Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2016

Οι Ευφημισμοί και η Ανατομία της Γραφής

Ένας τομέας της έρευνας ειδικών φιλολόγων για τα συστήματα της γραφής (ιδεογραφία, εικονογραφία, σφηνοειδής, ατελής φθογγογραφία, ελληνική αλφαβητική γραφή και συνέχεια) είναι και η κατεύθυνση προς την οποία γίνεται η γραφή, Παραδείγματος χάριν, η προς τα δεξιά γραφή της Ελληνικής γλώσσας καθιερώθηκε οριστικά τον 5° π.Χ. αιώνα. Μέχρι τότε είχε διέλθει όλες τις γνωστές παραλλαγές εκτός της καθέτου εκ των άνω προς τα κάτω που ήταν συνήθης στις γραφές της Ανατολικής Ασίας.

Η γραφή προς τα δεξιά λεγόταν «ες ευθύ», θεωρήθηκε ως ορθότερη και επικράτησε τελικά λόγω δημοφιλίας.

Η γραφή εκ δεξιών προς τα αριστερά λεγόταν «επί τα λαιά», (λαιός είναι ο αριστερός και λατινιστί laevus: ο αριστερός, ο σκαιός και ο ανεπιτήδειος,
λαφός = αριστερόχειρας και λαίφα: η ασπίδα, γιατί συνήθως φερόταν δια της αριστεράς).

Η γραφή αυτή χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα από τους Έλληνες και δη για απλές φράσεις και σύντομα κείμενα, ήταν όμως διαδεδομένη και συνήθης γραφή για τη σημιτική γλώσσα και όλες τις παράγωγές της, υιοθετήθηκε δε από την Αραβική και όλες τις παραλλαγές της και όλος ο Μουσουλμανικός κόσμος σήμερα γράφει «επί τα λαιά».

Στην Ελλάδα για κάποιο διάστημα, εκεί στους χρόνους των μεγάλων επών χρησιμοποιήθηκε και η μικτή γραφή, από δεξιά προς τα αριστερά, πάλι προς τα δεξιά και συνέχεια η οποία ονομάστηκε πολύ παραστατικά «βουστροφηδόν» για την ομοιότητά της με την κίνηση του αροτριώντος βοδιού.

Τελικά επεκράτησε η γραφή «ες ευθύ» σαν η ορθή γραφή.

Τι σημαίνει όμως ορθή γραφή;

Δεν είναι πράγματι λίγες οι φορές που ψάχνουμε να ερμηνεύσουμε πολλά φαινόμενα με πολύπλοκο διανοητικό ή μεταφυσικό τρόπο, ενώ αυτά έχουν απλές φυσικές αιτίες.

Παραδείγματος χάριν, το κυρίαρχο δεκαδικό αριθμητικό σύστημα προέκυψε επειδή ακριβώς έχουμε δέκα δάχτυλα.

Επίσης, όταν σύρουμε μια ευθεία γραμμή στον πίνακα θα μας προκύψει ελαφρώς κυρτή προς τα κάτω και όχι απολύτως ευθεία. Ο λόγος είναι ότι αυτή η γραμμή είναι ο γεωμετρικός τόπος των σημείων που διαγράφονται από κινούμενη σταθερού μήκους ακτίνα (το χέρι μας) και από σταθερό κέντρο (που είναι το ακρώμιον μας), δηλαδή κύκλος. Για να προσεγγίσουμε την ευθεία πρέπει λοιπόν να κάνουμε συνεχείς γεωμετρικές επανορθώσεις.

Η προς τα δεξιά γραφή δεν έχει όμως σχέση μόνο με τη γεωμετρία της κίνησης του δεξιού χεριού, αλλά ταυτόχρονα με μια ψυχική αιτία: η γραφή, όπως άλλωστε και ο λόγος, εκπορεύεται, εκτοξεύεται, εξωτερικεύεται, άρα κατευθύνεται προς τα δεξιά στην κυριαρχική πλειονότητα του των δεξιόχειρων.

Το ίδιο συνέβαινε και στα στρατιωτικά. Το αριστερό χέρι κράταγε άμυνα με την ασπίδα (γι’αυτό και ο όρος «επ' ασπίδα» σήμαινε προς τα αριστερά) και το δεξιό χέρι ήταν αφοσιωμένο στην επίθεση.

Η κυριαρχία του δεξιού ήταν ανέκαθεν καθολική τόσο που να δημιουργήσει την έννοια των ευφημισμών αλλά και μιαν αποστροφή, ακόμη και ενοχή για οτιδήποτε αριστερό. Το αριστερό έγινε το δυσοίωνο, το απευκτέο, το ακατάλληλο. Όλα να πάνε δεξιά, μπες με το δεξί, τον έχει δεξί του χέρι. Κι όχι μόνο στην Ελληνική. Βενιαμίν στα Εβραϊκά σημαίνει «τυχερός» δηλ. ο γιος του δεξιού χεριού.

Για το αριστερό όλα κακά και μαύρα. Είναι δε πολύ πιθανό η βλάχικη λέξη «λάιου» για το μαύρο αρνί να έχει καταγωγή την ελληνική λέξη «λαιόν»!

Δημιούργησε έτσι η λαϊκή φαντασία τους ευφημισμούς για να εξορκίσει και να μπορεί να αρθρώνει κακές, δυσοίωνες και αριστερές λέξεις.

Έτσι έγινε η Μαύρη θάλασσα Εύξεινος Πόντος, το ξίδι γλυκάδι, η Ερινύες Ευμενίδες, οι αρρώστιες μελένιες, οι νεράιδες καλοκυράδες κ.ο.κ.

Αριστερός ήταν πάντα ο κακά προμηνύων, γιατί οι οιωνοσκόποι έβλεπαν προς το βορρά, οπότε είχαν προς αριστερά τα ερχόμενα από τη δύση, δηλαδή όχι τα αίσια.

Αναγκάστηκαν λοιπόν να τα ευφημίσουν και είπαν το αριστερό «ευώνυμο». Η λέξη «αμφιδέξιος» είναι κι αυτή γεμάτη προκατάληψη, προκατάληψη η οποία φαίνεται ότι είναι πανάρχαια. Σχεδόν όλα τα αποτυπώματα στους τοίχους των σπηλαίων είναι του αριστερού χεριού που σημαίνει ότι οι παλαιολιθικοί ζωγράφιζαν με το δεξί.

Παντού λοιπόν η κυριαρχία του δεξιού (κατά ποσοστό 96%) εκτός από ένα σημείο: το αριστερό και κυρίαρχο ημισφαίριο του εγκεφάλου, που από εκεί ξεκινούν όλα.

Πηγή : Εφημερίδα Σαμιακή (06/09/10)
Άρθρο του κ. Παπαδημητρίου Μιχάλη

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

Εκπαιδευτικός – μαθητής : ένα εκπληκτικό ζευγάρι

Το δίδυμο εκπαιδευτικός – μαθητής ίσως να είναι το πιο σπουδαίο θεσμικό και ανθρωπιστικό ταυτόχρονα ζευγάρι που έχει δημιουργήσει η κοινωνία. Και να γιατί. Είναι το μοναδικό ζευγάρι που διατηρεί αμείωτη τη λάμψη του στο διάβα των αιώνων, αρκεί να δούμε τη διαρκή ακτινοβολία της σχολικής αίθουσας όταν όλοι οι θεσμοί έρχονται και παρέρχονται και πάντως αλλάζουν το περιεχόμενό τους ανάλογα με τα σημάδια των καιρών. Είναι το μοναδικό ζευγάρι που διαμορφώνεται κυρίως από τις πρωτογενείς και από τις ευγενέστερες ανάγκες του ανθρώπου, αρκεί να σκεφτούμε ότι η σύστασή του εδράζεται στην απορία του ανθρώπου για τον κόσμο και για τον εαυτό του.

Είναι το μοναδικό ζευγάρι που αναζητάει συστηματικά και υπεύθυνα το «θησαυρό που κρύβει κάθε παιδί μέσα του» και παράλληλα προσβλέπει και επιδιώκει τη δημιουργία του μέλλοντος με τον πιο συστηματικό και αποτελεσματικό τρόπο, αφού η σχέση του θεμελιώνεται στο μέγα ζήτημα της γνώσης και της μάθησης, στην εγκαθίδρυση της σχέσης του ανθρώπινου βλαστού με την πραγματικότητα!

Το περιεχόμενο της θεσμικής του σύστασης του ζευγαριού είναι πλούσιο και ποικιλόμορφο. Εδώ τίθεται η μέγιστη ευθύνη της πολιτιστικής μεταβίβασης, της καλλιέργειας της πνευματικής ελευθερίας και του στοχασμού, της διαπαιδαγώγησης στην έννοια της αρετής, της προαγωγής της δίψας για μόρφωση σ’ όλη μας της ζωή. Εδώ συγκροτείται ο πυρήνας της επαγγελματικής εξέλιξης των νέων και της κοινωνικοποίησής τους και της σύστασης των ποικίλων ανθρώπινων σχέσεων. Γι’ αυτό η Μ. Μοντεσσόρι θα σημειώσει με το μοναδική παιδαγωγική της σύλληψη ότι «ο ρόλος του εκπαιδευτικού είναι συγκρίσιμος με εκείνον του ήλιου, γιατί είναι αυτός που φωτίζει εκείνα που πριν ήσαν αθέατα».

Και απ’ εδώ αφορμάται το μη θεσμικό και συνάμα ουμανιστικό περιεχόμενο της σχέσης αυτού του ζευγαριού. Γιατί η παιδαγωγική σχέση είναι αυθεντική διανθρώπινη σχέση, που δεν συνάπτεται με καμιά άμεση οικονομική αναφορά, που δεν έχει κρυφές και ανομολόγητες σκοπιμότητες, που ο γαλαξίας της φωτίζει τη ζωή του ίδιου του ανθρώπου. Η παιδαγωγική σχέση είναι ένα πανηγύρι της ζωής. Είναι ένα παιχνίδι με τον χρόνο. Αρκεί να αναλογιστούμε ότι η όλη εκπαιδευτική λειτουργία συνυφαίνει τη μεταβίβαση του φορτίου του παρελθόντος ενός πολιτισμού με την ανίχνευση και τη δημιουργία βασικών κρυσταλλώσεων του απροσδιόριστου μέλλοντος. Υπάρχει έστω θεωρητική περίπτωση να υπάρξει άλλο επάγγελμα στον αιώνα τον άπαντα που να μπορεί να χαρακτηριστεί ως λειτούργημα / επάγγελμα άσκησης καθηκόντων «πνευματικών γονέων»;


Από τη διαμαρτυρία του μικρού παιδιού στο Δημοτικό σχολείο ότι τον πείραξε ο τάδε συμμαθητής ή ότι δεν τον παίζουν στο ποδόσφαιρο μέχρι την «εξομολόγηση» των κρυφών ονείρων ή και ακόμα και των πιο προσωπικών φαντασιώσεων των μαθητών / μαθητριών στον καθηγητή / στην καθηγήτρια που έχουν αδυναμία στο Λύκειο καταδεικνύεται η βαθιά σχέση των δύο πλευρών του παιδαγωγικού ζευγαριού και αναδύεται η θεμελίωση μιας ουσιαστικής επικοινωνίας που δύσκολα τη συναντάει κανείς στο όλο στερέωμα των αλλοτριωμένων κοινωνικών λειτουργιών μας.

Και δεν υπάρχει άνθρωπος – χρόνια πολλά μετά την αποχώρησή του από το σχολείο – που δεν θα έχει στη μνήμη της ψυχής του τουλάχιστον έναν δάσκαλο ή μια δασκάλα, έναν καθηγητή ή μια καθηγήτρια γιατί τον επηρέασε γόνιμα και δημιουργικά στο ξεκίνημα της κοινωνικής του ζωής, στο να ανοίξει τους δικούς του δρόμους στην επαγγελματική του εξέλιξη. Και είναι αυτό το φορτίο πάντα μεγάλο και πάντα γοητευτικό για τον παιδαγωγό. Μπορεί να ομολογηθεί μέσα από μια διαπίστωση και μια ερώτηση. «Ως εκπαιδευτικός πρέπει κάθε μέρα να στρέφομαι προς τους μαθητές και το λειτούργημά μου με την αίσθηση μιας νέας αρχής, γεμάτη αιώνια αβεβαιότητα. Τι θα μπορούσε να είναι πιο ενδιαφέρον;» (A. Hargreaves & M. Fullan, (1995), H εξέλιξη των εκπαιδευτικών, Αθήνα: Πατάκης, σ. 265).

Ο εκπαιδευτικός μπορεί να είναι «απέναντι» από τον μαθητή / την μαθήτρια, αλλά οφείλει να είναι και δίπλα τους αίροντας το συμβολικό χαρακτήρα της μετωπικής διδασκαλίας. Και όχι μόνο αυτό. Κατ’ ουσίαν δάσκαλος και μαθητής αλλάζουν διαρκώς τους ρόλους τους, τη μια στιγμή έχει την ευθύνη των ερωτήσεων ο δάσκαλος και την ευθύνη των απαντήσεων ο μαθητής και αμέσως μετά το σκηνικό θα ανατραπεί, τη μια στιγμή ο μαθητής μαθαίνει από τον εκπαιδευτικό και αμέσως μετά θα είναι ο εκπαιδευτικός που θα μαθαίνει από τον μαθητή για τον τρόπο που μαθαίνει ο μαθητής για να τον εντάξει δημιουργικά στον τρόπο διδασκαλίας του.

Και αν κάποιος εκπαιδευτικός έχει το θείο χάρισμα του στοχασμού και της μαιευτικής – του δασκάλου όλων των Ελλήνων και του Δυτικού πολιτισμού, του Σωκράτη -, τότε θα πλέκεται η διδασκαλία με ερωτήσεις και απαντήσεις και θα ανοίγουν τους δρόμους της γνώσης και θα οδηγούνται στην αλήθεια μαζί δάσκαλος και μαθητής. Υπάρχει πιο όμορφο «συμβάν» απ’ αυτό το οδοιπορικό της μάθησης και της αγωγής;

Άρθρο του Νίκου Τσούλια

Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016

Ο Πολύχρωμος και Μαγευτικός Κόσμος των Φρακταλς (Fractals)

Τα μαθηματικά αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας, υφαίνουν το φάσμα του κόσμου μας! Αναρωτηθήκατε ποτέ αν η τέχνη μπορεί να γεννηθεί μέσα από τα μαθηματικά; Η μουσική είναι σίγουρα ένα απτό παράδειγμα, αλλά τι συμβαίνει με τη ζωγραφική;

Και όμως τα μαθηματικά μπορούν να σχεδιάσουν πολύ όμορφες και πολύπλοκες εικόνες, οι οποίες ονομάζονται “Φράκταλ”. Τεχνικά και σημασιολογικά υπάρχουν πάρα πολλοί ορισμοί στο ίντερνετ για την εξήγηση τους, αλλά πρακτικά δημιουργούνται από την επανάληψη ενός ή περισσότερων μαθηματικών εξισώσεων (κανόνων) οι οποίοι είναι συνήθως απλοί. Ακούγετε εύκολο,  αλλά ακόμα και με τους πιο απλούς διαθέσιμους κανόνες, χρειάζονται εκατομμύρια επαναλήψεις για να προκύψει μία εικόνα!

Οι υπολογιστές είναι εδώ για να μας λύσουν τα χέρια, δημιουργώντας αυτές τις εικόνες σε μερικά μόλις δευτερόλεπτα! Αυτό που μας λείπει λοιπόν είναι ένα κατάλληλο πρόγραμμα και αρκετή φαντασία. Από προγράμματα, άλλο τίποτα, το ίντερνετ έχει χιλιάδες προγράμματα για αυτό το σκοπό.

Σήμερα θα παρουσιάσουμε ένα τέτοιο πρόγραμμα, που τυγχάνει να έχει υλοποιηθεί από έναν Έλληνα επιστήμονα, τον κ. Χρήστο Καλονάκη, Μηχανικό Ηλεκτρονικών Υπολογιστών. Το πρόγραμμα ονομάζεται FractalZoomer και βασικός του στόχος είναι να συνδυάσει όσο το δυνατόν περισσότερο τις λειτουργίες όλων των διαθέσιμων προγραμμάτων που μπορεί να βρει κανείς. Έχει υλοποιηθεί ώστε να είναι εύκολο στη χρήση ενώ παρέχει πληθώρα επιλογών.

Συγκεκριμένα οι εικόνες που παράγονται, δημιουργούνται με χρήση εξισώσεων βασισμένων στους μιγαδικούς αριθμούς . Η πιο σημαντική συνάρτηση τέτοιου τύπου λέγεται Mandelbrot (https://en.wikipedia.org/wiki/Mandelbrot_set).

Στην εφαρμογή περιέχονται εκατοντάδες τέτοιες εξισώσεις, καθώς και επιλογές για εισαγωγή εξισώσεων από το χρήστη. Κάποιες από αυτές μάλιστα στην πραγματικότητα βρίσκουν τις ρίζες κάποιων συναρτήσεων (Newton).

Δίνεται η δυνατότητα στο χρήστη να αλλάξει τον χρωματισμό της εικόνας μέσω των έτοιμων ή μεταβλητών παλετών, καθώς και των διαφορετικών κανόνων χρωματισμού.

Η εικόνα μπορεί να μετασχηματιστεί μέσω περιστροφών, ή χρήσης συναρτήσεων
μετασχηματισμού, ή μετατροπής σε πολικές συντεταγμένες.

Μία εικόνα μπορεί να μετατραπεί σε τρισδιάστατη, με προσθήκη τεχνητού φωτισμού.

Η τελική εικόνα, μπορεί να επεξεργαστεί μέσω φίλτρων εικόνας, και μπορεί να αποθηκευθεί!


Οι συνδυασμοί είναι κυριολεκτικά άπειροι, αρκεί να υπάρχει ο χρόνος και η φαντασία! Το πρόγραμμα είναι διαθέσιμο στη σελίδα https://sourceforge.net/projects/fractalzoomer/?source=directory


Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2016

Άτυπη Εκπαιδευτική Αξιολόγηση στα Μαθηματικά


Σήμερα στο blog μας, ο ειδικός παιδαγωγός (MSc Σχολική Ψυχολογία) και αγαπητός φίλος, Φώτης Παπαναστασίου, μας ενημερώνει για την άτυπη εκπαιδευτική αξιολόγηση στα Μαθηματικά.

Το σημαντικότερο βήμα για τη δημιουργία ενός κατάλληλου κι αποτελεσματικού προγράμματος παρέμβασης στα Μαθηματικά είναι η σωστή κι έγκυρη αξιολόγηση. Βασικός σκοπός της αξιολόγησης είναι ο εντοπισμός κι ο προσδιορισμός των συγκεκριμένων αδυναμιών ή δυσλειτουργιών που προκαλούν τα προβλήματα στην προσπάθεια του ατόμου να μάθει και να αποκτήσει γνώσεις. Με βάση τα αποτελέσματα της αξιολόγησης θα οριστούν οι βραχυπρόθεσμοι και μακροπρόθεσμοι στόχοι της εκπαιδευτικής παρέμβασης.

Η διαδικασία της εκπαιδευτικής αξιολόγησης μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε με τυπικά ή άτυπα μέσα. Η τυπική – επίσημη αξιολόγηση πραγματοποιείται από τα Κέντρα Διαφοροδιάγνωσης, Διάγνωσης και Υποστήριξης Ειδικών Εκπαιδευτικών Αναγκών (ΚΕ.Δ.Δ.Υ.), τα Ιατροπαιδαγωγικά Κέντρα και την Ειδική Διαγνωστική Επιτροπή Αξιολόγησης (Ε.Δ.Ε.Α.) χρησιμοποιώντας σταθμισμένα και τυπικά μέσα αξιολόγησης.

Η ανεπίσημη-άτυπη εκπαιδευτική αξιολόγηση γίνεται με μεθόδους και τεχνικές από τον ίδιο τον εκπαιδευτικό. Αν και τα άτυπα τεστ αξιολόγησης είναι λιγότερα αξιόπιστα σε σχέση με τα τυπικά, είναι πιο κοντά στην εκπαιδευτική πράξη και συγκρίνουν την επίδοση του μαθητή με δική του προηγούμενη ή επόμενη. Παρέχουν επίσης τη δυνατότητα εξατομικευμένης προσαρμογής στις ικανότητες και τις αδυναμίες του κάθε μαθητή.

Στη συνέχεια παρουσιάζονται τα βήματα για τη διεξαγωγή μιας σωστής κι έγκυρης εκπαιδευτικής αξιολόγησης:
1. Προσδιορισμός ενός γνωστικής περιοχής και ενός ιεραρχίας δεξιοτήτων ή το περιεχόμενο που θα διδαχθεί
2. Επιλογή συμπεριφοράς, δεξιότητας ή γνώσης που θα αξιολογηθεί
3. Επιλογή ενός οργάνου αξιολόγησης
4. Χορήγηση ενός δοκιμασίας
5. Καταγραφή ενός επίδοσης του μαθητή
6. Προσδιορισμός βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων διδακτικών στόχων

Στον τομέα των Μαθηματικών χρησιμοποιούνται συνήθως τρεις μεθόδους άτυπης αξιολόγησης, η μέτρηση με βάση το Αναλυτικό Πρόγραμμα, η γνωστική ή ποιοτική ανάλυση των λαθών με τη βοήθεια της κλινικής συνέντευξης και η τεχνική της ανάλυσης έργου (task analysis).

Τέλος, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η εκπαιδευτική αξιολόγηση είναι μια διαδικασία συλλογής πληροφοριών που αφορά μαθητές με και χωρίς δυσκολίες μάθησης. Μπορεί να γίνει ένα εργαλείο εντοπισμού και των δυνατών σημείων ενός μαθητή κι όχι μόνο των δυσκολιών μάθησης που αντιμετωπίζει.

Ο παρακάτω σύνδεσμος περιλαμβάνει ένα υπόδειγμα άτυπου τεστ αξιολόγησης στα Μαθηματικά:
Άτυπο τεστ Αξιολόγησης στα Μαθηματικά (Πηγή http://ilektra.weebly.com/)




Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2016

Εκπαιδευτικό πρόγραμμα για την Ασφάλεια στο Διαδίκτυο


Εκπαιδευτικό πρόγραμμα "Ο Ενρίκε από το Μεξικό!"

Ας πάει ο νους μας στο κακό, γιατί έρχεται, έρχεται ο Ενρίκε από το Μεξικό!
                              


Το ότι όλοι μας κρατάμε μόνιμα μια συσκευή τηλεφώνου στο χέρι, δεν αποτελεί είδηση. Σημαντικό νέο δεν αποτελεί επίσης και η πληροφορία ότι τα παιδιά μας είναι περισσότερο εξοικειωμένα με τις ηλεκτρονικές συσκευές από οτιδήποτε άλλο. Το γεγονός όμως ότι έχουμε τόσο στενή επαφή με τον κόσμο του Διαδικτύου, ίσως μας οδηγεί και σε ανασφαλή μονοπάτια. Κι αυτή δεν είναι μία ασήμαντη πληροφορία. Ακόμη κι αν εμείς οι μεγάλοι θεωρούμε ότι γνωρίζουμε καλά τα ηλεκτρονικά δρομάκια που διασχίζουμε, δυστυχώς δεν ισχύει το ίδιο για τα παιδιά μας. 
Είτε είμαστε μικροί, είτε μεγάλοι, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όταν θέλουμε να πιάσουμε το όμορφο τριαντάφυλλο που βλέπουμε για να το μυρίσουμε, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι εκτός από την ωραία του μυρωδιά, το τριαντάφυλλο διαθέτει και αγκάθια. Και γι' αυτό πρέπει να γνωρίζουμε και τον τρόπο με τον οποίο θα το κρατήσουμε, προκειμένου να μην μας τσιμπήσουν τα αγκάθια του. 

Το ίδιο ισχύει κι όταν παίρνουμε απλόχερα τις χρήσιμες πληροφορίες και τις καταπληκτικές εφαρμογές που μας σερβίρουν οι μηχανές αναζήτησης. Μέσα από το εκπαιδευτικό πρόγραμμα "Ο Ενρίκε στο Μεξικό" προσπαθώ να αφυπνίσω τα παιδιά ηλικίας 4-10 ετών, ώστε να καταλάβουν ότι το Διαδίκτυο δεν είναι ένα μονοπάτι στολισμένο με ροδοπέταλα. 

Σκοπός
Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα “Ο Ενρίκε από το Μεξικό” σχεδιάστηκε με σκοπό να εξοικειώσει τους μικρούς μαθητές στις βασικές Αρχές Ασφάλειας Πληροφοριών μέσα από το θεατρικό παιχνίδι. Το πρόγραμμα αγκαλιάζει με αγάπη τη λογοτεχνία και τις ιδιότητες της εμπιστευτικότητας, της ακεραιότητας και της διαθεσιμότητας και η καινοτομία του βασίζεται στην ανάμιξη απλών στοιχείων που γνωρίζει ένα παιδί για την κατανόηση των κινδύνων που ελλοχεύει το Διαδίκτυο. 
Λίγα λόγια για το εκπαιδευτικό πρόγραμμα
Βασικό ρόλο στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα έχει η θεία Μνήμη, που είναι η θεία του μικρού Απόστολου και της Τύχης, από τα εκπαιδευτικά προγράμματα «Ο Απόστολος στην Πυθωνία» και η «Η Τύχη πάει στην παραλία».
Εν όψει των έκτων γενεθλίων της Τύχης, η θεία Μνήμη αποφασίζει να διοργανώσει ένα πάρτι-έκπληξη. Για να ευχαριστήσει τους προσκεκλημένους του πάρτι, σκέφτεται να παραγγείλει αντίτυπα των βιβλίων της από το βιβλιοπωλείο του κυρίου Φωτεινού. Η θεία Μνήμη στέλνει την ηλεκτρονική της παραγγελία της στον κύριο Φωτεινό, αλλά τελικά η επικοινωνία τους δεν θα παραμείνει μυστική. Οπότε, ας πάει ο νους στο κακό, γιατί όπως θα διαπιστώσετε, έρχεται, έρχεται ο Ενρίκε από το Μεξικό!
Σε ποιον απευθύνεται;
Το πρόγραμμα απευθύνεται σε μαθητές προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας (4-10 ετών).
Απαιτείται ειδικός εξοπλισμός;
Για την παρουσίαση του προγράμματος απαιτείται μια αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, ένας προβολέας και άφθονη φαντασία.  
Στόχοι
Μέσα από έξι μικρές ιστορίες, τα παιδιά μαθαίνουν τις βασικές αρχές ασφάλειας πληροφοριών, προσεγγίζοντας την ακεραιότητα, την εμπιστευτικότητα, τη διαθεσιμότητα, την μη αποποίηση και την αυθεντικότητα.
Για κάθε ιστορία πραγματοποιείται μια σειρά ερωτήσεων, ώστε τα παιδιά να μπορέσουν να κατανοήσουν τα προβλήματα που προκαλεί ο κακός Ενρίκε.
Το συγκεκριμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα έχει στόχο την αφύπνιση όλων μας για τους κινδύνους που ελλοχεύει το Διαδίκτυο και την επίδειξη της απαραίτητης προσοχής από μέρους μας στις μεταξύ μας επικοινωνίες. 
Για τον προγραμματισμό παρουσίασης του εκπαιδευτικού προγράμματος "Ο Ενρίκε στο Μεξικό" μπορείτε να μου στείλετε email στην ηλεκτρονική διεύθυνση  ariadnidante @ gmail.com ή να επικοινωνήσετε μαζί μου στα κοινωνικά δίκτυα Facebook, Twitter : /ariadnidante.

Αριάδνη Δάντε
Μηχανικός Πληροφορικής - Συγγραφέας
MSc Ασφάλεια Πληροφοριακών και Επικοινωνιακών Συστημάτων