την Άννα Ιακώβου, "Η κυρά της Ρω", δεν εγκατέλειψε ποτέ το νησί, ακόμα κι όταν το Καστελόριζο, που βομβαρδίστηκε από τους Γερμανούς μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας, το 1943, ερήμωσε σχεδόν από τους κατοίκους του, εκ των οποίων οι περισσότεροι εξαναγκάστηκαν στο δρόμο της προσφυγιάς.

Η Δέσποινα Αχλαδιώτη βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών (1975), το Πολεμικό Ναυτικό, τη Βουλή των Ελλήνων, το Δήμο Ρόδου, την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και άλλους φορείς. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έστειλε ναυτικό άγημα και αντιπροσωπεία του ΓΕΝ στο Καστελόριζο όπου, στις 23 Νοεμβρίου 1975, της απένειμε το μετάλλιο για την πολεμική περίοδο 1941-1944 για τις «προσφερθείσες εθνικές υπηρεσίες της», όπως ανέφερε η απόφαση του Υπουργού Άμυνας.

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών, σε νοσοκομείο της Ρόδου, στις 13 Μαΐου του 1982. Η σορός της μεταφέρθηκε στην Ρω και ετάφη κάτω από τον ιστό όπου ύψωνε τη σημαία.

Πηγή : http://www.lifo.gr/https://el.wikipedia.org/

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2015

God vs Science ...

Επιστήμη και θρησκεία θεωρούνται δύο αντικρουόμενα αντικείμενα. Πολλοί πιστεύουν πως ανάμεσα σε επιστήμονες και ανθρώπους της εκκλησίας, υπάρχει μια ατελείωτη κόντρα.
Στην πραγματικότητα όμως δεν υπάρχει αυτή η έντονη κόντρα. Αντιθέτως, μάλιστα, πάρα πολλοί επιστήμονες αφιερώθηκαν στις επιστήμες τους επειδή ήθελαν να... εξερευνήσουν παραπάνω αυτό που πιστεύουν. Να βρουν όση παραπάνω λογική μπορούν στην ανεξήγητη ύπαρξη του θεού, φτάνοντας έτσι λίγο πιο κοντά του.
Η αντιπαράθεση μεταξύ επιστήμης και θρησκείας, ήταν αποτέλεσμα της ανήσυχης φύσης των επιστημόνων αλλά και των ακραία συντηρητικών αντιλήψεων της εκκλησίας. Οι μεν ήθελαν να εξηγήσουν, κυρίως στους εαυτούς τους, τον λόγο που πιστεύουν σε κάτι ανώτερο, ενώ οι δε θεωρούσαν... έγκλημα να «σκαλίζει» και να αμφισβητεί, κανείς αυτά που η εκκλησία θεωρεί ιερά.
Πλέον η εκκλησία έχει αναγκαστεί να παραδεχτεί την εγκυρότητα αλλά και την χρησιμότητα της επιστήμης. Μετά από χιλιάδες ανακαλύψεις από ανθρώπους που σε καμία περίπτωση δεν θεωρούνταν άθεοι, ο χώρος της εκκλησίας κατάλαβε πως δεν μπορεί πια να στέκεται εμπόδιο.
Ποιοι σπουδαίοι επιστήμονες ήταν βαθειά θρησκευόμενοι;
Νικόλαος Κοπέρνικος (1473-1543):Ο αστρονόμος που για πρώτη φορά παρουσίασε ένα μαθηματικά τεκμηριωμένο σύστημα που εξηγούσε πως οι πλανήτες γυρνούν γύρω από τον Ήλιο, διατηρούσε πολύ στενή επαφή με την εκκλησία. Μάλιστα από το 1497 και για λίγα χρόνια υπήρξε ιερέας σε καθολική εκκλησία. Οι δημοσιεύσεις του περί ηλιακού συστήματος παρουσιάστηκαν το 1533 στο Βατικανό, υπό την έγκριση του Πάπα.
Γαλιλαίος Γαλιλέι (1564-1642):Η κόντρα του Γαλιλαίου με την καθολική εκκλησία είναι από τις πιο χαρακτηριστικές διαμάχες επιστήμης και θρησκείας. Η δημοσίευση του για την μορφή και την λειτουργία του ηλιακού συστήματος... εξαγρίωσε τον Πάπα. Τα λεγόμενα του θεωρήθηκαν αντίθετα με αυτά της Βίβλου. Ο Γαλιλαίος ωστόσο, ήταν βαθειά θρησκευόμενος. Μάλιστα δήλωσε πως το έργο του είναι απλώς μια εναλλακτική ερμηνεία ων βιβλικών κειμένων, καθώς η Βίβλος είναι ολόσωστη.
Μπλεζ Πασκάλ (1623-1662):Ο Γάλλος επιστήμονας, πέρα από μαθηματικός και φυσικός, ήταν και θεολόγος. Παρόλο που άφησε πίσω του ένα σπουδαίο επιστημονικό έργο, στην διάρκεια της ζωής του αφιερωνόταν όλο και περισσότερο στην θεολογία. Εγραψε πολλά βιβλία, με γνωστότερο το «Pensées», αφιερωμένα στην πίστη του. Οι τελευταίες του λέξεις, πριν πεθάνει, ήταν «Μάκαρι ο θεός να μην με εγκαταλείψει ποτέ».
Ισαάκ Νεύτωνας (1642-1727):Το επιστημονικό έργο του Νεύτωνα είναι γνωστό. Πρόκειται για τον άνθρωπο που εξέλιξε όσο ελάχιστοι τον τομέα της φυσικής. Αυτό που δεν είναι τόσο γνωστό, είναι η βαθειά του πίστη. Ο Νεύτωνας θεωρούσε πως οι αριθμοί ήταν ένα μέσο να ανακαλύψει κανείς το πλάνο του θεού. «Το σύστημα του Ηλίου, των πλανητών, των κομητών δεν μπορεί παρά να είναι αποτέλεσμα μιας ανώτερης δύναμης» είχε γράψει, χωρίς όμως να ταυτίζεται με τις χριστιανικές αντιλήψεις.
Μάικλ Φάραντεϊ (1791-1867):Ένας από τους σημαντικότερους επιστήμονες του 19ου αιώνα, ο άνθρωπος που με το έργο του για τον ηλεκτρομαγνητισμό άλλαξε τα δεδομένα του πλανήτη, ήταν αφοσιωμένος χριστιανός. Μάλιστα υπήρξε και μέλος μιας εκ των πιο γνωστών χριστιανικών ομάδων στην Αγγλία.
Αλμπερτ Αϊνστάιν (1879-1955):Ο σπουδαίος φυσικός έχει φροντίσει με αρκετούς τρόπους να δείξει την πίστη του προς τον θεό. «Ο θεός δεν παίζει ζάρια» είχε δηλώσει για να εναντιωθεί στην αρχή της αβεβαιότητας. Ο Αϊνστάιν προσπαθούσε με κάθε τρόπο να συνδέσει θρησκεία και επιστήμη. «Η επιστήμη χωρίς την θρησκεία είναι κουτσή. Η θρησκεία χωρίς την επιστήμη είναι τυφλή» είχε πει χαρακτηριστικά.
Φυσικά, υπήρξαν και επιστήμονες που ποτέ δεν μπόρεσαν να αποδεχτούν την ύπαρξη μιας ανώτερης δύναμης, χωρίς αυτή να αποδεικνύεται αυστηρά. Ένας από αυτούς ήταν ο Μπέρτραντ Ράσελ, που σε δηλώσεις του είχε εναντιωθεί άμεσα στον Χριστιανισμό.
Πηγή : ekklisiaonline.gr

Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015

... αγαπώ εκείνους που αγαπούν τη ζωή …


Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις. Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό,να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές.Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές… Να περιμένεις μεγάλες στιγμές. Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.

Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου,την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου. 

Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά. Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα. Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς…

Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου. Μα κάθε μέρα αποτυγχάνω. Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη Ζωή. Που η λύπη τους είναι η δύναμή τους. Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα,γιατί δεν μαθαίνονται όλα. Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα.

~ Απόσπασμα από  "Το παράπονο" του Οδυσσέα Ελύτη

Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2015

Το καινούργιο πεντάγωνο

Ενδιαφέροντα νέα για τους μαθηματικούς – αλλά και για τους αρχιτέκτονες, τους σχεδιαστές, τους βιοχημικούς και όχι μόνο – έρχονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον ανακάλυψαν έναν νέο τύπο πενταγώνου ο οποίος μπορεί να επιστρώσει πλήρως ένα επίπεδο. 

Η ανακάλυψη προσφέρει μια ακόμη απάντηση σε ένα πρόβλημα που απασχολεί την επιστήμη των Μαθηματικών εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα: τα νέο σχήμα είναι το 15ο που έρχεται να προστεθεί στη σειρά των πενταγώνων που έχουν τη συγκεκριμένη ιδιότητα, ύστερα από τριάντα χρόνια απουσίας της παραμικρής προόδου στον συγκεκριμένο τομέα.

Επίστρωση επιπέδου

Στην καθημερινή πρακτική μας μια πλακόστρωση δεν είναι απαραίτητο να δίνει έμφαση στην παραμικρή λεπτομέρεια ούτε να χαρακτηρίζεται από τελειότητα. Για τη Γεωμετρία όμως η έννοια της επικάλυψης ή επίστρωσης επιπέδου σημαίνει ότι τα σχήματα που θα τοποθετηθούν το ένα πλάι στο άλλο για να καλύψουν το επίπεδο – δηλαδή, θα λέγαμε, οι «πλάκες» – δεν θα πρέπει να αφήνουν κενά μεταξύ τους ούτε να επικαλύπτουν το ένα το άλλο. Χάριν της οικοδομικής χρησιμότητάς της και όχι μόνο η γεωμετρική «πλακόστρωση», τόσο στο επίπεδο όσο και στον χώρο, έχει απασχολήσει τα μεγαλύτερα πνεύματα από την αρχαιότητα: οι Πυθαγόρειοι, ο Πλάτων, ο Ευκλείδης και ο Αρχιμήδης έχουν ασχοληθεί με αυτήν και με τα στερεά που μπορούν να την επιτύχουν ενώ άλλοι λαμπροί μαθηματικοί τούς ακολούθησαν μεταγενέστερα σε αυτό το έργο.

Έτσι λοιπόν είναι σήμερα γνωστό ότι όλα τα τρίγωνα και τα τετράπλευρα μπορούν να επιστρώσουν άψογα ένα επίπεδο, χωρίς κενά και αλληλοεπικαλύψεις. Από εκεί και πέρα ωστόσο αρχίζουν τα προβλήματα. Κανένα κανονικό (δηλαδή ίσων πλευρών και γωνιών) πολύγωνο με περισσότερες από τέσσερις πλευρές δεν μπορεί να προσφέρει πλήρη επικάλυψη του επιπέδου ενώ τα μη κανονικά πολύγωνα εμφανίζονται εν πολλοίς εξίσου ακατάλληλα. Έχει αποδειχθεί ότι κανένα μη κανονικό επτάγωνο, οκτάγωνο ή πολύγωνο με περισσότερες πλευρές δεν μπορεί να προσφέρει την επιθυμητή επίστρωση ενώ υπάρχουν μόνο τρία κυρτά εξάγωνα που μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο. Το ζήτημα των μη κανονικών πενταγώνων που μπορούν να επιστρώσουν ένα επίπεδο παραμένει ανοιχτό και η αναζήτηση αυτών των σχημάτων αποτελεί πεδίο της μαθηματικής έρευνας εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα – περιλαμβάνεται μάλιστα στα 23 προβλήματα του Χίλμπερτ.

Το δέκατο πέμπτο πεντάγωνο

Ο πρώτος που ανακάλυψε πέντε πεντάγωνα (ή, για να είμαστε ακριβέστεροι, πέντε τύπους κυρτών πενταγώνων) που μπορούν να επιστρώσουν ένα επίπεδο ήταν ο Γερμανός Καρλ Ράινχαρτ το 1918. Οι επόμενες εξελίξεις στο συγκεκριμένο πεδίο άρχισαν να σημειώνονται πενήντα χρόνια αργότερα, όλες από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1968, ο Ρίτσαρντ Μπράντον Κέρσνερ παρουσίασε τρία ακόμη τέτοια πεντάγωνα ενώ το 1975 ο Ρίτσαρντ Τζέιμς πρόσθεσε άλλο ένα στην ομάδα. Ταυτόχρονα η Μάρτζορι Ράις, νοικοκυρά και ερασιτέχνης μαθηματικός, εφήρμοσε μια δική της μέθοδο για να ανακαλύψει, την ίδια χρονιά και τις αμέσως επόμενες, τέσσερα ακόμη πεντάγωνα του είδους. Το 1985 ο Ρολφ Στάιν περιέγραψε το δέκατο τέταρτο.


Το δέκατο πέμπτο πεντάγωνο που μπορεί να επιστρώσει ένα επίπεδο.

Τώρα, τριάντα χρόνια μετά, ο Κέισι Μαν, η Τζένιφερ Μακ Λάουντ και ο Ντέιβιντ Φον Ντεράου από το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον στο Μπόθελ παρουσίασαν τον δέκατο πέμπτο τύπο, ένα «ολοκαίνουργιο» κυρτό πεντάγωνο που ικανοποιεί όλες τις απαιτήσεις της επίστρωσης επιπέδου. Η ανακάλυψη έγινε με τη βοήθεια ενός ειδικού υπολογιστικού προγράμματος που σχεδίασε ο φοιτητής Ντέιβιντ Φον Ντεράου και θεωρείται εξαιρετικά σημαντική – οι ίδιοι οι ερευνητές ανέφεραν ότι για τον κόσμο των Μαθηματικών ισοδυναμεί κατά κάποιον τρόπο με την ανακάλυψη ενός νέου σωματιδίου στη Φυσική.

Ωραίο πρόβλημα με πολλές εφαρμογές

«Το πρόβλημα της ταξινόμησης των κυρτών πενταγώνων που μπορούν να επιστρώσουν το επίπεδο είναι ένα ωραίο μαθηματικό πρόβλημα το οποίο είναι αρκετά απλό στην έκφρασή του ώστε να το καταλάβουν ακόμη και τα παιδιά αλλά η λύση του μας διαφεύγει εδώ και περισσότερο από εκατό χρόνια» δήλωσε ο Κέισι Μαν, επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον στο Μπόθελ, στην εφημερίδα «The Guardian».

Όπως πρόσθεσε η μελέτη του συγκεκριμένου προβλήματος είναι επίσης ενδιαφέρουσα γιατί έχει πολλές και ευρείες εφαρμογές, από τον δομικό σχεδιασμό και τον σχεδιασμό γενικότερα ως τη βιολογία, τη βιοχημεία και την ιατρική. «Πολλές δομές που βλέπουμε στη φύση, από τους κρυστάλλους ως τους ιούς, αποτελούνται από δομικά στοιχεία τα οποία ενώνονται υπακούοντας στη γεωμετρία και άλλες δυναμικές για να σχηματίσουν μια μεγαλύτερης κλίμακας δομή» εξήγησε.

Αυτά είναι τα 15 πεντάγωνα που έχουν
 ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα

Πηγή : www.mathcom.gr

Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2015

Το διαβάσατε ; Ε τότε μπορείτε να το φυτέψετε ...

Ένας μικρός εκδότης βιβλίων στην Αργεντινή δημιούργησε ένα βιβλίο που μπορεί αφού τελειώσει η ανάγνωση του να φυτευτεί και να γίνει ένα δέντρο. Ο εκδοτικός οίκος, Pequeño Editor, λέει ότι αυτό είναι “ένα βιβλίο που επιστρέφει στη φύση ότι πήρε” και ότι είναι το “πρώτο βιβλίο που μπορεί να φυτευτεί αφού το διαβάσετε.”

Το έργο, που ονομάζεται Tree Book Tree, χρησιμοποιεί το χαρτί χωρίς οξέα εμποτισμένα με σπόρους Jacaranda, είδος δέντρου της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής. Τυπώνεται από βιοδιασπώμενο μελάνι.
Ο τίτλος του βιβλίου είναι “Mi papá estuvo en la selva” (Ο πατέρας μου ήταν στη ζούγκλα), από Gusti Llimpi και Anne Decis. Είναι η αληθινή ιστορία ενός νεαρού αγοριού στη ζούγκλα του Εκουαδόρ. Η ιστορία έχει ένα ισχυρό οικολογικό μήνυμα, ένα μήνυμα που υπογραμμίζεται από τη φύτευση του ίδιου του βιβλίου αντί να το πετάξει..

Τα βιβλία προέρχονται από τα δέντρα. Σήμερα ένα δέντρο μπορεί να δημιουργηθεί από ένα βιβλίο.



Ψάχνοντας στην Πυθωνία

Ο Απόστολος ξεκινά το ταξίδι του στη ζούγκλα της Πυθωνίας, για να βρει τους χαμένους θησαυρούς της θείας Μνήμης. Στο χέρι του κρατά τα πέντε μαγικά κουβαδάκια που θα τον βοηθήσουν να μαζέψει τα χαμένα αντικείμενα της θείας του. Στη διαδρομή του συναντά ένα λιοντάρι, μια καμηλοπάρδαλη, μια μαϊμού, μια ζέβρα και έναν πύθωνα. Και αντί να φοβηθεί, ζητά από τους νέους του φίλους να τον βοηθήσουν στην αναζήτηση. Όμως πρέπει να προσέξουν! Κάθε κουβαδάκι χρειάζεται το δικό του περιεχόμενο! 

Θα καταφέρουν να βρουν τα χαμένα αντικείμενα της θείας Μνήμης και να τα βάλουν στη σωστή θέση; Μαθαίνουμε το σκοπό των μεταβλητών στις γλώσσες προγραμματισμού εξασκώντας τη μνήμη μας και λύνοντας απλές μαθηματικές ασκήσεις.

Πηγή : http://www.biblionet.gr

Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2015

Μαθηματικός χωρίς να το ξέρει !!!

Η ομάδα ΘΑΛΗΣ + ΦΙΛΟΙ διοργάνωσε μια σειρά διαλέξεων και ομιλιών. Μαθηματικοί, φυσικοί, ιστορικοί τέχνης, εικαστικοί και συγγραφείς προσεγγίζουν, με απρόβλεπτο τρόπο, τους δεσμούς και τις ποικίλες σχέσεις που συνδέουν τα μαθηματικά και, γενικότερα, την επιστήμη με την τέχνη και την αφήγηση.
Πριν λίγο καιρό, ο συγγραφέας και μαθηματικός Τεύκρος Μιχαηλίδης μίλησε στο Μουσείο Ηρακλειδών για τη στενή σχέση της τέχνης του χαράκτη M.C.Escher με τα μαθηματικά.
Η διάλεξη είχε τίτλο: «M.C. Escher : μαθηματικός χωρίς να το ξέρει».


O M.C. Escher θεωρείται, δικαίως, ως ο χαράκτης που οι ιδέες και οι δημιουργίες του έχουν τη μεγαλύτερη συνάφεια με τα μαθηματικά. Ωστόσο, ο ίδιος επανειλημμένα είχε δηλώσει ότι δεν κατανόησε ποτέ τα μαθηματικά, ούτε ως μαθητής, ούτε αργότερα όταν στις παρέες του συγκαταλέγονταν μερικοί από τους κορυφαίους μαθηματικούς του εικοστού αιώνα.
Στην παρουσίαση της Παρασκευής ο Τεύκρος Μιχαηλίδης επιχείρησε να ερμηνεύσει αυτή τη «λανθάνουσα» μαθηματική ιδιοφυΐα που χαρακτηρίζει το έργο του Escher, και να πλησιάσει την τέχνη του από τη σκοπιά του μαθηματικού. Η παρουσίαση έγινε στην κατάμεστη από κόσμο αίθουσα του Μουσείου Ηρακλειδών, όπου φιλοξενούνται και μερικά από τα σημαντικότερα έργα του καλλιτέχνη.

Δείτε παρακάτω ολόκληρη τη διάλεξη ... 



Πηγή : Μαθηματική Κοινότητα, ΘΑΛΗΣ + ΦΙΛΟΙ